insteken, omslaan en kiemen

Dat neuzen in de stad nodigt uit tot actie, want een gebreide sjaal van bijna 30 euro... die kan ik zelf ook breien! 

inspiratie opdoen en dan...

Op zolder ligt een pakket garen met een deel scheerwol, ik heb het van iemand gekregen en vandaag ga ik er iets mee doen; de sjaal wordt voor manlief en daarna staat de volgende bestelling al gepland; zoonlief wil ook graag zo'n sjaal maar dan 'zonder die golven'. Ik dacht eigenlijk dat ik niet genoeg tijd zou hebben om te breien maar op de één of andere manier ontstaat er juist tijd als ik aan het breien sla. Heerlijk ongecompliceerd steeds hetzelfde doen, iets meditatievers kan ik eigenlijk niet bedenken; gedachten komen en gaan en ondertussen vordert het breiwerk...

...aan de slag!

En dan laat ik jullie nog even het kweekresultaat zien, ruim een week later; mosterd- en radijskiemen, heerlijk pittige kiemen, klaar om de boterhammen mee te versieren ;-)

warm mediteren en een lekker appeltaartrecept!

Tadaa! Het breiproject is afgerond! Met vereende krachten zie je hier onder; zoon, oudste en mijzelf aan het werk.

En dan komt nu de onthulling... het is geworden... een meditatiematje voor papa! Zo is het een stuk minder koud op de grond (en hebben al die bollen van de zolder ook weer eens een bestemming gekregen ;-). Voor breiliefhebbers onder jullie; de rand van het matje waar je tegenaankijkt is mooi afgewerkt door altijd de volgende kantsteek te breien; iedere naald begin je met een recht gebreide steek en eindig je door de laatste steek averecht af te halen (dus niet te breien). Aan de zijkant van je werk ontstaat dan een Vtjes rij, ook handig als je de boel aan elkaar moet naaien. Ik weet niet beter dan dat ik de kanten altijd zo gebreid heb.

Tja, en dan die rimpelige appeltjes... gisteren hebben we er weer een aantal van 'geslacht' en die verdwenen in een appel/havermout plaatkoek waarvan ik het recept vond op het blog van jente. Hij is unaniem goedgekeurd hier (dat weet ik als er na het eerste stukje het verzoek komt om nog een stukje). En weer... vind ik hem op de 2e dag lekkerder dan op de bakdag zelf!

Kadootje, een nieuw breiproject en nog steeds Hundertwasser

Een kadootje langs de kant van de weg! Gisteren, tijdens mijn fietstochtje naar de stad viel mijn oog op deze mand met oranje lampionnetjes (physalis)! De mand stond op de stoep, zonder briefje erbij... ik belde aan maar er deed niemand open. Heel blij vulde ik een klein zakje met lampionnetjes (en deed ik een bedankschrijfseltje in de brievenbus). Ik ben verrast hoe dingen zomaar op m'n pad komen! Het is namelijk zo; ik schuif deze lampionnetjes altijd over de lampjes in mijn kerstboom. De lampionplant groeide altijd in onze tuin maar dit jaar... was ie weg, mogelijk verdwenen tijdens een opruimactie in de tuin of misschien hield ie het gewoon voor gezien? Dan had ik altijd nog een plekje in Zutphen's openbaar groen waar ik ze ook kon plukken maar dit jaar was dat hele stuk groen gemaaid... helaas pindakaas, dit jaar geen oranje lichtjes in de boom... dacht ik.

Maar nu liggen ze dus tóch in mijn vensterbank te drogen... En toen ik vandaag langsfietste stond de mand er nog steeds, hij was wat leger geworden en ik zag er 2 oudere mannen een aantal in hun rollator leggen. Hoeveel mensen maak je blij met dat wat je zelf overhebt? Wat een prachtig gebaar!

Ondertussen wordt er stevig doorgewerkt aan een volgend vingerhaak/breiproject! Het maken van de tas was zó leuk dat er een nieuw idee is ontstaan. Er werken 3 personen aan het plan; 2 vingerhakers (oudste en zoon) en 1 breier (dat ben ik!). In eerste instantie moest het geheim blijven maar zoals dat vaak gaat als dingen erg spannend zijn is het ook wel leuk als de ontvanger tóch wordt ingelicht; Papa in dit geval verheugt zich enorm op het resultaat en kan zo ook nog wat invloed hebben op praktische vragen. Wordt vervolgd!

Het is niet te geloven wat er is gebeurd sinds ik mijn eerste Hundertwasser les had. Oudste is aan de slag gegaan en niet meer opgehouden! Vanmiddag gaat ze met haar vriendinnetje Hundertwasseren! Ik vind het prachtig wat er uit haar handen komt en zij raakt niet uitgepraat over hoe leuk het is om te doen! Als ik haar zie tekenen ontstaat er werkelijk iets prachtigs onder haar handen. Steeds kan ze verder gaan met weer iets en weer iets. Het kan niet fout gaan, dat is voor haar een heerlijk gevoel! (en voor wie niet...)

creatief met draden, het Openluchtmuseum én lekker vegetarisch; linzensoep met kokos!

Onze jongste krijgt vandaag een lesje vingerhaken van haar grote broer en zus. En omdat dat vingerhaken toch wel erg leuk is om te doen wordt er druk gewerkt door alle drie. En als er dan gewerkt wordt bedoel ik ook écht gewerkt; een fabriek is er niets bij en dan met 3 draden tegelijk! Dat geeft al gelijk een dikke bol, er worden breinaalden nummer 10 tevoorschijn getoverd en oudste begint met het breien van een tas! Het grappige is dat dat allemaal gebeurd zonder bemoeienis van ondergetekende en dat stemt mij trots! Jong geleerd, iets minder jong opnieuw gedaan...

Met de draden worden ook kastanjes versierd tot spinnenwebben. Op de foto zie je het misschien niet zo goed maar er hangt een spinnenweb voor het raam, de wolken zijn de weerspiegeling van de wolken buiten en rechtsboven zie je een spin, mét zijn schaduw. Als hij wijs is huurt hij dit web, dat scheelt hem een hoop werk...

Na het middageten stappen we in de auto om een middagje door te brengen in ons favoriete museum; het Openluchtmuseum in Arnhem. We doen een rondje met de tram, zijn bij de voorstelling in HollandRama en lopen nog kriskras door het park, genietend en indrukken opsnuivend. Met een museumjaarkaart kun je dat af en toe doen, je hoeft niet alles te zien, een andere keer weer iets anders.

lekkere symmetrie uit grootmoeders tijd!

Omdat we het plan hadden een middag eropuit te gaan had ik vanochtend al het eten gemaakt. Ik ken mezelf; komen we rond 17 uur Zutphen binnen rijden dan is de verleiding groot iets makkelijks te halen. En het gerecht voor vandaag is erg lekker en kán vantevoren gemaakt worden. Ik maak linzensoep en doe die, na kort koken, in de hooikist. Daar gaart ie verder na en als we thuiskomen is de soep klaar om te eten (nog kort verwarmen op het fornuis). We eten de soep met afbakbroodjes, kruidenboter én een gekookt ei.

je maakt de soep zo;

snijd 2 uien in ringen en fruit die in een pan samen met 

2 teentjes knoflook en 

een theelepeltje sambal

Voeg 3 afgestreken dessertlepels kerrie toe en fruit even mee

Doe er 1,5 liter bouillon bij en

200 gram gewassen rode linzen

(vandaag ging er een stuk pastinaak in, wortel kan ook, of aardappel...)

Breng aan de kook en kook gaar (of doe in de hooikist)

Vlak voor het eten doe je er een kwart blok santen in (of bv een half blikje kokosmelk)

goed oplossen en verwarmen... klaar

Creëren en breien

Met sommige wijsheden begin ik graag mijn dag! Voor dit kruisbeeld wat staat op een rotonde in Cadier en Keer zijn we speciaal even gestopt. Leef nú en niet in het verleden lees ik daar. Pluk de dag! In het boek van Susan Smit probeerde ik een frase te vinden die bij mij is blijven hangen, eentje die eigenlijk hetzelfde zegt als de tekst onder dit kruis. Ik kan het helaas niet terugvinden zo snel. Welke wijze vrouw het zei weet ik niet meer en dan is het lastig zoeken. De strekking was de volgende; Ieder mens bezit de gave om te creëren. Creëren is een rijkdom, een mens kan een verandering in gang zetten, iets veroorzaken. Toch is creëren niet vrijblijvend, bij creëren hoort namelijk ook verantwoordelijkheid dragen. Er komt een kettingreactie op gang waarin ook wel eens iets anders kan gaan dan de bedoeling was; Als inspirator moet je dat proberen op te lossen. (en wat ik dan heel mooi vind:) óf als dat niet lukt herstel je het zodra een soortgelijke situatie zich voordoet. Gewéldig! Laat de energie vooral stromen, laat je niet verlammen door missers. Omarm ze als zaken waarvan je kunt leren en ga door met het léven van je overtuigingen... Dat zie ik, in veel minder woorden, staan op dit kruisbeeld.

We rijden naar Maastricht en brengen een bezoek aan het Natuur Historisch Museum waar de kinderen fossielen mogen zoeken met een microscoop. Wij vermaken ons in het zonnetje in de Heemtuin. Ik heb heerlijk zitten breien met onderstaand wolletje. Toen ik het zag liggen in een winkeltje in Doesburg kon ik niet anders dan het meenemen want, al is mijn voorraad sokkenwolletjes groot genoeg, van deze bol werd ik wel héél erg blij.