Appeltjes; ins en outs en een zonnepakker

De mini elstar appeltjes op de fruitschaal worden wat rimpelig, we maken er appelbollen van; schillen, klokhuis eruit, vullen met rozijnen en bestrooien met kaneel. Dan dichtvouwen en bakken...

Wie zegt dat wij worden verwend? Wij krijgen gewoon een verpakt appeltje mee naar school ;-) 

De appelbomen in onze eigen tuin beginnen uit te lopen;

En voor de boomgaard is een ontwerpteam actief; geinspireerd door keepvogel (zie filmpje hieronder) maakten ze een werktekening voor het maken van een appel-en-perenplukmachine! 

Erg handig om dergelijke machines te hebben. In de eerste tekening kun je de machine zo instellen dat het fruit in een mandje of in een potje belandt. In de tweede tekening is zelfs een 'zonnepakker' verwerkt. Voor de dagen waarop er geen zon is heb je er dan alvast eentje op voorraad. De vader van het ontwerpteam heeft beloofd er naar te zullen kijken. Als hij mogelijkheden ziet een dergelijke machine te maken dan gaat hij dat doen... spannend! Trouwens, wist je dat appels en peren plukken ook heel goed lukt met een plukzak? ;-)

geplukt geluk

Kijk nou... geluk kun je zo plukken! Oudste heeft een neus voor het vinden van klavertjes-vier. Dit is de eerste weer dit jaar.

Die mag drijven in een glaasje...

Wat een fijne dag! Het zonnetje is heerlijk, we werken wat uurtjes in de Buurtbongerd en op zolder zoek ik met de kinderen de zomerkleren uit. Voor het eerst eten we 's avonds buiten want voor ons huis schijnt het zonnetje lang door... Voorjaar? Het begint er op te lijken ;-)

groot worden en herinneringen

Na de voetbalwedstrijd van zoon fietsen we naar de stad. Volgende week is zoon jarig en 'wát vind je nou leuk voor je verjaardag?' Het is gezellig druk in de stad. We kuieren over de markt en lopen dan achter dit stelletje. Dat is toch hoe ouders hun kinderen het liefste zien... 

We kijken rond en zien allerlei begerenswaardigs (voor een zoon die 10 wordt). Zie je dat tijdstip staan? Grappig is dat eigenlijk. Ik weet dat klokken met wijzers in winkels of tijdschriften vaak op ongeveer 10 over 10 staan of op 10 voor 2. Dat heeft te maken met de wijzers die er dan vrolijk (als een lach) uitzien. (Je ziet nooit een klok op 10 voor half 9 of 10 over half 4 staan, dat ziet er triest uit). Maar... dat heeft met digitale tijd natuurlijk helemaal geen zin ;-) 

Dan een gewetensvraag... mag je bloemetjes plukken uit gemeenteplantsoen? En wat als degene die ze geplukt heeft net 7 is en er blij haar moeder mee verrast? Het is een nee met een ja eraan gekoppeld. Zo van... het mag eigenlijk niet maar ik ben er wél blij mee. Het is van alle tijden, net zoals mensen op leeftijd zich nog goed herinneren dat ze appeltjes pikten uit een boomgaard. Met die gedachte hebben we dan ook een 'jatappeltje' geplant in de buurtboomgaard. Het is een Yellow Transparant, hij staat aan de rand van de boomgaard en de appels zijn rijp in augustus (als kinderen vakantie hebben van school). Laat iedereen maar kennismaken met wat de natuur ons geeft! Laat dat soort herinneringen ons leven kleuren. (En... wij hebben dat natuurlijk niet verklapt hier in de buurt, een appeltje pikken moet een beetje spannend zijn en niet op een presenteerblaadje worden aangeboden ;-)

jam, bloesem en kadootjes

Voor een cursus in Groningen overnachtte manlief de afgelopen 2 nachten bij mijn ouders. Een prima 'bed and breakfast' waar hij in de watten wordt gelegd! 's Ochtends bij het ontbijt sturen we elkaar appjes. We zien opa en oma in een heel bekende keuken en worden lekker gemaakt met foto's van een gekookt eitje en geperste jus...

Vanochtend komt deze foto naar ons toe; 'kijk eens wat ik op mijn brood heb; jam van oma! Aardbei/appel deze keer en die is erg lekker!' lezen we...

Maar dat kunnen wij ook; 'kijk eens wat wij op ons brood hebben?' appen we terug. Pruimenjam van onze eigen boom! De techniek van tegenwoordig is, wat dit betreft, erg grappig. We zitten ruim 2 uren rijden van elkaar maar kwebbelen lekker door over koetjes en kalfjes (en jam ;-)

En als ik het dan over pruimen heb... bij de speeltuin, niet zo ver bij ons vandaan, staan de pruimenbomen alweer in bloei, prachtig! De belofte voor oogst over een paar maanden...

Kijk, en van dit soort dingen word ik heel erg blij... Niet jarig, zomaar kadootjes ;-)

Wat een leuke verrassingen! Vlierbloesemsiroop heb ik zelf nog nooit gemaakt, daar moet dit jaar maar eens verandering in komen. De zaadjes ga ik zeer binnenkort zaaien; mooie bloemblaadjes voor op de sla!

doorkrijgen én doorgeven; No Impact Man gaat naar...

Ik ben geraakt door een tekst die ik lees in het boekje wat ik gisteren in de kringloop vond... Tja, hoe werkt zoiets nou? Geraakt worden door een tekst hangt natuurlijk helemaal samen met wie ik ben als persoon en met het moment waarop ik het lees. Ik schrijf het hier een beetje aangepast, in het stukje gaat het over 'vriendschap', ik vertaal het naar ieder contact...

Probeer oog in oog te staan met een ander mens en langs zijn angsten, zijn verleden en zijn fouten te kijken, totdat je de geest van zijn liefde ziet die als een prachtige vogel verlangt vrij te zijn en uit te vliegen, te zingen en gehoord te worden. ---Wat je ziet is dat wat je versterkt---

In deze zinnen zit zóveel oplossing! Wat blijven we als mensen toch vaak hangen in wat we in eerste instantie vinden, denken en besluiten. Het mooie van hoe het hier is uitgelegd is dat je er niet vóór blijft staan kijken maar dat je er lángs kunt kijken. Als je dan bedenkt dat dat wat je dán ziet groter en sterker kan worden omdát het aandacht krijgt... dan wordt niet alleen jij maar ook degene die het betreft er gelukkiger van. En dit inzicht kostte me gisteren maar 1 euro 50! Ik ben nieuwsgierig wat het boekje me nog meer gaat vertellen.

Op de foto hierboven zie je het boek samen met de vlinder die oudste beschilderde om de ingang van haar schooltuintje mee te markeren. Mooi vind ik dat, dat ze een vlinder koos. De vlinder past voor mij mooi bij de ondertitel van dit boek 'van strijd naar vrijheid'.

En dan is dit het moment om een ander inspirerend boek door te geven! Er zijn 3 gegadigden voor No Impact Man... Na eerlijke loting met scrabblesteentjes wil ik het boek 'no Impact man' van Colin Beavan graag doorgeven aan (tromgeroffel....) Miss B! Miss B, als je dit blogje leest mail me dan even je adresgegevens (dat kan via het mailadres wat je naast mijn blog ziet staan) dan kan het doorgeven van No Impact Man beginnen!!! Ik wens je (en de mensen die het na jou gaan lezen) veel leesplezier...

psychologisch goochelen en juichend mislukt

De laatste pompoen van de oogst van vorig jaar verwerk ik vandaag tot pompoensoep! Wat kun je die dingen eigenlijk lang bewaren. Na 5 minuten koken zet ik de pan in de hooikist. Een uur later kan de staafmixer erin. Vanmiddag al aten we een kopje soep bij de lunch, heerlijk! Nog even goed proeven, over een paar maanden hopen we weer op een nieuwe voorraad ;-)

Als jongste naar dansles is rommel ik even door de kringloopwinkel. Al eerder viel mijn oog op deze naamplaatjes. Het ís ook een lastig woord om te schrijven. Van een woord als psychologie ga je vanzelf goochelen ;-)

heel logisch; psychologogisch...

Vanochtend denk ik nog... 'ik heb eigenlijk een koffertje nodig voor m'n stempelspulletjes'. Heel snel komt vandaag al het antwoord; oudste gaat naar het Stedelijk Vakcollege voor een techniek-ochtend (week van de techniek) en komt met dit koffertje naar buiten... Mama het koffertje, oudste 5 euro rijker!

En wat smaakt koffie lekker uit een toepasselijke beker! Op de beker staat een afbeelding van een boom waar appels in groeien in de vorm van hartjes; 25 eurocent... voor mij!

Vind ik ook nog dit minischaaltje, heb ik natuurlijk helemaal niet nodig maar wat zou jij doen als iemand je zo staat toe te juichen? Het glazuren is 'mislukt' en het schaaltje kost... niets! En dat boek (van Mansukh Patel), daar ga ik binnenkort eens rustig in bladeren. M'n blik viel al op tekstjes waar ik helemaal blij van werd... 

oranje koffie

Na een bezoekje aan een plaatselijke kweker met wensen voor de boomgaard rijd ik terug naar huis. Ik passeer deze straat... zie ik dat goed? Dezelfde 'huh?!' belevenis als vandeweek toen ik door de 'korte ademhalingssteeg' liep. Dat kan toch niet? Hoe zit dat nou? Ik keer mijn auto en stap uit. Daar moet ik een foto van maken! Daarna rijd ik nog even door de 'Koffiestraat' om te kijken of er een huis te koop staat. Niet dat ik plannen heb om te verhuizen maar áls ik zou willen verhuizen dan toch wel naar deze straat ;-)

Helaas (gelukkig) staat er geen huis te koop, dan maar weer (lekker) naar m'n eigen stekkie! Waar ik overigens een heerlijk kopje koffie voor mezelf inschenk ;-) 

Vandaag deelde ik de laatste reuzenpompoenpitten uit! Reuzenpompoenen zijn dit jaar te vinden (en daar hoef je natuurlijk niet lang naar te zoeken gezien het formaat) in Winschoten, Deventer, Zutphen en Leuvenheim. Op de achterkant van de verpakking lees ik dat deze pompoen luistert naar de naam 'Cucurbita Maxima'. Gezien die naam én de kleur van de pompoen geef ik jullie als tip de zaden op 30 april in de grond te stoppen, dan staan de sterren het gunstigst!

levenslessen uit een boek

Het is al best wat jaren geleden dat ik eindexamen deed... 25 om precies te zijn! Ik had een bijzonder vakkenpakket, een mix van Beta en Alpha. Dat hield in 3 exacte vakken en 4 talen. Dat laatste, die 4 talen, dat heb ik toen geweten. Ik moest zo'n enorme lijst boeken lezen en kreeg daar zo'n grondige hekel aan dat ik vele jaren daarna nooit meer vrijwillig een boek heb aangeraakt. (En dat was vast niet de bedoeling...)

Nu, zoveel jaren later, lees ik nog steeds niet graag 'zomaar'. Fictie is niet aan mij besteed. Jammer van mijn tijd, zo voelt dat voor mij. Maar waar ik ontzettend van houd is lezen over thema's, over hoe je naar dingen kunt kijken. Sommige boeken hebben mijn leven enorm beinvloed en weer nieuwe boeken doen dat weer opnieuw. Soms kan ik met één regeltje in een boek een week vooruit. Wat heerlijk is dat! Soms lees ik van een boek maar een deel en raakt het me zo dat het als een lijfboek voelt. Vaak lees ik het boek dan niet eens uit...

Heerlijk vind ik altijd de bijlagen van de Trouw in het weekend; Een tijd geleden een interview met Alain de Botton. Ik maakte van 2 tekstdelen een foto. Beide genoeg voer voor een week ;-)

Gisteren, aan de rand van het zwembad, heb ik heerlijk zitten lezen in dit boek. Het staat vol met Aha-Erlebnissen ('ja natuurlijk, zó zit dat!'), teveel om hier te vermelden. Heerlijk om te lezen over dingen die me inspireren. En deze levensschool... daar zit ik hopelijk nog wel een tijdje op ;-)

Lente!

Na het avondeten maken we een lekkere wandeling. Met de laagstaande zon in de rug, heerlijk!

Leuk al die hartjes die overal liggen. Enig nadeel is dat, als je hartensteentjes zoekt, je steeds met je hoofd gebogen loopt...

Met de blik vooruit gaat het ook! Volgende keer het hoofd omhoog, misschien zien we dan wel hartenwolken ;-)

van de grond en in de trein (bus)

Een gevulde, prettige dag! Vanochtend beginnen we met koffie rond onze keukentafel, een flinke groep buren gaat verder met het aanplanten van de meidoornhaag. Ikzelf help daar niet bij vandaag want er staat ook iets anders gepland; een gezamenlijke zwerfvuilopruimactie!

Er is een flinke opkomst, als ik moet schatten zo'n 20 personen, en we waaieren uit door de wijk. Een steentje als deze mag natuurlijk op de foto...

Twee uren later verzamelt een medewerker van de gemeente deze voorraad zakken met zwerfvuil op zijn wagen. We praten nog even na met een kop koffie. Opgeruimd staat netjes! De buurt kan er weer even tegen ;-) Wordt vervolgd (over ongeveer 3 maanden)

Halverwege de middag stap ik in de trein richting Zwolle. Het blijkt inderdaad 'richting' Zwolle te zijn want de reis gaat tot Deventer, daarna overstappen in een bus... Niet helemaal wat ik had gedacht maar ach eigenlijk wel heel bijzonder. We slingeren over een weg langs de IJssel en uiteindelijk ben ik maar 10 minuten later in Zwolle dan ik had gepland. Veel ganzen, ooievaars op hun nest, prachtige plaatjes, die zou ik anders hebben gemist (elk nadeel heb z'n voordeel)

zie ik dat goed?...

Met een vriendin heerlijk eten bij Bai Yok, Thais, een aanrader! En nu rond 23 uur nog even m'n blogje schrijven. De terugreis duurde aanmerkelijk langer en buiten was niet veel te zien zo donker. Blij dat ik weer thuis ben en nu lekker... onder de wol!

inspiratie doorgeven en inspiratie planten

In een blogje van de Verdubbeldame lees je over mijn idee van een doorgeefboek. Wat leuk dat dit idee nu door anderen wordt verdubbeld! Ik vind het zó leuk dat ik bij deze besluit nóg één van mijn lijfboeken als doorgeefboek weg te geven. Het is 'No impact man' van Colin Beavan. Ik schreef over dit boek in dit blogje. Het boek heeft me zó geinspireerd dat, toen ik iemand tegenkwam die ook graag het zwerfvuilprobleem wilde aanpakken, er een zwerfvuilproject uit voortvloeide in mijn wijk 'In de Zuidwijken komt het van de grond'. Morgen gaan we weer met wijkgenoten de wijk in en maken de boel spic en span.

Lijkt het je leuk dit boek te lezen en het daarna door te geven? Laat dan een berichtje achter onder dit blogje of op het mailadres wat je naast mijn blogs ziet staan.

Vanochtend quality-time, met een heel bijzondere reden! De kinderen blijven over op school, wij stappen in de auto, mét een kar erachter, en rijden naar de Betuwe! Daar staan 1100 meidoornhaagplantjes op ons te wachten... In de auto drinken we koffie in stijl (als het over de boomgaard gaat dan drinken we koffie uit deze bekers, we kregen ze voor de opening van de buurtbongerd). Een uur heen en een uur terug (veel langer dan anders, met een karretje gaat het minder snel). Samen kletsen, broodjes smeren op schoot, ouderwets...

Thuisgekomen maken we een begin met de aanplant van de haag, daarover kun je hier meer lezen...

ja of nee, that's the question!

De volgende uitspraak vind ik zo heerlijk eenvoudig; Ik las hem/haar in de Flow (waar ik mezelf voor één keer op trakteerde)

Ook al is het soms verleidelijk om te blijven liggen... sta op!
Kies je voor ja of nee, that's the question! (en dé ultieme uitdaging ;-)

bananenbrood en paaspap

Bij het opruimen kom ik vaak uitgescheurde recepten tegen en één daarvan is deze keer uit de Allerhande... bananenbrood! Het recept is voor een cakevorm, ik verdeelde het over 2 bakblikken. Het baksel wordt dan minder hoog en is dus... sneller klaar! Mmm wat ruikt dat lekker! Ik ben benieuwd naar de smaak en wacht tot mijn testpanel uit school komt ;-) 

Het brood is nog warm als ik het aansnijdt en dan proeven maar. Ikzelf vind het errug lekker! Maar wat is het nou eigenlijk? Voor brood is het te wild, voor cake is het te rustig. De kinderen vinden het zo-zo. 's Avonds neemt manlief een flink stuk en als ik vanochtend in het bakblik kijk zie ik dat er een flink stuk mee is gegaan in de trein naar het werk. Bananenbrood? Voor papa en mama zeker voor herhaling vatbaar ;-)

Na Pasen zijn er nog een hoop paaseitjes over... die gaan 's avonds in de warme pap; paaspap!

kleine tandjes en doorgeefinspiratie

Tijdens mijn ochtendboodschappen bij de AH voel ik me plotseling ontroerd... wat lief! Precies op ooghoogte van een klein mensje heeft hij of zij het niet kunnen weerstaan. Zó mooi en lekker, het kan niet anders dan dat je daar een hap van wilt nemen. De tandafdrukjes staan erin. Echt proeven, daar is het niet van gekomen. Ik maak snel een fotootje want dit pakje verdwijnt straks vast in de afvalbak...

Het is van alle tijden. Van mijn moeder ken ik het verhaal dat mijn broer, toen heel klein, een hap nam uit de ronde kant van een grote worst. Sindsdien moest hij z'n handjes op z'n rug doen als ze in de winkel waren ;-)

Alle kinderen weer naar school, ik geef even een slinger aan mijn huis... Een groot deel van mijn acties is gericht op het rechttrekken, op de goede plaats leggen, opruimen van spullen. Altijd hik ik er tegenaan maar als ik dan bezig ben is het eigenlijk alleen maar fijn! De ramen open, gevouwen kleren weer in de kast. Stapels papieren eens nakijken, weggooien, de paasspullen opruimen. Mijn oog valt op mijn nachtkastje... ik moet denken aan; 'Laat mij je nachtkastje/ boekenkast/ koelkast/ kledingkast enzovoort zien en ik zeg je wie je bent'. Dat is eigenlijk wel heel interessant. Bij mij zou er dan uitkomen (hoop ik) een positieve rommelkont ;-)

Van mijn nachtkastje pak ik het boek; 'de man die bomen plantte'. Het gaat over een herder die, zonder daar verder een woord aan vuil te maken, af en toe eikels in de grond stopt. Het resultaat na jaren laat zich raden.  Ik kreeg het eens van iemand toen ik nogal druk was met het uitdenken van de boomgaard. Ik heb het boekje al gelezen, iemand leende het eens van me en gaf het, enthousiast, terug. Zelf zal ik het niet nog eens lezen, de prachtige strekking is me duidelijk! Marianne mailde me een spreuk voor in mijn (te maken) lichtpuntjesdoosje en die is helemaal van toepassing op dit boek;

kleine mensen die op kleine plaatsen kleine dingen doen, kunnen het gezicht van de wereld veranderen!

Ik besluit van dit boek een doorgeefboek te maken. De werking van een kiezelsteen in het water... Want 'klein is het nieuwe groot', daar ben ik van overtuigd!

Het boekje vond inmiddels zijn weg. Wat het teweegbrengt, óf het mensen inspireert en hoe? Daar zal ik niet achterkomen en dat hoeft ook niet. Mijn nachtkastje is iets meer opgeruimd en de manier waarop geeft me een goed gevoel; doel bereikt!

wildbreien maar dan anders en eieren zoeken

In de Zutphense Hoven, een wijk aan de andere kant van de IJssel, staat dit beeld; de lopende man. De man loopt er altijd erg verloren bij, hij sjokt als het ware met een losgeslagen jas om zijn schouders maar waar komt hij vandaan? En waar gaat hij naartoe? De kunstenaar, Peter Erftemeijer, streeft ernaar om zijn beelden zo dicht mogelijk bij de mensen te laten zijn, lees ik op het internet. En dat lukt! Als het koud is zetten bewoners hem een muts op en doen ze hem een sjaal om. Een soort 'wildbreien' maar dan anders...

Jongste begrijpt eindelijk hoe het zit... ooh papa, dus jíj verstopt de eieren, de paashaas bestaat helemaal niet! Zo is het precies. Even later meldt zoon zich; mag ik de eieren verstoppen? Prima. De gordijnen zijn dicht, jongste kijkt televisie. Zoon glipt stilletjes naar buiten en verstopt de eieren, niemand heeft iets gezien. Na een tijdje horen we een kreet van jongste... er liggen eieren in de tuin en huh?! Papa is nog boven...?? Dus de paashaas bestaat tóch! ;-)

Lekker bij de paaslunch, de tuinkers is prachtig gegroeid!

dagje Amsterdam...

Wat hebben we geluk met het weer vandaag! De afgelopen dagen was het zo koud en winderig dat vandaag echt een kadootje was... Om half 10 rijden we naar Amsterdam om een geweldig markt te bezoeken; de Pure Markt in Park Frankendael (Watergraafsmeer). Sommige dingen worden na een aantal keren een traditie, vooral als iedereen van het gezin het leuk vindt. We parkeren onze auto voor Frankendael en wandelen dan eerst naar de Coffee Company. Een lekkere kop koffie en een muffin later lopen we heerlijk over een ons bekende markt. Heel veel stands met veel pure en ambachtelijk gemaakte producten; verrukkelijk eten, snuisterijen, kleding. De sfeer is als altijd erg gemoedelijk en dat daarbij dan ook nog de zon schijnt maakt het helemaal goed. We kijken lekker rond en verzamelen ondertussen alle onderdelen voor een heerlijke lunch.

Rond twee uur lopen we het Tropenmuseum binnen. De kinderen sluiten aan bij een happening met de naam MixMax Brasil en duiken, onder begeleiding, onder in Braziliaanse sferen. Na een uur mogen ouders aansluiten en krijgen we van de hele groep kinderen een voorstelling waar de vonken vanaf spatten. Een aantal jaren geleden was er eenzelfde happening, toen met China als thema. De moeite waard om in de gaten te houden en omdat we een Museumjaarkaart hebben voor ons helemaal aantrekkelijk om te bezoeken...

Geweldig om 'in het Braziliaanse dorp' gerecycled plastic te zien, wat daar allemaal van gemaakt wordt! Maar... statiegeld heeft toch mijn voorkeur ;-). Maar, wel héél mooi!

Na een wandeling door het Sarphatipark (waarover we hadden gelezen in de Trouw, burgers die het park onderhouden, leuk om te zien!) gaan we eten bij ons favoriete restaurant in Amsterdam; Eetcafe Ibis aan de Weesperzijde! We eten lekker met onze handen en met z'n allen van één groot bord.

Zo, wij kunnen er weer eventjes tegen! Heerlijk om in Amsterdam rond te lopen, ook heel fijn om weer bij ons eigen houtkacheltje te kruipen...