échte sokken en ander moois

En dan vandaag de derde sokkenbreiles! De voeten zijn thuis gebreid, de tenen zijn nu aan de beurt ;-)

En ach, als je al zo ver bent gekomen, dan lukt die teen ook! Aan het eind van de breiuurtjes liggen er échte sokken op tafel. Hulde! We sluiten 3 gezellige lessen af. Al breiend en kletsend is een oud ambacht weer wat meer leven ingeblazen.

Uit school heeft jongste zin om te schilderen. De ezel staat in de kamer dus dat is gemakkelijk. Een stevig vel  (reclamepapier) zetten we met knijpers vast en jongste kiest een oude tandenborstel om mee te schilderen. Dat gaat fijn. Heb je een groter vel probeer dan eens een oude afwasborstel of een schuursponsje. Voor kinderen is het heerlijk om met grof geschut aan het werk te mogen...

blij als een kind en jong geleerd...

Als een kind zo blij... liep ik vandaag over gemaaide paden dwars door de 'boomgaard'. Je ziet hem nu nog niet maar in onze hoofden krijgt ie steeds meer vorm. De lijnen waarop de bomen komen zijn er vast ingemaaid, dat maakt het spitten makkelijker. Wordt weer vervolgd!!

In de HAND kringloopwinkel kocht ik vanmiddag een flinke voorraad glaasjes. Bij de opening van de buurtbongerd willen we kunnen proosten maar liever niet met wegwerpglaasjes. Deze glaasjes kunnen na het feest gewoon weer terug naar de kringloopwinkel (of we bewaren ze om ons eerste bongerdappelsap in uit te serveren ;-) Een mens moet toch iets te dromen hebben...

Aan de keukentafel begint vandaag mijn jongste cursist met sokkenbreiles. Ze is 11 en het is... mijn dochter! Ze heeft de slag snel te pakken (zegt trots haar moeder). De appel valt niet ver van de boom!

Moet je kijken, nog maar net begonnen en nu al.... ;-) 

Tijdens het breien luistert papa met jongste naar dit liedje van Marco Borsato. Zo samen met mijn oudste, allebei een sok aan het breien, raakt de tekst mij. Wat gaat de tijd inderdaad snel, we kijken elkaar al bijna recht in de ogen, nog even en ze groeit me voorbij... Maar wat leuk ook nu, samen sokken breien. Zo heeft iedere fase zijn bekoring.

van de hiel en de spie...

We zijn weer 2 weken verder. Het huiswerk (de boord breien) is gedaan, vandaag breien we de grote hiel, de kleine hiel en de spie... Opperste concentratie en... het lukt! Thuis de voet breien en dan nog één les te gaan voor de teen! Wat leuk om getuige te zijn van trotse uitroepen en tevreden blikken. Sokken breien lijkt moeilijk (en dat is het ook wel een beetje...) maar als je een beetje kunt breien en je de beschrijving stipt volgt... dan kun je het gewoon! En wat heerlijk is dat toch dat je tijdens het breien van de rechte stukken en tijdens het nippen aan de thee of koffie kunt kletsen over van alles en nog wat. 

sokken breien is leuk!

insteken, omslaan...

Wat gezellig... vandaag zit ik, met 2 cursisten, aan mijn keukentafel en breng ik ze de eerste kneepjes van het breien van een sok bij! Opzetten, breien met 4 naalden en dan een boord breien. Breien is leuk en sokken breien is leuk in het kwadraat! Eerst wiebelen de naalden nog erg maar al gauw krijgen de naalden de smaak te pakken. Kopje koffie en thee erbij, een kokosmakroontje (waarvan je het recept hier vindt) en breien maar. De rest van de boord is huiswerk... volgende keer breien we de hiel!

Het paartje wat je ziet op de foto is klaar... het is maat 38/39 en ze zijn te koop. Heb je interesse? Mail me dan even (mailadres vind je hiernaast).

sokken breien en móói zwerfvuil...

Het duurt niet zo lang meer dan is het weer zover; Op 22 januari, dat is een dinsdag, van 13 tot 15 uur start de eerste sokkenbreiles aan mijn keukentafel! (er is nog ruimte voor een breister!) Het is een prachtig ambacht wat nog veel te weinig wordt gedaan! De kennis van het breien van een sok moet niet verloren gaan en daar wil ik graag mijn steentje aan bijdragen. Gelukkig is breien weer helemaal 'in' en heb je de smaak eenmaal te pakken dan is het heerlijk rustgevend. Toen ik eens een tijdje druk was met andere dingen dan breien vroeg zoonlief, toen nog veel kleiner; 'mama, wanneer doe je weer eens dat met die stokjes?' Ik weet dat ook nog wel van mezelf van vroeger; kijken naar beppe of naar mijn eigen breiende moeder, het ritme van insteken en omslaan, doorhalen en af laten glijden. Bij beppe ging dat zó snel dat ik niet precies kon zien wat ze deed. Zelf probeerde ik dan ook wel eens zo snel te breien, dat lukte een paar steken achter elkaar en dan struikelde ik, dat was geen succes. 

maatje 38/39 in de maak...

En wat is breien ook gezellig! Ken je Stitch 'n Bitch? Breien rond de stamtafel, in de kroeg? Ook in Zutphen kan dat op iedere 1e, 3e en (als die er is) 5e dinsdagavond van de maand. Meer informatie daarover vind je hier. In de kroeg is het handig om, tijdens het kletsen, niet een te ingewikkeld werkje op de pennen te hebben, heel regelmatig kon ik thuis ál mijn gebreide werk weer afhalen omdat er een foutje was ingeslopen ;-( maar... ik had dan wel een heel gezellige avond gehad ;-)

ongeveer zo...

Dan nog een mooi kiekje, gemaakt al wandelend naar de stad;

Het is een mooi symbool van omdenken; móói zwerfvuil!

een typisch geval van 'prettig gestoord' ;-)

sieraad voor de tuin, slofjes op ski's en een 'crisis'kadootje

Kennen jullie dit geweldige stukje aardewerk? Het is een rabarberpot, ik vind het een sieraad in de tuin! Vandeweek heb ik hem weer geinstalleerd, hij staat op de knop van de rabarberplant (of wat daar nog van over is). Het geeft vroeg in het jaar oogstbare rabarberstengels. Die groeien al voordat de rabarber normaal gesproken zou beginnen uit te lopen. Zodra de stengels de bovenkant van de pot hebben bereikt haal je het deksel eraf. Op dat moment begint de plant dan pas blad te maken. Nog afgezien van het feit dat je vroeg rabarber kunt oogsten vind ik de pot zelf gewéldig! Het heeft wat voeten in de aarde gehad er ééntje te vinden en ter plaatse te krijgen. Veel tuincentra kennen de pot helemaal niet óf versturen ze niet ivm breekgevaar. Uiteindelijk is deze aangeschaft in het Hoge Noorden en door mijn ouders hier naartoe vervoerd... Naast de compostbak hebben we 3 rabarberplanten staan; compost daar zijn ze gek op!

Deze breisels hebben de ski's al onder gebonden, daar moest ik aan denken toen ik de foto maakte. Het is een heerlijk breiprojectje waar de kleine bolletjes sokkenwol een bestemming mee krijgen. Het is weer warme voetentijd... én tijd om de oplossing daarvoor te breien!

En dan nog een 'crisis' kadootje (oftewel een kadootje van 0 euro). Elke keer als we pompoensoep maken bewaar ik de dikste zaden uit de pompoen en leg ze te drogen. Voor iemand die met pensioen gaat en met een moestuin gaat beginnen heb ik, naast een donatie in een pot, dit kadootje gemaakt om bij het handenschudden ook iets te kunnen geven. Doosjes in allerlei maten heb ik altijd in een grote la liggen. Die komen altijd van pas als er iets verstuurd moet worden of voor een kadootje als dit. Het doosje is gevuld met prachtig gedroogde pompoenpitten. Het kaartje erbij vond ik eens in een boomerang kaartenrek. De pompoen tekende ik erop met de aquarelstiften van oudste. Ik zou dit zelf een heel leuk kadootje vinden, met die gedachte hoop ik er iemand anders blij mee te maken!

knapperige appeltaart, consumindersokken en Sintvitaminen!

Met nog één ziek (al weer wat beter) kind thuis valt het allemaal nog best een beetje mee gelukkig! De kopjes thee, veel slapen en vitamientjes eten hebben hun vruchten afgeworpen. De boekbespreking gaat vandaag gewoon gedaan worden op school. Moeder en oudste doen het vandaag thuis nog een beetje rustig aan.

Op de foto een appeltaart, niks nieuws natuurlijk al is het leuk om te vertellen dat ik iets nieuws heb uitgeprobeerd bij het bakken ervan. Bij de bakker in de stad kopen we wel eens Veluwse Appelcake, die cake is wereldberoemd want wordt over de hele wereld verstuurd door de bakker. En dat is niet voor niks; hij is ver-ruk-ke-lijk! Wat mij betreft is er één ding wat die cake zo lekker maakt en dat is de besuikerde onderkant. Ik denk dat de cakes, als ze gebakken zijn, allemaal warm op een plaat kristalsuiker worden gezet. Met dat idee heb ik het bakblik, voordat het deeg erin ging, bestrooid met rietsuiker. Grappig; de korreltjes zijn wel in de taart verdwenen maar geven een knapperig resultaat als je de taart eet. Die houden we erin! Iets anders is dat ik de voorgeschreven hoeveelheid boter (in dit geval 175 gram) vervang door vloeibare boter. De verdeelsleutel is daarvoor altijd; 2/3 vloeibare boter gebruiken. Er ging in deze taart 120 gram vloeibare boter. De taart is dus minder vet en het gebruikte vet is vloeibaar en dat is minder slecht voor je gezondheid...

Voor de Kerstmarkt in de Sint Martinuskerk in Baak (aankomende zondag 9 december van 11.00 tot 17.00 uur) heb ik al mijn breisels weer eens tevoorschijn gehaald. Naast de babyslofjes zullen ook deze gebreide sokken er te koop worden aangeboden. Deze sokken zijn eigenlijk 'consumindersokken'. Ze zijn allemaal gebreid van restanten sokkenwol. Als je wel eens sokken breit dan ken je dat wel; aan het eind van het sokkenpaar heb je nog een bolletje sokkenwol over, te weinig voor nog een volwassen paar. Een tijdje geleden kocht ik via Marktplaats een flinke doos met restjes sokkenwol van iemand voor een klein prijsje. Die bolletjes heb ik, samen met mijn eigen restjes, gesorteerd op kleur. Elk bolletje heb ik daarna gesplitst in 2 bolletjes en daarvan heb ik vervolgens 2 sokken gebreid die ongeveer identiek werden.

Zo, het is weer tijd voor vitamientjes! Ik wens jullie nog een fijne dag en succes met alle Sint voorbereidingen!

sokken breien, houtskool tekenen en lekker eten

Zomaar een zaterdag in november... zoonlief moet een uitwedstrijd voetballen en papa is mee. Zo hebben we dat afgesproken, ik 'doe' de thuiswedstrijden en papa rijdt mee als er uit gespeeld moet worden. Vandaag kan ik dan ook lekker uitslapen, de meiden redden zich beneden, smeren zelf hun broodjes en vermaken zich, ik lees zomaar een uur in 'Spring' van Hella de Jonge. Het is herfstig buiten, alleen voor het hoognodige zijn we buiten zoals de boodschappen doen, verder is er genoeg te doen binnenshuis... Zo leg ik de laatste hand aan een sokkenpaartje. Dat werkje ligt al lang op de plank! Gelijk zet ik een sloffenpaartje op van de resterende bolletjes, dat kan er nog net uit. Gisteren heb ik mijn voorraad sokkenwol weer eens doorgesnuffeld op zoek naar een bepaald bolletje. Conclusie; ik mag van mezelf voorlopig geen garen meer kopen want heb nog méér dan genoeg!

Aan de keukentafel krijgt jongste ondertussen tekenles van oudste. Heerlijk is dat als dat vanzelf ontstaat. De houtskool is al maanden in huis en opeens, als het moment er blijkbaar goed voor is, wordt het tevoorschijn gehaald en wordt er fijn mee gewerkt.

, 

Papa belt vanuit de winkel; 'doe je de oven aan?' Er komen afbakcroissantjes uit de tas en ik maakte al snel het deeg voor havermoutkoekjes. Het kan tegelijk in de oven. De havermoutkoekjes zijn gevuld met stukjes gedroogde abrikoos en cranberries. Daarvan kocht ik een grote portie in de aanbieding bij een natuurvoedingswinkel. Ze verdwijnen zo handje voor handje in allerhande baksels en het staat mooi; geel en rood. Handig om in huis te hebben!

Tja, en wat doe je dan zoal met al die geraapte walnoten? Vandaag gingen ze op een heerlijk broodje. Misschien ken je het wel, het is heel eenvoudig; besmeer een broodje met honing, leg daarop plakjes brie en leg daarop de walnoten. Erg lekker!

Boven hoor ik gerommel; terwijl mama blogt helpt papa de kinderen met het opruimen van hun kamers! Ik ga eens kijken of ik nog iets kan betekenen. Fijne zaterdag allemaal!

pastaschotel, eetbare bomen en sokken breien

Onze oudste kwam van haar schooltuintje met heel veel bassilicum! We hebben een gerecht gemaakt waar altijd veel bassilicum ingaat. Als we koken is het vrijwel altijd vegetarisch (wel vis) omdat papa en oudste vegetarier zijn. Nou ja, vegetarier... sinds ze een spreekbeurt over 'vegetarisch zijn' deed weten we dat papa en oudste 'pescotarier' zijn en de rest van het gezin 'flexitarier', zij eten heel af en toe biologisch vlees.

Het gerecht heet 'gegratineerde pastaschotel' en je vindt het recept hier; http://www.ah.nl/allerhande/recepten/545486/gegratineerde-pastaschotel, een aanrader! 

Zaterdag is klusjesdag, met een lijstje fietsen we naar de stad, maar dan wel met een omweg. In de uiterwaarden zien we deze walnotenboom, regelmatig heeft ie natte voeten maar daar kan ie blijkbaar tegen, er hangen gewoon vruchten aan en hij ziet er gezond uit. Iets meer naar rechts staat ook nog een klein walnotenboompje. Ze hebben beide amper een stam dus ze zijn er vast niet neergezet maar ik denk het resultaat van een verdwaalde walnoot. Eromheen staan hoge brandnetels, niet echt een fijne raapplek... Maar wel prachig dat ze er staan (en het waterschap dat blijkbaar prima vindt).

En zie daar, nog een mispel op de route... voor de foto alleen want hij staat niet op openbare grond.

Met de herinnering aan de naam van het huis van mijn opa en oma ontstond een tijdje geleden de wens om op ons eigen huis ook 'ZON RONDOM' te zetten. Ons huis is dan wel niet vrijstaand maar de zon kan er van 3 kanten op schijnen (en doet er belangrijk werk voor de zonnepanelen, de zonneboilers en de solarcooker!). Bovendien is het een naam waar ik blij van word. Zie ik dus eens iets 'zonnigs' dan leg ik het vast ter inspiratie.

Daarna nog een flyer van mijn sokkenbreilessen gebracht naar Creazin, alle contactlabeltjes waren van de vorige af dus een nieuwe was hard nodig. Nu is het nog oogsttijd maar als straks alle potjes weer gevuld en opgeruimd zijn voor het komende jaar is er weer tijd voor ander huiselijks; breien! In het afgelopen jaar hebben 9 vrouwen bij mij thuis aan de keukentafel geleerd hoe je een sok breit. Een fijn gevoel dat die kennis niet verloren gaat maar bovenal... is het héél gezellig!