nostalgie, consuminderen en besparen

De bodem in de emmer met wasmiddel is weer in zicht... aan de slag voor een nieuwe voorraad! Uit mijn voorraadkast duikel ik een heel oud stuk sunlight zeep op. Zó antiek, het zou niet misstaan in een museum! Een heleboel jaren geleden kwam er een flinke voorraad van deze stukken zeep naar mij toe. Tuurlijk jammer om weg te gooien maar wat moet je er wel mee? Zelf wasmiddel maken deed ik toen nog niet. Opruimen dan maar achterin een kast voor wie weet... De vergeten stukken zeep komen nu goed van pas. Ze komen uit de erfenis van oma van manlief. Van mijn schoonmama hoor ik dat ze niet beter weet dan dat er een grote voorraad sunlightzeep in huis was, net als veel lucifers. Met de ervaring van de oorlog hadden veel mensen dat groot ingeslagen. Uit een boek van Maarten 't Hart 'het roer kan nog zesmaal om' komt het volgende citaat; 

Jarenlang kon ik niet onder de twijfelaar kruipen waarin mijn zusje en ik sliepen, omdat grote kartonnen dozen eronder opgestapeld lagen. Toen brak de Korea-oorlog uit. De dozen werden nog wat dichter tegen elkaar aan geduwd, zodat er plaats ontstond voor nieuwe dozen met Sunlight-zeep erin. ('t Hart, 1984, p. 201) 

Daaraan moest ik denken toen ik de zeep stond te raspen...

sunlight zeep in een bedje van soda...

Bij de geraspte sunlight doe ik de voorgeschreven hoeveelheid water en zachtjes gaat de pan op het vuur (het recept voor het zelf maken van wasmiddel vind je hier). De keuken vult zich  met herinneringen... die geur! Die ken ik nog van toen ik heel klein was. Het ruikt naar groene zeep zoals opa en oma vroeger in de keuken 'zand-zeep en soda' bakjes hadden staan. Daarbij hoort een kruk voor de granieten wasbak en een schortje en dan lepeltjes afwassen... zucht, wat een warme herinnering!

Ondertussen staat een nieuwe emmer met wasmiddel af te koelen op het aanrecht. Hij  is niet wit zoals anders maar geel... nou ja, in de winkel koop je wasmiddelen ook in allerlei kleuren. Het voelt bijzonder, betaald uit de portemonnee van grootmoeder, toen bestemd voor borstrokken worden nu spijkerbroeken ermee schoon! Het goede van vroeger in de tijd van nu!

En zo consuminder ik nog even door... bij het nakijken van het zaaigoed wat ik nog in huis heb kom ik een zakje wortelzaad tegen met uiterste houdbaarheidsdatum 2010. Weggooien is zonde maar... we willen toch ook wel heel erg graag dat er straks iets te oogsten is in onze tuin. Het zou verkeerde zuinigheid zijn om deze zaadjes uit te zaaien en geen of miniworteltjes te zien opkomen. Dan zijn ze voor de vogeltjes... Oudste maakte vandeweek een vogelhuisje (waarvan op de foto de benedenverdieping). Daar liggen de zaadjes droog. Misschien wat verwarrend voor het vogelvolk; wel zaadjes, geen vogelverschrikker? 

Om nog even verder te borduren op mijn blogje van gisteren. Om gas en electriciteit te sparen is het soms handig een hulpmiddel te hebben. Zo douchen wij in de zomer met warm water uit de zonneboiler 'warm gemaakt door de zon', buiten de zomer moet de cv voor ons aan het werk. Niet te lang douchen dus! En daarbij helpt zo'n zandlopertje. Draai 'm om als je de douche aanzet en als het lopertje leeg is... doe je de kraan uit! Ik heb 2 van deze zandlopertjes ongebruikt in de kast staan. Heb je interesse in zo'n zandlopertje? Laat dan een berichtje achter of mail me even op het mailadres wat je hiernaast ziet staan. 

alle beetjes helpen!

duurzame ontdekkingen, tomatensoep en vijgentoetje

Voordat we op vakantie gingen las ik in de Genoeg-nieuwsbrief een tip voor het maken van je eigen wasmiddel. Voor 20 cent zou je 2,5 liter wasmiddel kunnen maken die én milieuvriendelijk is én dus ook goed voor je portemonnee. Ik had het onthouden en bedacht gisteren dat ik dat wel eens wilde proberen. De beschrijving van het proces kun je vinden op; http://www.genoeg.nl/handig/huis/zelf-wasmiddel-maken 

Het maken is een fluitje van een cent! 40 gram sunlight zeep raspen, een halve liter koud water nemen en de zeep daar in oplossen door het water te verwarmen, dan 40 gram soda toevoegen. Het geheel in een emmer en er 2 liter warm water aan toevoegen. Dan een flink aantal uren laten staan. Het wasmiddel ruikt lekker citroenig en belangrijk; we hebben het vandaag geprobeerd. Het waste keurig schoon en de was ruikt fris! Die houden we er dus in. 

Iets anders waar ik blij van werd is het volgende; in de vakantie kocht ik in een winkel in Maastricht (Lush) een stuk zeep om m'n haren mee te wassen en een stuk zeep om te gebruiken als conditioner. Van een ervaringsdeskundige had ik al eens positieve verhalen gehoord en daarbij begreep ik dat je een dergelijk stuk maanden kunt gebruiken; dat scheelt een hoop afval! Nou heb ik nogal wat cremespoeling nodig na een wasbeurt omdat er anders geen borstel door mijn haar te halen is. Wat blijkt? Gisteren waste ik mijn haren met het blok shampoozeep, na het uitspoelen en aanbrengen van de conditioner van het zeepblok ging de borstel net zo door mijn haren als met gewone conditioner. Vandaag zat mijn haar oké.... die houden we er dus ook in!

Het was tijd om eten te koken. 's Ochtends hadden we 'het weer' én onze (koel)kast bestudeerd. Het moest worden Zout én Koud! Voor het zout heb ik tomatensoep gemaakt. Ik maak dat altijd zelf van tomaten. Neem een liter water, voeg daaraan in stukken gesneden tomaten toe, bv 10 en een pakje pomodore (of een blikje tomatenpuree). Ik heb aan de binnenkant van mijn pan een maatverdeling, daaraan kan ik dan afmeten hoeveel bouillontabletten ik moet toevoegen. In dit geval waren dat er 4. Laat de soep een tijdje koken en zeef hem dan met een handzeef. Deze soep is niet te overtreffen qua smaak!

Daarbij maakte ik een koude pastasalade. Kortgeleden las ik ergens, ik weet niet meer waar, dat je pasta kunt koken door de pasta aan de kook te brengen, een minuut te koken en dan het vuur uit te doen. Je stelt de kookwekker in volgens de gewone kooktijd en als het wekkertje gaat is de pasta gaar. In die tijd heb ik nog wel een paar keer in de pasta geroerd. Door het koken te stoppen stopt ook de beweging in de pan dacht ik en dan komt de warmte misschien niet goed bij alle pastaatjes. Toen het wekkertje ging gelijk geproefd en... de pasta was inderdaad gaar! Die houden we er zeker ook in!

(zo werkt het trouwens ook met eieren koken, je brengt de eieren aan de kook en zodra het water kookt doe je het vuur uit, de eieren worden gewoon gaar)

De pastaschaal is het glas van het deurtje van onze oude wasmachine)

Daarna kwam nog ons toetje; in de voorraadkast lagen nog een halfvolle zak gedroogde vijgen en een al lang geleden aangebroken pak custard. Ik herinnerde me daar een lekker gerecht mee;
De vijgen in een pannetje doen met een klein flesje witte wijn. Dit een tijd zachtjes laten koken. De alcohol verdampt, de vijgen zuigen zich vol met vocht en het resterende vocht dikt in tot een zoetige saus. Dit serveren met warme custard. Wel je vingers tellen vantevoren...