In de Zuidwijken komt het van de grond en de Zutphense Bleek

In de Zuidwijken komt het van de grond vandaag; hier zie je het bewijs! We hebben een gezamenlijke opruimactie gepland en bedachten dat het goed zou zijn de doorgaande wegen eens flink op te ruimen. Gisteren fietste ik, ter voorbereiding,  kriskras door onze wijk en ik was blij verrast; hele stukken zien er spic en span uit! De delen van de wijk die wél een opruimbeurt konden gebruiken zijn vandaag aan de beurt. Na een kop koffie en met 13 man sterk trekken we de wijk in; Na ongeveer anderhalf uur is dit het resultaat; 13 volle zakken én een paraplu! Een werkleider van de gemeente heeft vandaag (op zijn vrije dag!) alle zakken opgehaald. Dát is nog eens samenwerken! De wijk kan er weer even tegen, over ongeveer 3 maanden herhalen we de actie weer.

Vanmiddag fietsen we naar de Zutphense Bleek, voor wie Zutphen wel kent van foto's (of in het echt) is 'de bleek' het gebied vóór de oude stadsmuur waar vroeger de was werd gebleekt. Wat nu vooral opvalt aan de bleek zijn de prachtige fruitbomen, allemaal verschillende oude rassen, en vandaag... mogen we in de tuin! Het is namelijk open monumentendag! Vandaag staan er weer vrouwen de was te doen en ligt er witte was te bleken in het gras. Maar, wat ik vooral geweldig vind is ál dat fruit! We horen dat we het valfruit mogen rapen en dat doen we dan ook dankbaar! Al wandelend door de tuin kijk ik mijn ogen uit en, al heb ik er al eerder door gewandeld, ik ben weer helemaal onder de indruk. Die sfeer van toen daar heb ik iets mee.

Deze appeltjes zijn onwaarschijnlijk mooi, alsof ze niet echt zijn...

En dan dit doorkijkje. Mijn hart gaat sneller kloppen, wauw, wat mooi! Je ziet de toren van de Walburgiskerk die vader en dochter daarna nog samen beklimmen.

Kweeperen, wat zijn het eigenlijk gedrochten maar wat zijn ze ook fascinerend, het is alsof ze een donslaagje hebben, ze zijn mooi van lelijkheid. Ik hoorde laatst van iemand dat kweeperen op een schaal je huis heel lekker doen ruiken.

We hebben lekker wat appeltjes geraapt! Dit zijn zeker meer dan 5 soorten (zoals ze ons bij het Olde Ras eens vertelden; de lekkerste appelmoes maak je van minimaal 5 verschillende soorten appels)

Dat betekent werk aan de winkel!

En kijk nou eens; de lekkerste appelmoes van de wereld, kán het Zutphenser? Op deze potjes staat niet gewoon 'appelmoes', nee, op deze potjes staat 'bleek', dat betekent; heel bijzondere appelmoes. We kunnen er 12 keer van gaan genieten (én, ook niet onbelangrijk; deze keer zijn ze állemaal vacuum! Ik heb extra gelet op de temperatuur)

plukgeluk en boom plukt zak

Augustus is echt oogstmaand! Wat een oogst hangt overal op ons te wachten. Op zoek naar vlierbessen kwamen we in Warnsveld terecht waar ik een straat wist waar meerdere vlierstruiken op een rij staan; hup, zo een emmer vol geplukt. Toen nog even een andere plekje in Warnsveld bezocht, ééntje 'van horen zeggen' en daar vonden we heel veel oogstbaars, er stonden meerdere mispelboompjes (nu wel op openbare grond), veel appels en heel veel kornoeljestruiken. Ik kon m'n hart ophalen zeg maar. Van de boom hieronder hebben we alleen appels geraapt die op de grond lagen, de plukstok ligt erbij voor de sier...

Thuis toch nog maar eens nagezocht wat het verschil is tussen gele kornoelje en de (niet eetbare) rode kornoelje. Ik had deze struik tenslotte niet geel zien bloeien dus had ik wel de goeie? Nu weet ik dat de vruchten van de rode kornoelje er heel anders uitzien, hij heet rode kornoelje omdat de steeltjes rood zijn. De besjes van de rode kornoelje zijn klein, zwart en rond. Oftewel; hier hangt gewoon de eetbare gele kornoelje!

Nog een plekje 'van horen zeggen' was deze appelboom met megagrote en mooie appels achter het station. Hier voel ik me een echte stadsplukker gezien de achtergrond maar appels zijn appels! Onze plukzak heeft tegenwoordig een uitschuifbare stok en die kwam nu goed van pas.

Vlakbij stond nog een appelboom met weer een ander ras. In totaal hebben we 3 soorten appels geplukt. Bij de laatste boom werden we verrast... onze zak bleef hangen hoog in de boom; zak plukt appel werd appel plukt zak! Gelukkig kwam de zak mét appel na een duw met de stok gewoon weer naar beneden.

Kijk, en dit is dan plukgeluk! We hebben de goede appeltjes eruit gesorteerd, die gaan op het holletjeskarton op zolder voor een andere appelmoesronde. De rest hebben we geschild en ingemaakt. Ik heb met terugwerkende kracht bewondering voor de vrouwen van vroeger die vanuit noodzaak moesten inmaken met veel grotere gezinnen dan ik nu heb en met daarnaast nog heel veel andere huishoudelijke werkzaamheden die met de hand moesten. Ik heb een halve dag in de keuken gestaan maar na het vullen van het laatste potje, het afwassen van de gebruikte spullen, het omkeren van de potjes en het ploppen van de  deksels voel ik me een gelukkig mens!

En de appelboom heeft het méér dan goed gemaakt. Moesten we eerst erg lachen om de 'boom plukt zak' actie, nu voelde ik me ontroerd door wat ik tegenkwam tijdens het schillen van een appel; een rups is hier wel heel kunstig naar binnen gekropen! Een knipoog van de natuur...