warm mediteren en een lekker appeltaartrecept!

Tadaa! Het breiproject is afgerond! Met vereende krachten zie je hier onder; zoon, oudste en mijzelf aan het werk.

En dan komt nu de onthulling... het is geworden... een meditatiematje voor papa! Zo is het een stuk minder koud op de grond (en hebben al die bollen van de zolder ook weer eens een bestemming gekregen ;-). Voor breiliefhebbers onder jullie; de rand van het matje waar je tegenaankijkt is mooi afgewerkt door altijd de volgende kantsteek te breien; iedere naald begin je met een recht gebreide steek en eindig je door de laatste steek averecht af te halen (dus niet te breien). Aan de zijkant van je werk ontstaat dan een Vtjes rij, ook handig als je de boel aan elkaar moet naaien. Ik weet niet beter dan dat ik de kanten altijd zo gebreid heb.

Tja, en dan die rimpelige appeltjes... gisteren hebben we er weer een aantal van 'geslacht' en die verdwenen in een appel/havermout plaatkoek waarvan ik het recept vond op het blog van jente. Hij is unaniem goedgekeurd hier (dat weet ik als er na het eerste stukje het verzoek komt om nog een stukje). En weer... vind ik hem op de 2e dag lekkerder dan op de bakdag zelf!

Kadootje, een nieuw breiproject en nog steeds Hundertwasser

Een kadootje langs de kant van de weg! Gisteren, tijdens mijn fietstochtje naar de stad viel mijn oog op deze mand met oranje lampionnetjes (physalis)! De mand stond op de stoep, zonder briefje erbij... ik belde aan maar er deed niemand open. Heel blij vulde ik een klein zakje met lampionnetjes (en deed ik een bedankschrijfseltje in de brievenbus). Ik ben verrast hoe dingen zomaar op m'n pad komen! Het is namelijk zo; ik schuif deze lampionnetjes altijd over de lampjes in mijn kerstboom. De lampionplant groeide altijd in onze tuin maar dit jaar... was ie weg, mogelijk verdwenen tijdens een opruimactie in de tuin of misschien hield ie het gewoon voor gezien? Dan had ik altijd nog een plekje in Zutphen's openbaar groen waar ik ze ook kon plukken maar dit jaar was dat hele stuk groen gemaaid... helaas pindakaas, dit jaar geen oranje lichtjes in de boom... dacht ik.

Maar nu liggen ze dus tóch in mijn vensterbank te drogen... En toen ik vandaag langsfietste stond de mand er nog steeds, hij was wat leger geworden en ik zag er 2 oudere mannen een aantal in hun rollator leggen. Hoeveel mensen maak je blij met dat wat je zelf overhebt? Wat een prachtig gebaar!

Ondertussen wordt er stevig doorgewerkt aan een volgend vingerhaak/breiproject! Het maken van de tas was zó leuk dat er een nieuw idee is ontstaan. Er werken 3 personen aan het plan; 2 vingerhakers (oudste en zoon) en 1 breier (dat ben ik!). In eerste instantie moest het geheim blijven maar zoals dat vaak gaat als dingen erg spannend zijn is het ook wel leuk als de ontvanger tóch wordt ingelicht; Papa in dit geval verheugt zich enorm op het resultaat en kan zo ook nog wat invloed hebben op praktische vragen. Wordt vervolgd!

Het is niet te geloven wat er is gebeurd sinds ik mijn eerste Hundertwasser les had. Oudste is aan de slag gegaan en niet meer opgehouden! Vanmiddag gaat ze met haar vriendinnetje Hundertwasseren! Ik vind het prachtig wat er uit haar handen komt en zij raakt niet uitgepraat over hoe leuk het is om te doen! Als ik haar zie tekenen ontstaat er werkelijk iets prachtigs onder haar handen. Steeds kan ze verder gaan met weer iets en weer iets. Het kan niet fout gaan, dat is voor haar een heerlijk gevoel! (en voor wie niet...)

euro-ontbijtje, stiftenklusje, oma's petroleumstel én... de tas is klaar!

Na het opstaan kleden we ons vanochtend snel aan! We hebben afgesproken te ontbijten bij de HEMA, dat doen we soms in een vakantie. Een lekker fietstochtje, een lekker en gezellig ontbijtje (voor een euro!) en dan nog even neuzen in de winkels; niet om iets te kopen maar om alvast te bedenken wat we Sinterklaas gaan vragen dit jaar. We nemen wat folders mee naar huis (die krijgen we niet meer in de brievenbus) en thuis wordt er driftig gebladerd en geplakt. Het is voor Sinterklaas handig om te zien waar de interesses naar uitgaan dit jaar, dat helpt bij het zoeken van de kadootjes!

Dan is er nog een klusje; Vandeweek hoorde ik 'dat we helemaal geen goede stiften meer hebben', en dat leek me sterk gezien de grote voorraad stiften in de kast. Een groot vel papier erbij, de stiften op een groot blad, de doos waar 'de goeien' inmoeten ernaast en proberen maar! Een aantal stiften moet inderdaad weg, een aantal doploze stiften heeft weer zijn dop en de voorraad blijkt ruim voldoende.

Zóveel streepjes, zó netjes naast elkaar; daarmee verdien je een plaatje natuurlijk!

De doppen van de stiften die weg moeten gaan in de kleispullen-doos. Je kunt er verschillende bloemafdrukjes mee maken in een kleicreatie...

En dan gaat het nu écht gebeuren! Geinspireerd door http://www.plonialoeve.com/p/de-smaak-van-vroeger.html waar je ook het recept kunt vinden, besluit ik het petroleumstel van mijn oma te gebruiken voor het maken van een 'broeder'. Ik heb wat koudwatervrees gehad en stelde het steeds uit maar nu is het juiste moment! Het stel gevuld met lampolie, het vlammetje aan en zie daar; in de pan gaart een heerlijk koekbrood! Na een uur de ene kant draai ik hem om, de andere kant heeft iets minder lang nodig en dan...

Gewéldig; hij is gelukt! Niet helemaal gerezen zoals ik dacht maar overheerlijk van smaak! Oudste constateert dat we dit vast vaker gaan eten...

Tussen de bedrijven door is hard doorgewerkt aan de tas. De band werd gebreid en daarna bevestigd aan de tas... en nu; is de tas klaar! Oudste is reuzetrots op haar tas (ongeveer net zo trots als haar moeder op haar!)

\

Kijk, daar word ik nou blij van!

De kinderen hebben herfstvakantie en dat maakt de vulling van de dag een verrassing. Niet dat mijn dagen anders zo voorspelbaar verlopen maar in ieder geval anders. Het afwerken van lijstjes is er niet bij, alhoewel... vanochtend werken we met z'n vijven een tijd in de tuin. Er is een hoop werk te doen, bv de hut die gebouwd was van takken (van snoeiafval van gemeentegroen) ging door de hakselaar. Dat betekent dat de knopen die op vakkundige wijze de takken aan elkaar lieten zitten ontmanteld moesten worden... en dat was nog best een klus! Na nog een veegbeurt ziet de tuin er weer acceptabel uit. De compostvaten hebben er weer een nieuw laagje bij gekregen.

En dan staat er opeens een vuilniszak voor de deur. Niet dat ik nou blij word van die vuilniszak...

Maar wél van de inhoud! Daar gaan we een ander moment eens rustig voor zitten!

En kijk nou eens hoe snel de tas vordert! De langwerpige lap is dubbelgevouwen en toen dichtgenaaid met een gevingerhaakte draad. Er wordt nu aan een hengsel gebreid. Na de vakantie kan de tas mee naar school.

En dan hier nog een kiekje van mijn jaarlijks terugkerende rucolaveldje. Het hele jaar door bloeien er bloemetjes die in de eerste plaats graag worden bezocht door bijen en in de tweede plaats een nieuwe rucola oogst voor volgend jaar garanderen!

En hier zie je de bloemetjes van komkommerkruid, ze gaan lekker op de rucola sla en zorgen ook voor komkommerkruid volgend jaar. Aanraders dus voor een eetbare tuin!

De bollen van de knoflookbieslook zitten barstensvol zaden, ik ga ze zo afknippen en te drogen leggen op zolder. Ik ben er niet zeker van of ze winterhard zijn dus zaai ze liever zelf volgend jaar. Van de zaden die de plant al heeft laten vallen zal ik volgend jaar zien of de plant zich inderdaad ook zelf verspreidt.

Prachtig die kleuren van de herfst!
We laten de bloemen zitten, ze zien er ook mooi uit in de winter, mét of zonder sneeuw erop...

Wauw, mooi rood! Skimmia besjes voor de vogeltjes!

creatief met draden, het Openluchtmuseum én lekker vegetarisch; linzensoep met kokos!

Onze jongste krijgt vandaag een lesje vingerhaken van haar grote broer en zus. En omdat dat vingerhaken toch wel erg leuk is om te doen wordt er druk gewerkt door alle drie. En als er dan gewerkt wordt bedoel ik ook écht gewerkt; een fabriek is er niets bij en dan met 3 draden tegelijk! Dat geeft al gelijk een dikke bol, er worden breinaalden nummer 10 tevoorschijn getoverd en oudste begint met het breien van een tas! Het grappige is dat dat allemaal gebeurd zonder bemoeienis van ondergetekende en dat stemt mij trots! Jong geleerd, iets minder jong opnieuw gedaan...

Met de draden worden ook kastanjes versierd tot spinnenwebben. Op de foto zie je het misschien niet zo goed maar er hangt een spinnenweb voor het raam, de wolken zijn de weerspiegeling van de wolken buiten en rechtsboven zie je een spin, mét zijn schaduw. Als hij wijs is huurt hij dit web, dat scheelt hem een hoop werk...

Na het middageten stappen we in de auto om een middagje door te brengen in ons favoriete museum; het Openluchtmuseum in Arnhem. We doen een rondje met de tram, zijn bij de voorstelling in HollandRama en lopen nog kriskras door het park, genietend en indrukken opsnuivend. Met een museumjaarkaart kun je dat af en toe doen, je hoeft niet alles te zien, een andere keer weer iets anders.

lekkere symmetrie uit grootmoeders tijd!

Omdat we het plan hadden een middag eropuit te gaan had ik vanochtend al het eten gemaakt. Ik ken mezelf; komen we rond 17 uur Zutphen binnen rijden dan is de verleiding groot iets makkelijks te halen. En het gerecht voor vandaag is erg lekker en kán vantevoren gemaakt worden. Ik maak linzensoep en doe die, na kort koken, in de hooikist. Daar gaart ie verder na en als we thuiskomen is de soep klaar om te eten (nog kort verwarmen op het fornuis). We eten de soep met afbakbroodjes, kruidenboter én een gekookt ei.

je maakt de soep zo;

snijd 2 uien in ringen en fruit die in een pan samen met 

2 teentjes knoflook en 

een theelepeltje sambal

Voeg 3 afgestreken dessertlepels kerrie toe en fruit even mee

Doe er 1,5 liter bouillon bij en

200 gram gewassen rode linzen

(vandaag ging er een stuk pastinaak in, wortel kan ook, of aardappel...)

Breng aan de kook en kook gaar (of doe in de hooikist)

Vlak voor het eten doe je er een kwart blok santen in (of bv een half blikje kokosmelk)

goed oplossen en verwarmen... klaar