nee wordt ja!

Soms maak ik een foto van iets zonder reden, behalve dan dat het onderwerp van de foto me toelacht. Gisteren liep ik met mijn meiden door de stad en zag ik deze nee/ja op een brievenbus. Fascinerend om meerdere redenen; De tekst is er door iemand zelf op geschilderd en dan ook nog eens heel netjes! Ik bedenk dan hoe heerlijk het moet zijn om iets zó gewoons met zoveel aandacht te benaderen, er zijn speciale potjes verf voor aangeschaft precies in de kleuren van de officiele sticker en het is monnikkenwerk geweest om de letters zo netjes en precies op de klep te krijgen. Wat eigenlijk ook heel grappig is is dat we precies weten wat er met deze woorden wordt bedoeld. Op de officiele sticker verwijzen nee en ja naar wat niet en wat wel. Hier zijn de woordjes alleen genoeg. Prachtig eigenlijk!

Maar ja, ik heb al eens een blogje gewijd aan mijn nee/nee sticker dus dit werd alleen een foto voor de foto.

Maar niks bleek minder waar...

Vandaag werd o.a. mijn blog in het zonnetje gezet door Marije van Roerend Goed . Het grappige is dat zij twee keer een award had ontvangen voor haar blog en die moest doorgeven aan twee keer 5 andere bloggers. Ze vertelt dat ze dat niet ging doen (nee) maar in plaats daarvan andere blogs in het zonnetje ging zetten (ja). Een prachtige manier van omdenken! En ik ben blij met het zonnetje!

euro-ontbijtje, stiftenklusje, oma's petroleumstel én... de tas is klaar!

Na het opstaan kleden we ons vanochtend snel aan! We hebben afgesproken te ontbijten bij de HEMA, dat doen we soms in een vakantie. Een lekker fietstochtje, een lekker en gezellig ontbijtje (voor een euro!) en dan nog even neuzen in de winkels; niet om iets te kopen maar om alvast te bedenken wat we Sinterklaas gaan vragen dit jaar. We nemen wat folders mee naar huis (die krijgen we niet meer in de brievenbus) en thuis wordt er driftig gebladerd en geplakt. Het is voor Sinterklaas handig om te zien waar de interesses naar uitgaan dit jaar, dat helpt bij het zoeken van de kadootjes!

Dan is er nog een klusje; Vandeweek hoorde ik 'dat we helemaal geen goede stiften meer hebben', en dat leek me sterk gezien de grote voorraad stiften in de kast. Een groot vel papier erbij, de stiften op een groot blad, de doos waar 'de goeien' inmoeten ernaast en proberen maar! Een aantal stiften moet inderdaad weg, een aantal doploze stiften heeft weer zijn dop en de voorraad blijkt ruim voldoende.

Zóveel streepjes, zó netjes naast elkaar; daarmee verdien je een plaatje natuurlijk!

De doppen van de stiften die weg moeten gaan in de kleispullen-doos. Je kunt er verschillende bloemafdrukjes mee maken in een kleicreatie...

En dan gaat het nu écht gebeuren! Geinspireerd door http://www.plonialoeve.com/p/de-smaak-van-vroeger.html waar je ook het recept kunt vinden, besluit ik het petroleumstel van mijn oma te gebruiken voor het maken van een 'broeder'. Ik heb wat koudwatervrees gehad en stelde het steeds uit maar nu is het juiste moment! Het stel gevuld met lampolie, het vlammetje aan en zie daar; in de pan gaart een heerlijk koekbrood! Na een uur de ene kant draai ik hem om, de andere kant heeft iets minder lang nodig en dan...

Gewéldig; hij is gelukt! Niet helemaal gerezen zoals ik dacht maar overheerlijk van smaak! Oudste constateert dat we dit vast vaker gaan eten...

Tussen de bedrijven door is hard doorgewerkt aan de tas. De band werd gebreid en daarna bevestigd aan de tas... en nu; is de tas klaar! Oudste is reuzetrots op haar tas (ongeveer net zo trots als haar moeder op haar!)

\

Kijk, daar word ik nou blij van!

De kinderen hebben herfstvakantie en dat maakt de vulling van de dag een verrassing. Niet dat mijn dagen anders zo voorspelbaar verlopen maar in ieder geval anders. Het afwerken van lijstjes is er niet bij, alhoewel... vanochtend werken we met z'n vijven een tijd in de tuin. Er is een hoop werk te doen, bv de hut die gebouwd was van takken (van snoeiafval van gemeentegroen) ging door de hakselaar. Dat betekent dat de knopen die op vakkundige wijze de takken aan elkaar lieten zitten ontmanteld moesten worden... en dat was nog best een klus! Na nog een veegbeurt ziet de tuin er weer acceptabel uit. De compostvaten hebben er weer een nieuw laagje bij gekregen.

En dan staat er opeens een vuilniszak voor de deur. Niet dat ik nou blij word van die vuilniszak...

Maar wél van de inhoud! Daar gaan we een ander moment eens rustig voor zitten!

En kijk nou eens hoe snel de tas vordert! De langwerpige lap is dubbelgevouwen en toen dichtgenaaid met een gevingerhaakte draad. Er wordt nu aan een hengsel gebreid. Na de vakantie kan de tas mee naar school.

En dan hier nog een kiekje van mijn jaarlijks terugkerende rucolaveldje. Het hele jaar door bloeien er bloemetjes die in de eerste plaats graag worden bezocht door bijen en in de tweede plaats een nieuwe rucola oogst voor volgend jaar garanderen!

En hier zie je de bloemetjes van komkommerkruid, ze gaan lekker op de rucola sla en zorgen ook voor komkommerkruid volgend jaar. Aanraders dus voor een eetbare tuin!

De bollen van de knoflookbieslook zitten barstensvol zaden, ik ga ze zo afknippen en te drogen leggen op zolder. Ik ben er niet zeker van of ze winterhard zijn dus zaai ze liever zelf volgend jaar. Van de zaden die de plant al heeft laten vallen zal ik volgend jaar zien of de plant zich inderdaad ook zelf verspreidt.

Prachtig die kleuren van de herfst!
We laten de bloemen zitten, ze zien er ook mooi uit in de winter, mét of zonder sneeuw erop...

Wauw, mooi rood! Skimmia besjes voor de vogeltjes!

creatief met draden, het Openluchtmuseum én lekker vegetarisch; linzensoep met kokos!

Onze jongste krijgt vandaag een lesje vingerhaken van haar grote broer en zus. En omdat dat vingerhaken toch wel erg leuk is om te doen wordt er druk gewerkt door alle drie. En als er dan gewerkt wordt bedoel ik ook écht gewerkt; een fabriek is er niets bij en dan met 3 draden tegelijk! Dat geeft al gelijk een dikke bol, er worden breinaalden nummer 10 tevoorschijn getoverd en oudste begint met het breien van een tas! Het grappige is dat dat allemaal gebeurd zonder bemoeienis van ondergetekende en dat stemt mij trots! Jong geleerd, iets minder jong opnieuw gedaan...

Met de draden worden ook kastanjes versierd tot spinnenwebben. Op de foto zie je het misschien niet zo goed maar er hangt een spinnenweb voor het raam, de wolken zijn de weerspiegeling van de wolken buiten en rechtsboven zie je een spin, mét zijn schaduw. Als hij wijs is huurt hij dit web, dat scheelt hem een hoop werk...

Na het middageten stappen we in de auto om een middagje door te brengen in ons favoriete museum; het Openluchtmuseum in Arnhem. We doen een rondje met de tram, zijn bij de voorstelling in HollandRama en lopen nog kriskras door het park, genietend en indrukken opsnuivend. Met een museumjaarkaart kun je dat af en toe doen, je hoeft niet alles te zien, een andere keer weer iets anders.

lekkere symmetrie uit grootmoeders tijd!

Omdat we het plan hadden een middag eropuit te gaan had ik vanochtend al het eten gemaakt. Ik ken mezelf; komen we rond 17 uur Zutphen binnen rijden dan is de verleiding groot iets makkelijks te halen. En het gerecht voor vandaag is erg lekker en kán vantevoren gemaakt worden. Ik maak linzensoep en doe die, na kort koken, in de hooikist. Daar gaart ie verder na en als we thuiskomen is de soep klaar om te eten (nog kort verwarmen op het fornuis). We eten de soep met afbakbroodjes, kruidenboter én een gekookt ei.

je maakt de soep zo;

snijd 2 uien in ringen en fruit die in een pan samen met 

2 teentjes knoflook en 

een theelepeltje sambal

Voeg 3 afgestreken dessertlepels kerrie toe en fruit even mee

Doe er 1,5 liter bouillon bij en

200 gram gewassen rode linzen

(vandaag ging er een stuk pastinaak in, wortel kan ook, of aardappel...)

Breng aan de kook en kook gaar (of doe in de hooikist)

Vlak voor het eten doe je er een kwart blok santen in (of bv een half blikje kokosmelk)

goed oplossen en verwarmen... klaar

prettig gestoord, brownies met walnoten en wéér Hundertwasser!

Ik weet niet hoe lang ik het al doe, eigenlijk weet ik niet beter dan dat ik van de medeklinkers die staan op de nummerborden van auto's woorden maak door alleen klinkers toe te voegen. Ik zie het maar als een vorm van prettig gestoord zijn. De kinderen zijn er helemaal aan gewend. Als we naar één van de opa's en oma's rijden (en dat is altijd lang in de auto zitten), roep ik af en toe opeens een woord zoals RAGEBOL (dat is wel de mooiste vondst ooit) en na een huh? begrijpen ze; mama is weer woorden aan het maken. Het werkt trouwens aanstekelijk, nu de kinderen groter worden doen ze driftig mee...

Soms zie ik woorden waar ik vrolijk  (VR LK zou ook een mooie zijn!) van wordt! Zoals bijvoorbeeld onderstaande (zien jullie ze ook?). Op een parkeerplaats zag ik vandeweek LV-RD rijden. Ik heb hem maar niet vastgelegd op een foto, dat is lastig uitleggen als mensen willen weten waarom je een foto van hun nummerbord maakt ;-). Met de nummerborden van tegenwoordig zijn de woorden wat makkelijker te maken, LFJ vandeweek is dan een verkorting van LV-RD, snappen jullie het nog?

Tja, deze zag ik vandeweek toen ik wegreed van tekenles; die ligt kant en klaar en op z'n Achterhoeks op mij te wachten!

Door mijn 'woordenmaken' tic zou het heel goed kunnen dat, als we een andere auto zouden moeten uitzoeken en alles zou lijken op 'accoord' de koop toch niet door zou gaan bij een nummerbord met de letters;  NG-TF!

En verder is het lekker weekend!
Oudste bakte vanochtend zelf Brownies met daarop gekraakte walnoten van eigen raap. Jongste zorgde ondertussen voor het leegsmikkelen van de beslagkom...

We gaan nog even langs de bibliotheek; er ligt een kinderstudieboek van Hundertwasser voor ons klaar. De hele dag wordt er 'geHundertwassert', het is verrassend wat er allemaal uit hun stiften komt rollen!

schooltuintje, Hundertwasser en... en... en...

Het is bijna teveel om op te noemen vandaag... een dag met een kleurig randje! Heb je even?

Eerst een paar kiekjes van het einde van het schooltuinseizoen. De tuin is ontmanteld op de boerenkool en de prei na, alle oogst mag mee naar huis en dat is nogal wat! De fiets van mama is erbij nodig om alles naar huis vervoerd te krijgen, de kruiden gaan met kluit en al mee en staan nu in onze eigen tuin. 

We vullen voor het laatst dit jaar een vaasje met dahlia's...

en eten 3 kropjes andijvie en een pannetje minibietjes...

En dan... het is al heel lang geleden, ga ik weer eens op tekenles! Geinspireerd door http://roerend-goed.blogspot.nl/2012/10/marije-goes-hundertwasser.html ga ik op zoek in Zutphen naar de mogelijkheid te leren tekenen als Hundertwasser. Ik kom terecht bij Amare in Vorden en heb daar een heerlijke middag! Wauw, wat is die manier van tekenen leuk! De ambiance, het gedachtengoed, de vrijheid, alles is oké! Als de opdracht dan ook nog is 'bomen' te tekenen ben ik helemaal in m'n element. Dat worden vanzelfsprekend fruitbomen in een gedroomde boomgaard.

Er gaan nog 5 lessen volgen, ik ben nieuwsgierig! Uit een geluksdoosje trek ik deze tekst...
en tja... daar word ik helemaal blij van. Het helpt om zo naar lastige situaties te kijken, er spreekt acceptatie uit (wat iets anders is dan berusting ;-)

Als ik thuis kom ligt er een kadootje voor mij op de mat. Het leven is écht een feestje! De gever meldt zich er niet bij maar ik heb wel mijn vermoeden. In het pakje vind ik dit prachtige boekje. Ik heb er eens iets over gelezen en ga ervan genieten! (dankjewel!)

En kennen jullie deze? Het zijn 'zwarte walnoten' werd mij verteld, ik weet eigenlijk helemaal niet wat je ermee kunt, wel dat er tinctuur van wordt gemaakt maar of je ze ook kunt eten? Dat ga ik nog eens uitzoeken. Ze ruiken heerlijk! Een beetje citrusachtig.

Tijd voor een luie vrijdagavond, mét boek op de bank!

bos, boomgaard, moestuin én tekentalenten!

De kinderen zijn naar school en ik... ik rijd door het bos! Afgelopen weekend nam ik me voor de moestuin en boomgaard van landgoed Velhorst eens te bezoeken als er vrijwilligers aan het werk zijn. Op donderdag wordt er gewerkt in de tuin! Ik stop onderweg om deze foto te maken, alsof er een tent is opgezet tussen de bomen, het doet onwerkelijk aan, het is helemaal stil op het fluiten van een enkel vogeltje na... práchtig.

In de boomgaard en de moestuin wordt druk gewerkt. De vrijwilligers leggen me van alles uit en het wandelt heerlijk, in het zonnetje langs al die oude rassen. Ik zie enorm veel rasnamen van fruit waar ik nog nooit van heb gehoord, maar de volgende twee komen me bekend voor; die stonden ook in de boomgaard van mijn opa en oma. De Zoete Kroon heet ook wel Zoete Winterkroon.

Onder alle bomen groeit Oost-Indische Kers. De plant houdt de boomspiegel open waardoor de boom meer voedingsstoffen tot zijn beschikking heeft. Daarbij houden luizen van Oost-Indische Kers; ze blijven in de plant in plaats van in de boom. Een derde reden is een praktische; De Oost-Indische Kers maakt een natuurlijke grens waar het maaien moet stoppen; zo raakt de stam niet beschadigd door een grasmaaier.

Deze lei appel is een prachtgezicht. Het vereist een bepaalde manier van snoeien maar presenteert prachtig zijn fruit, dat ga ik volgend jaar eens bekijken. De bloesem bloeit vrij aan de bovenkant van de takken, de vruchten hangen daarna aan de onderkant van de takken. De wind kan er goed doorheen waaien (daardoor blijven bladeren minder lang nat na een regenbui) en de zon kan er goed op schijnen, voor lekker rijpe vruchten.

Op de school van de kinderen is, in het kader van de kinderboekenweek, een voorlees- en een tekenwedstrijd georganiseerd. Oudste en zoon slepen met tekenen een gouden en een bronzen griffel in de wacht! Dat is nog eens reden voor een feestje. Kom, we gaan slingers ophangen!

haken, zaden én lekker vegetarisch; spruitjessoep en prark

De koude maanden staan weer voor de deur; tijd om m'n verkoopvoorraadje gebreide babyslofjes weer op peil te brengen! Het haken van de koordjes is altijd een leuk klein klusje wat tussen de bedrijven door kan. De haaknaald en de bolletjes gaan mee in de tas om te pakken bij ieder wachtmoment. Ongemerkt haak ik zo de slofjes af (afhaken in de goede zin van het woord).

Op zolder liggen zaden van bloemen te drogen. Links (voor en achter) zijn de bloemen van de echinacea (zonnehoed) die vol zitten met zaadjes. In het midden de Agapanthus, rechtsboven goudsbloemzaad en rechtsvoor wat zaden van de Oost Indische kers. Van die zaden kun je ook iets lekkers maken wat heet; 'kappertjes voor de armen' of armeluis kappertjes. Ik las daarover eens in een boek maar als je googlet kun je het ook vinden. Ik heb het zelf nog nooit geprobeerd maar mocht je het leuk vinden dan is het er nú de tijd voor!

Als de kinderen mij vandaag vragen wat we eten is mijn antwoord; we eten V.A.W. Hun vraag is dan beantwoord. Als één van hun het niet verstaat legt een ander het uit; We eten 'Van Alles Wat', oftewel; kliekjes. Vanavond is het kiezen tussen spinazietaart en stamppot zuurkool. 

Vandeweek hebben we lekkere soep gegeten... spruitjessoep. Een tijd geleden ontdekte ik dat gerecht toen ik gekookte spruitjes over had en googlede op recepten daarmee. Deze spruitjessoep is verrukkelijk! Gekookte spruiten gaan met een flinke aardappel (in kleine stukjes gesneden) in water met bouillonblokje. Een tijdje koken tot de aardappel gaar is, de staafmixer erin én een kuipje smeerkaas. Kook er voor iedereen een eitje bij. In dit geval had ik nog prei in de koelkast, die ging in heel dunne ringetjes in de soep. Met een stokbroodje erbij heb je een voordelige en gemakkelijke én smakelijke maaltijdsoep!

Als toetje aten we 'prark'; geprakte (nou ja, gebroken) bastognekoeken met vanillekwark
Leuk om te eten met kinderen omdat ze eerst hun koek moeten breken, de smaak is heerlijk, daar kun je je vast wel iets bij voorstellen.

HET KAN en soms kan het niet... that's life!

Voor het raam van een huis hangt al heel lang deze tekst. Zal ik er een foto van maken? Ik lees de tekst nog eens en de tekst zegt mij; ja, doe dat maar. Hij maakt me nieuwsgierig, de bewoners hebben er een reden voor om deze tekst voor hun raam te hangen, grappig! Het is een antwoord op een vraag maar welke? Je kunt er veel kanten mee uit maar één ding is zeker; vooral de góede!

Op de terugweg naar huis maak ik deze foto, en weer ben ik nieuwsgierig. Ik kan allerlei redenen bedenken waarom dit gezellige bankje juist op deze plaats staat maar... er op zitten is onmogelijk. In ieder geval is het een foto waard, als uitzondering die de regel van hierboven bevestigd!

'Wel en niet' is altijd en overal aanwezig. Zo ben ik het helemaal eens met de tekst die je op de volgende foto, in het midden, ziet. Appels en Peren zijn ook mijn nationale helden!

Toch word ik verdrietig van de zóveelste spaaractie... van het idee hoeveel papier, inkt, opslag, vervoer, verpakkingsmateriaal etc er nodig is voor iets wat éven leuk is en daarna, al snel weer vergeten, een hoop afval oplevert. Daaraan gekoppeld voel ik verbazing over de tekst die ik ook lees; 'geef de aarde door'.
Eén ding maakt het goed, en daar ga ik slingers voor ophangen; de onbedaarlijke lachbui van oudste als ze het kaartje bestudeerd en dezelfde link legt als ik. We kappen bomen voor papier en doen daarmee iets goeds voor de dieren?