fruitbomen snoeien

Wat hebben we vandaag hard gewerkt in de boomgaard. Op de foto zie je mij (nou ja, mijn handen) de Groninger Kroon snoeien! Gezellig om met een groep buren zo aan het werk te zijn. En dat dat werken wordt afgewisseld met koffie drinken en soep eten maakt het extra leuk. Voor meer foto's van vandaag... kun je een kijkje nemen op het blog van onze buurtbongerd.

blij als een kind en jong geleerd...

Als een kind zo blij... liep ik vandaag over gemaaide paden dwars door de 'boomgaard'. Je ziet hem nu nog niet maar in onze hoofden krijgt ie steeds meer vorm. De lijnen waarop de bomen komen zijn er vast ingemaaid, dat maakt het spitten makkelijker. Wordt weer vervolgd!!

In de HAND kringloopwinkel kocht ik vanmiddag een flinke voorraad glaasjes. Bij de opening van de buurtbongerd willen we kunnen proosten maar liever niet met wegwerpglaasjes. Deze glaasjes kunnen na het feest gewoon weer terug naar de kringloopwinkel (of we bewaren ze om ons eerste bongerdappelsap in uit te serveren ;-) Een mens moet toch iets te dromen hebben...

Aan de keukentafel begint vandaag mijn jongste cursist met sokkenbreiles. Ze is 11 en het is... mijn dochter! Ze heeft de slag snel te pakken (zegt trots haar moeder). De appel valt niet ver van de boom!

Moet je kijken, nog maar net begonnen en nu al.... ;-) 

Tijdens het breien luistert papa met jongste naar dit liedje van Marco Borsato. Zo samen met mijn oudste, allebei een sok aan het breien, raakt de tekst mij. Wat gaat de tijd inderdaad snel, we kijken elkaar al bijna recht in de ogen, nog even en ze groeit me voorbij... Maar wat leuk ook nu, samen sokken breien. Zo heeft iedere fase zijn bekoring.

Toekomstdromen...

Ik loop bijna 2 jaren achter met het bestellen van foto's voor de kinder fotoboeken.... Daar moet verandering in komen! Al heel wat uurtjes heb ik achter de computer gezeten om eerst eens flink op te schonen. Dat is toch wel een nadeel van een digitale camera; je maakt veel foto's van hetzelfde onderwerp en als je daar niets aan doet dan is het aantal foto's enorm! Van elk onderwerp zoek ik nu de highlights, de rest verwijder ik.

En zo kom ik, bij vorig jaar april, deze foto's tegen! Ze zijn gemaakt van een prachtige hoogstamboomgaard in onze Uiterwaarden. De bomen staan met hoog water zelfs met hun stammen in het water maar daar kunnen ze tegen. Kijk eens, wat prachtig!

Ik probeer me een voorstelling te maken van onze buurtbongerd over heel veel jaren. Als dat net zo bijzonder wordt als dit... wauw!

Als je het leuk vindt, neem dan eens een kijkje op het blog van de buurtbongerd... die vind je hier.
Ondertussen werk ik dan nog even wat achterstand weg!

appeltjesoverleg en een duurzame actie...

Gisteravond hadden we 'appeltjesoverleg'! Een avond met bevlogen uitleg van een deskundige van Landschapsbeheer Gelderland over oude rassen, over lekkere appeltjes en peren, leuke anecdotes, het uitspreken van ideeen, het stellen van vragen en... gezelligheid. Veel informatie en nog meer inspiratie, daar kunnen we mee verder! Voor mij is er nog iets anders waar ik verschrikkelijk blij van word; hoor je wel eens iets over 'cohesiebevorderend' voor een wijk, dat woord is helemaal van toepassing op wat er in ons buurtje nu borrelt; we hebben zin om, met elkaar, een mooie plek te creeren voor de wijk en dat voelt héél goed! Met huiswerk zijn we uit elkaar gegaan, alles wat we gehoord en bedacht hebben tekenen we, ieder afzonderlijk in een kaart zoals we denken dat mooi zou kunnen zijn. Die ideeen brengen we samen en met advies wat we dan weer mogen vragen zal gekeken worden naar geschiktheid qua bestuiving en locatie.

minimaal 5 rassen in een potje, zonder suiker want heerlijk zoet!

Vannacht heb ik de hele nacht boomgaarden aangelegd, bomen geplant, fruit geplukt...

Iets anders; vanochtend heb ik de stoute schoenen aangetrokken... We zijn overgestapt naar de Zutphens Energie Transitie! (www.zutphenaanzet.nl). Wat was ik al lang aan het wikken en wegen! Nu ik zelf bezig ben met me richten op kortere voedsellijnen met oa Pluk de Stad en het, met de buurt, aanleggen van een boomgaard,  vond ik dat ook het opwekken van lokale energie mijn steun zou moeten krijgen. Nou heb ik iets tegen veranderingen als het gaat om abonnementen, contracten enzo. Het speurwerk en het gevoel van 'addertjes onder het gras' weerhouden me vaak van actie. Ik verdiep me er wel in maar leg het aan de kant en denk; 'daar kijk ik een andere keer nog wel 's naar', wat dan vervolgens niet gebeurt.  Maar... vandeweek las ik in de krant dat een buitenlands gasconcern in de Noordzee naar gas gaat boren, vandaag las ik dat Nederland de gevolgen van klimaatverandering onderschat. En toen opeens dacht ik; dit is het moment! Ik deed een berekening op de site en wat bleek; ons maandbedrag zou zakken, tja, en toen was er geen houden meer aan ;-)

foto van mijn computerscherm!

Nu ik het geregeld heb voelt het goed, zo kunnen we een verschil maken...

bijpraten in Utrecht en een mooi gedicht...

Om half 9 breng ik de kinderen naar school, om 9 uur zit ik in de trein, op weg naar Utrecht! Ik heb afgesproken met een vriendin die vanuit Rotterdam hetzelfde doet... We hebben elkaar al lang niet gezien, we omhelzen elkaar op Hoog Catharijne en kuieren naar een gezellig restaurantje waar we koffie drinken en bijpraten. De tijd vliegt! We wandelen daarna nog door Utrecht, en 'scoren' op de terugweg onze lunch op Hoog Catharijne; een frietje van Bram Ladage... dan springen we allebei weer in de trein zodat we op tijd thuis zijn voordat de school uitgaat. Ik fiets nog langs het gemeentehuis waar een behulpzame medewerker een kadastrale kaart voor mij heeft klaarliggen want... vanavond krijgen we hulp van Landschapsbeheer Gelderland bij het maken van het inrichtingsplan voor onze buurtbongerd! De kaart kunnen we dan gebruiken om de bomen in te tekenen. Een minuut voordat de bel van school gaat zet ik de fluitketel aan, schil ik goudrenetten en vouw ik appelflappen, die gaan in de oven voor vanavond. De kinderen komen zelf naar huis lopen en de pot met thee staat klaar op tafel als ze binnenlopen... Het was een gevulde maar heel fijne dag zo!

symmetrie achter de Dom

overweldigend! en wat zijn wij klein...

Ik lees vandaag een prachtig gedicht waarvan ik een brok in mijn keel krijg... Waarom die brok, dat is interessant, de tekst landt in mijn hart; 'zó is het...'

Waarom hebben alle dingen een naam?

vroeg het meisje aan de meester.

Het was even stil - 

en hij antwoordde; Wat een mooie vraag!

Je naam heb je van je ouders gekregen.

Omdat je een naam hebt kan ik je roepen.

En als ik je roep, kun je bij me komen.

En als je komt, kan ik je vasthouden.

En als ik je vastpak, kan ik je loslaten.

--Wibe Veenbaas--

het kán!

volg je hart...

zoek de verbinding...

en blijf erin geloven, het kan! (roos in november)

Dat is wat deze dag voor mij siert! Zojuist ging ik, met m'n buurman, op pad; Met een appel in de hand, voor de nodige inspiratie, bezochten we een kweker. De aanleg van de bongerd gaat steeds concreter worden en dan is zicht nodig op het kostenplaatje. Wat een mogelijkheden in oude rassen! In gedachten krijgt de boomgaard steeds meer vorm. Donderdag komt een deskundige van Landschapsbeheer Gelderland ons, als buren, helpen met het opstellen van het inrichtingsplan. Dat betekent dat we na donderdag een 'boodschappenlijstje' hebben! Het zou prachtig zijn als we voor het invallen van de winter een begin hebben kunnen maken met de aanleg van onze buurtbongerd! In het hele proces van uitdenken van de boomgaard zijn steeds momenten het waard om slingers op te hangen! Nog even geduld en dan hangen ze er écht...

bijzondere samenloop, lekker broodje en kunst op de loopband

Wat kan het leven soms een bijzondere loop hebben... Toen we in Zutphen kwamen wonen (met een dochtertje met blonde krulletjes), raakte ik aan de praat met onze buurvrouw. Nou ja, met 1 huis ertussen. We bleken een gezamenlijke herinnering te hebben in het verleden! Heel veel jaren later en ruim 160 kilometer lager kwamen die verhalen samen. Zij woonde vroeger áchter mijn opa en oma en kan zich nog herinneren dat daar wel eens een meisje met blonde krulletjes in de tuin speelde. Dat meisje, je raadt het al; dat was ík! Vanuit haar slaapkamerraam zag zij de boom die in de tuin stond van mijn opa en oma. De boom die jullie gisteren op de foto zagen. De afgelopen jaren gaf ze mij naailes en nu... gaan we met elkaar een buurtbongerd aanleggen. Die Groninger Kroon krijgt zo nóg meer betekenis! Ik vind het zelf nog steeds een heel bijzonder verhaal...

het meisje met de krulletjes...

 En van dat bijzondere verhaal nu naar een bijzonder lekker broodje 'gezond'. Hij ging op de foto voor de tomaat, tja, wat is dat toch met die hartjes? Nou ja, de kinderen kijken er niet vreemd meer van op; mama gaat weer een foto maken, dat hoort bij lekker eten ;-)
De boterham besmeer ik met mayonaise in plaats van halvarine ('gezond' staat dan ook tussen aanhalingstekens). Daarover maal ik peper, dan beleggen met kaas en tomaten. Hoe eenvoudig en hoe lekker!

In het kader van 'ik wil niet al die plastic zakjes' vond ik dit persoonlijk wel een kunstwerkje op de loopband! Het scheelt er toch weer drie... 

appelherinneringen...

Een vroege jeugdherinnering van mij heeft te maken met een appeltje! Ik zat op de  kleuterschool en had wekelijks gym. Ik was nog niet zo bedreven in mezelf aankleden, nou ja... ik kon mezelf wel aankleden maar vaak zat mijn trui of shirt dan achterstevoren. Daar had mijn moeder een oplossing voor bedacht; Op de dag dat ik gym had kreeg ik een t-shirt aan waar ze voorop een appeltje had genaaid. Heel handig zou je zeggen; dat appeltje moet op de voorkant, probleem opgelost. Maar, zo gemakkelijk als het leek, zo onmogelijk was het voor mij om het shirt recht aan te trekken. Ik zie mezelf nog staan; ik hou het t-shirt omhoog en zie vóór mijn neus (dus voor mij aan de voorkant!) het appeltje. Ik trek het aan en... het appeltje zit toch weer op mijn rug... Van mijn moeder hoor ik zojuist dat ze het appeltje nog heeft! Dat is fijn, ouders die dingen bewaren ;-)

toepasselijk; mét hartje!

Een andere appeltjesherinnering dateert ook ongeveer van die tijd; Ik logeerde als kind veel bij mijn opa en oma in een Drents dorpje. Ik kan het gezellige gevoel zo weer terughalen; ik zie mezelf zitten aan de tafel in de achterkamer. Het is een klein kamertje en de tafel staat daar middenin met allemaal stoelen eromheen. Op de tafel een perzisch tafelkleed. Oma zit aan het hoofd van de tafel, dichtbij de theepot. Opa zit op zijn plekje aan de lange kant van de tafel, dichtbij de keukendeur, klaar om op te staan en verder te gaan met zijn bezigheden. Ik zit tegenover opa en wacht geduldig... Opa is namelijk appeltjes aan het schillen en die worden mij stukje voor stukje aangereikt. Het is in mijn herinnering donker buiten en binnen brandt de kachel. Er hangt altijd iets te drogen boven die kachel, vaak zijn het bonen als ik me het goed herinner... Toen ik laatst mijn vader vroeg welk oude appelras in de tuin van mijn opa en oma heeft gestaan hoorde ik dat dat de Groninger Kroon is geweest, en dat vind ik leuk; ik ben een Grunneger, het zou leuk zijn als dát ras straks ook in de buurtbongerd staat! (De Groninger Kroon staat ook aan het Bongerdspad in Zutphen, toen ik een stukje proefde op de duurzaamheidsmarkt herkende ik de smaak van vroeger!)

foto gemaakt van mijn computerscherm

Vandaag ben ik aan het rondsnuffelen op Google maps. Ik weet niet wat ik zie... ik ben ontroerd... ik kan zo de achterkant van het huis van mijn opa en oma bekijken en wat staat daar vol in beeld? De Groninger Kroon met appeltjes! De huidige bewoners hebben mogelijk niet zoveel met fruit (de appeltjes hangen na oogsttijd nog in de boom) maar wat geweldig dat de boom daar nog staat! Op dezelfde manier heb ik gezocht naar het geboortehuis van mijn vader, het boerderijtje waar destijds een fruitboomgaard bij stond. Helaas kan ik daarvan niets vinden op het internet, maar dit... is wel een kadootje voor vandaag!