picknicken, apenbos en eetbare bloemen

Een heerlijke vakantiedag! Na een bezoekje aan openluchtmuseum Erve Kots hebben we gepicknickt in het zonnetje. Een gewoon broodje pindakaas maar met de billen in het gras en het gezicht in de zon smaakt ie veel lekkerder! Heel bewust hebben we eens door onze eigen provincie gereden, wat is het hier eigenlijk mooi... Als je op vakantie gaat in Gelderland doe je er van alles (voordat we er woonden bijvoorbeeld). Zodra je er woont vergeet je dat gek genoeg. Geweldig om te zien, nu ik er meer oog voor heb, dat elke boerderij een walnotenboom heeft. Wat een berg noten valt hier in het najaar op de grond! 

Op de terugweg gespeeld in het Apenbos in Lochem, aangelegd door de scouting. Daar kan wat mij betreft geen pretpark tegenop!

Thuisgekomen heerlijk gegeten, een Indiaas gerecht met linzen en aardappelen die beide in de hooikist gaar werden. Ondertussen een salade bij elkaar geplukt. De pluksla en kruiden (bassilicum, peterselie) kwamen van het schooltuintje, net als de goudsbloemblaadjes. 2 soorten rucola en komkommerkruidbloemetjes plukte ik in onze eigen tuin en de madeliefjes in het speeltuintje. Ik had nog broccolikiemen opgekweekt die erdoor konden. De sla is helemaal verorberd met als dressing een restantje zoetzuur van de courgette van gisteren. Leuk die eetbare bloemen! Het driekleurig viooltje staat op mijn verlanglijstje voor in de tuin, dat is er ook eentje die blijft terugkomen als je hem eenmaal in je tuin hebt. Onze oostindische kers heeft nog geen bloemen, die houden we nog tegoed...

zoetzuur

Donderdag kwam onze oudste met een mega courgette thuis, vandaag hebben we er 6 potten zoet/zuur van gemaakt. Deze zoetzuur is erg lekker, we zijn erg gewend aan augurken uit de winkel maar deze kan zich er qua smaak mee meten.

Het recept; 

2 litermaten vol courgettestukjes

2 uien in stukjes

60 gram zout

voor het vocht;

1 liter azijn

800 gram rietsuiker

2 theelepels zout

4 theelepels mosterdzaad

2 theelepels koenjit

1 theelepel mosterdpoeder

Courgette ongeschild in kleine stukjes snijden en 2 keer een litermaat mee vullen.

Uien in kleine stukjes erbij doen en 60 gram zout toevoegen. Dit 2 uren laten staan.

Uit laten lekken in vergiet, goed afspoelen en opnieuw uit laten lekken.

Overige ingredienten aan de kook brengen, 3 minuten laten doorkoken.

Courgette/ui mengsel erbij doen, pan van het vuur halen en minimaal 2 uren laten staan.

5 minuten doorkoken, dan in goed schone potten doen.

voetafdrukken, pruimen en vakantie!

Een vakantiedag zoals ze altijd zouden mogen zijn; niet te warm, maar één klein buitje; een dag met mogelijkheden! Zonder de structuur van school is het aan moeders de lijnen van de dag uit te zetten. Ik had bedacht dat het leuk zou zijn weer eens afdrukken van de voeten te maken. Dat is alweer een tijdje geleden en leuk om te doen. Het gekriebel van de kwast, grote hilariteit! en dan lopen over een papier. Het resultaat is grappig, van het kleinste maatje kunnen we boekenleggers maken (uitknippen en lamineren), de rest schuiven we in de fotoalbums. 

En dan wacht er nog een leuk klusje, we gaan voor nog weer eens een emmer pruimen naar de wiebelwap. Terwijl ik raap zitten de kinderen in de boom en schudden de pruimen eruit. Ik volg gesprekjes over hoe gevaarlijk dat is zo hoog en 'ik kan er niet uit!' Zoonlief begeleidt zijn beide zussen weer veilig naar de grond (daar gaan staan, hier hangen, je valt niet, ik vang je op...) Ik bedenk dan dat de computer en televisie erg trekt thuis maar dat wat ze ervaren daar in die speeltuin veel kostbaarder is. 

Wat moet iemand nou met zoveel pruimen? Van deze pruimen staan nu 13 potten pruimengelei vacuum te ploppen. Onze zoon houdt er erg van in zijn yoghurt maar belangrijker; het is 'ruilen-zonder-huilen' materiaal. Want oma maakt, samen met opa, de lekkerste jam van de wereld (aardbeien/rabarber). Zij lusten heel graag onze pruimenbrouwsels. We ruilen de potten soms om. Niet dat we anders die jam niet zouden krijgen hoor, maar we vinden het gewoon leuk...

Thuisgekomen van de pruimen hebben de jongste twee en ik met elkaar een appeltaart gebakken terwijl de oudste de pruimen ontpitte. De taart was om te vieren dat papa vandaag zijn laatste werkdag had. Het is vakantie, nu voor ons vijven!

biologische groente

Vandeweek viel mijn oog op een artikel in de krant met als kop; 'Onmisbare voedingsstof zink is over 21 jaar waarschijnlijk op'. Het is de conclusie van een rapport van het Platvorm Landbouw, Innovatie & Samenleving, een onafhankelijk platvorm wat gevraagd en ongevraagd adviezen geeft aan het ministerie van Economische zaken, landbouw en innovatie. Door het tekort aan zink (maar ook selenium en koper) nemen de risico's voor de menselijke gezondheid en voor de gezondheid van landbouwgewasssen toe. Ik las dat het gebruik van kunstmest een belangrijke oorzaak is van dat tekort, een teveel aan fosfaat remt de opname van zink. Er wordt nu geexperimenteerd met het toevoegen van zink aan de bodem maar die mogelijkheid van toevoegen is eindig. Tot zover het inhoudelijke deel, en mijn interpretatie van het artikel...

Ik begon te rekenen; over 21 jaar is onze oudste 32 en misschien wel, net als ik toen, net moeder van haar eerste kindje. Op die manier bekeken wordt wat ik lees opeens heel concreet! Gezien dit blog zou je kunnen denken; 'maar Erna, jij wilt toch slingers ophangen?' En inderdaad; dat is wat ik wil doen. Waar ik van overtuigd ben is dat je als persoon een verschil kunt maken. Een eerste stap kan tenslotte het begin zijn van een mooie wandeling. Dit artikeltje had ik nodig om nu echt de stap te zetten voortaan biologische groente te kopen. De aardappelen, uien en knoflook kocht ik al biologisch (net als alle producten die van dieren komen zoals zuivel en af en toe vleeswaren), voor de groente gaat nu ook een knop om! 

Vanmiddag kwam onze oudste terug van haar schooltuintje met een prachtige (biologische!) oogst! Dat smaakt naar meer!

zwerfhond?

Zij wilde best even poseren voor mijn camera, deze buurtgenote! Van haar baasje hoorde ik dat ze altijd flesjes verzamelt. In een wandeling van een half uur was dit haar derde exemplaar! Wel wil ze het papiertje er helemaal afhalen voordat ze het overhandigt. Hondepoep ergernis nummer 1? Dit hondje maakt het méér dan goed!

eetbare tuin en clivia

Er hangt nog heel wat oogstbelofte in onze tuin! Het is voor mij een uitdaging om onze tuin zo eetbaar mogelijk te maken. Telkens als een wens voorbij komt maakt iets niet-eetbaars plaats voor iets wel-eetbaars. Zo kun je met weinig vierkante meters best veel! En het voelt erg rijk om je tuin in te lopen met een vergiet en daar te oogsten voor bijvoorbeeld de sla (rucola, postelein, komkommerkruidbloemetjes, bloemen van de oostindische kers) En het allerfijnst; de vruchten zo van de plant eten! Het doet mijn moederhart goed als de kinderen smikkelen van bijvoorbeeld de Japanse wijnbes. De plant wordt schoon bijgehouden! Vroeger bij mijn opa en oma stond een zelfde struik bij hun regenton. Opa plukte de besjes voor mij en als ik kwam lagen ze voor mij klaar op een schoteltje op het aanrecht. Dat eenzelfde wijnbes in de tuin groeide toen wij dit huis bekeken 10 jaar geleden heeft misschien de koop ervan wel beinvloedt... De frambozen zijn eenzelfde lot beschoren; plukken én direct opeten! Gezonder kan het niet.

goudrenet

Onze goudrenet heeft flink veel appels dit jaar! We hebben hem flink gesnoeid en de takken in horizontale stand getrokken, dat lijkt te helpen! De handappel die ernaast staat heeft bijna geen appels, die heeft te lijden gehad van de vorst... maar met de goudrenetten ben ik wel blij! Dat worden appeltaarten en appelmoes.

japanse wijnbes

framboos     

tomaten (in wording

onze (straks blauwe) druiven 

bramen

En zie daar; de clivia bloeit voor de tweede keer dit jaar. Ik weet niet of het een goed teken is... voor de niet-kenners; een clivia bloeit uit armoede, hoe slechter je voor hem zorgt hoe mooier de bloem! (dat is dus echt een plant voor mij!) Dat hij nu weer bloeit komt waarschijnlijk doordat hij, op het moment dat hij buiten is geparkeerd en vergeten mocht worden, een nachtvorst te verduren heeft gehad... je ziet het niet op de foto want het is een naar gezicht; de meeste bladeren zijn bruin! Máár... de bloem is mooi! Ik vergeet de plant nu toch maar weer, zodra ik me met planten ga bemoeien wordt het er meestal niet beter op... Eigenlijk wel een rare tegenstelling, mensen zijn altijd verbaasd als ze horen dat ik niet van planten en bloemen hou in huis. Het mooist vind ik planten die bloeien voor mijn raam maar dan aan de buitenkant; stokrozen voor het keukenraam, appelbloesem voor het kamerraam, trossen druiven voor het raam, dat soort dingen. Het moet eigenlijk allemaal een beetje vanzelf gaan; daarom ook de rucola en postelein; eenmaal gezaaid komt het elk jaar terug en heb ik er geen omkijken naar.

herinnering

Als klein meisje verzamelde ik allerlei kleine dingetjes van de straat en stopte die in een potje. Knikkers, een spijker, een punaise, schroeven, centen, een kraal, dat soort dingen. Ik weet nog dat ik toen bedacht dat ik daar, als ik later groot zou zijn, van zou gaan leven. Ik zou er dingen van maken, het verkopen dat soort dingen. Toen ik groter werd  en kennismaakte met de 'echte' wereld was die fantasie verdwenen. Ik bleek niet zo handig te zijn (tenminste, dat dacht ik toen) dus leerde ik een vak en ging werken. Toch is dat verzamelen nooit overgegaan. Rommelen tussen rommel heeft een grote aantrekkingskracht op mij gehouden. De tijd dat ik in Amsterdam-Zuid woonde kon ik mijn hart twee keer per week ophalen. Op maandag en donderdag pakte ik 's avonds mijn fiets en scharrelde als een volleerd 'morgenster' mijn hele interieur bij elkaar. Ik kon het niet verdragen dat die prachtige spullen in de vuilniswagen zouden verdwijnen en keek met afgunst naar busjes die langs hetzelfde grofvuil reden en veel meer en veel grotere dingen mee konden nemen.

Nu een heleboel jaren later bedenk ik dat ik helemaal niet zo ver verwijderd ben van mijn vroegere fantasie, ik raap en raap maar nu zwerfvuil en héérlijke oogst! Ik verdien er niet mijn kostje mee maar er is wel iets waardevols aan de hand; het gevoel dat het klopt zo, dat ik trouw ben aan mijn innerlijke ik, de ik die al aanwezig was toen ik nog heel klein was!

De grijpstok voor het zwerfvuil rapen bleek ook nog eens heel handig te zijn voor het rapen van walnoten op moeilijk bereikbare plaatsen bv daar waar bramen groeien rond een walnotenboom.
Vanavond stond voor de tweede keer een sappan met pruimen op het vuur. De opbrengst is 15 potten met heerlijk sap. Het is gewoon jammer dat we genoeg sap hebben, rapen van de pruimen is zó leuk dat we misschien maar een winkeltje moeten beginnen (dan zou mijn fantasie van vroeger toch nog waarheid kunnen worden ;-)

openlucht museum

Het was een heerlijke dag, we hebben onze ogen uitgekeken! Vandaag zijn we een dag naar het Openlucht Museum in Arnhem geweest. Terug in de tijd, ervaren hoe het leven vroeger kan zijn geweest. Fascinerend om te zien hoe relatief kort geleden (50 tot 100 jaar terug) nog zo anders werd geleefd en al die kennis en ervaring nu verloren dreigt te gaan. Mijn hang naar vroeger komt weer helemaal tot leven als ik, boven aan de keldertrap in de Molukse barak uit Hoge Mierde, deze inmaakvoorraad zie staan. Ik kan me goed voorstellen hoe tevreden iemand vroeger kon kijken naar het resultaat van haar inmaken, al was het toen pure noodzaak en is het nu, voor mij, een gekozen bezigheid. Wat een rijkdom als dat ook nog eens allemaal in je eigen tuin is gegroeid!

In diezelfde barak fotografeerde ik ook deze keuken. Áls ons keukenproject nog eens uitgevoerd gaat worden staat een keuken zoals deze op mijn verlanglijstje! (net als bij mijn opa en oma...)

En toen vond ik in een winkeltje 'van toen' deze geweldige ansichtkaart! Zwerfvuil is van alle tijden, dat blijkt dus maar...

Pruimentijd!

Ja hoor, ze zijn er weer! Telkens als we langs de Wiebelwap reden zagen we ze al hangen, nu zijn ze zo rijp dat ze uit de bomen vallen; pruimen! Rond de hele speeltuin staan ze in allerlei kleuren waarvan de rode het mooist vind ik want die geven het sap zo'n prachtige kleur. Een kind in de boom schudt eens flink aan de takken, een emmer is daarna zomaar gevuld, als tegenprestatie rapen we een flinke zak zwerfvuil.

Het geheel gaat, alleen maar gewassen, in de sappan, aangevuld met vruchten uit de vriezer (frambozen, bessen, kruisbessen). Heel handig dat je niets hoeft te ontvellen of ontpitten, alle stevige delen blijven achter in het vergiet, de bovenste pan van de 3. Dan  kan het ontsappen beginnen. De geuren verspreiden zich door de keuken, wij hoeven alleen maar te kijken. Zo hebben we weer een mooi voorraadje pruimensap, de volgende pruimenraap ontpitten we en daar maken we dan gelei van voor door de yoghurt.

nog meer inspiratie!

Het grasveld wat je ziet op de foto is voor mij een bron van grote inspiratie! Als je nieuwsgierig bent hou dan vooral mijn blog in de gaten! Links van het veld zie je de dierenweide (van de kuikens) en aan het eind van het veld zie je een meidoornhaag, daar achter is de bijentuin. Rechts het pad wat loopt tussen het veld en onze huizen. Het veld was tot een tijdje geleden hondenlosloop gebied, het ligt nu 'braak'.

Inspiratie en in de Zuidwijken komt het van de grond!

Een tijd geleden las ik een boek wat op mij onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Het boek is geschreven door  de in New York wonende Colin Beavan en is een verslag van zijn poging zijn ecologische voetafdruk tot nul te reduceren. Een jaar lang beschrijft hij zijn pogingen op een goed te volgen en soms hilarische manier, telkens breidt hij zijn leefstijlaanpassingen uit. Op een gegeven moment ervaart hij beperkingen die hij niet plezierig vindt. Als hij zich zou houden aan zijn besluit alleen voeding te consumeren die op een, voor een boer in een dag te bereizen afstand wordt verbouwd kan hij geen koffie meer drinken, geen rijst meer eten...

Ook andere dingen als leven zonder electriciteit is voor hem en zijn gezin te ingrijpend. Aangezien zijn voetafdruk niet nul wordt besluit hij zijn ecologische belasting te compenseren; hij begint met het opruimen en zwerfvuilvrij houden van de oevers van de Hudson river. 

Na het lezen van Beavan's boek was ik geinspireerd en dacht ik; dat wil ik ook! Hier stroomt dan niet de Hudson river maar wel de IJssel! Ik regelde een prikstok bij de SVZO (Stichting Vrijwillige Zwerfvuil Opruimers) en ruimde regelmatig op. Toen ontmoette ik twee wijkgenoten met wie ik 'In de Zuidwijken komt het van de grond' heb gestart. Met het motto 'Ik hou mijn eigen leefomgeving schoon' (en niet; ik ruim andermans rotzooi op) werden meer mensen enthousiast. Nu rapen meer dan 80 personen in onze wijk! (Met als prachtige blijk van erkenning; het groene lintje! http://zutphen.groenlinks.nl/node/84782)

nee/nee sticker

Vandaag een duurzame actie uitgevoerd, ik heb een nee/nee sticker op onze brievenbus geplakt. Dit weekend las ik dat een voordeur per jaar ongeveer 32 kilo reclame ontvangt, schrik! Eerder al hadden we een sticker maar dan een ja/nee. Huis aan huis krantjes kreeg ik wel, reclame niet. Ik had het idee dat ik veel aanbiedingen miste doordat ik die reclame niet kreeg. De reclame bezorger vertelde ik dat ik geen sticker meer had en vanaf toen kreeg ik weer reclame. De meeste folders belandden bij mij ongelezen in het oud papier. Een aantal folders bekeek ik en regelmatig ging ik met een uitgeknipte aanbieding op pad. Vaak bleek juist het product waarvoor ik de winkel in kwam lopen 'niet binnen te zijn gekomen'. Nogal frustrerend en jammer van de tijd! Heerlijk rustig nu weer die sticker, het plaatselijke krantje blader ik wel even door in de supermarkt. Overigens is de reclame van winkels gewoon te bekijken op hun site op het internet!

kuikens worden kippen

Vandaag zorgden we voor het laatst voor onze kippekuikens. We mogen de sleutel van de dierenweide nog even houden dus zouden we ze, één dezer dagen, nog even van dichtbij willen zien dan kan dat. We hebben een hoop meegemaakt in 6 weken! Het kleinste kuiken, door ons gevoerd met een pipetje, doet het nu ook prima! Of het haantjes of hennetjes zijn weten we nog niet, dat zal later vast uit hun gedrag blijken... Het is heel apart; we zagen de kuikentjes geboren worden, toen waren ze piepklein. Ze zijn in de afgelopen weken enorm gegroeid maar omdat we ze 2 keer per dag zagen is dat zó geleidelijk gegaan dat we er niets van merkten. Terugkijkend is het bijna niet voor te stellen, zoveel groter ze zijn!

zwemdiploma B en 'rondje uit de tuin' thee

Diploma B is een feit! Jongste heeft goed haar best gedaan en mocht thuis plakjes taart snijden... ze vallen wat groter uit dan de bedoeling was maar smaakten er niet minder goed om! Het was warm vandaag, na het avondeten zijn we nog even naar het Bronsbergenmeer gefietst. De bandjes hoefden niet meer mee en we koelden er heerlijk af. 

Nog iets anders leuks vandaag; Al een tijdje had ik het plan de juiste planten en kruiden en bloemen in onze tuin te planten om zelf 'een rondje uit de tuin thee te kunnen maken. Het bleef bij een plan, van planten vergat ik weer de toepassing of ik kon ze niet meer terugvinden tussen andere vrolijke groeiers. Vandeweek was ik bij een tuincentrum en kon ik plantenstekers overnemen. Daar wordt het al een stuk overzichtelijker van! Nu kan ik m'n planten terugvinden en mochten ze overruled worden door iets anders dan kan ik daar een stokje voor steken! Er ligt nu een verlanglijstje klaar voor vaste planten die ik graag in onze tuin wil.

laatste schooldag, eetbare bomen en prachtige bloemen

Het was de laatste schooldag vóór de vakantie vandaag! Het is goed dat de vakantie begint want de kinderen zijn moe. Onze jongste lag met haar hoofd op tafel bij het ontbijt, te moe om haar broodje te eten. Wat zullen ze de komende dagen uitslapen (of niet, dat is dan gek genoeg juist vaak het geval). Voor ons was het bijzonder, voor het laatst stonden we op het kleuterplein, onze jongste is kleuter-af! De laatste dag school was ook een goede reden om nu dan eindelijk eens de krultang uit te proberen en omdat mama niet zo'n held is met apparaten en papa gezellig thuis werkte was de taak snel toegewezen; handig zo'n vader!

Ik had, met mijn Pluk-de-Stad maatje en de voorzitter van de bomenstichting afgesproken een fietstocht te maken langs eetbare bomen op openbare Zutphense grond. We spraken af bij het Bongerdspad en dronken daar eerst koffie. Daarna bekeken we fruitbomen, walnotenbomen, nog meer fruitbomen en en passant ontdekten we een pruimenboom én een perzikboom! Op de foto zie je pruimen hangen (oh, als eieren...)

bongerdspad

pruimenboom

Onze oudste verraste mij met een prachtig boeket, geplukt (met permissie) op de tuin van de oma van haar vriendinnetje, ik ben geen bloemenmens maar van zó'n boeket word ik dan wel weer heel erg blij! We hebben 's avonds lekker gegourmet om het begin van de vakantie te vieren en daarna, met volle buiken nog een (warme) wandeling langs de IJssel gemaakt, een tas gevuld met zwerfvuil, de Uiterwaarden liggen er weer spic en span bij! De statiegeldflessen die we vinden zijn voor de jongste, zij heeft nog geen zakgeld maar vult zo ook een beetje haar spaarpot.

En toen kwam er ook nog een mooi boeketje van zoonlief. Nog even afspoelen in een koel bad en lekker slapen. We zijn klaar voor 6 weken vrij!

Rucola in de stad

Op weg naar de bibliotheek fietste ik door een straatje waar ik rucola zag groeien. Elke keer als ik de rucola zie staan denk ik 'zouden de bewoners van dat huis weten dat er sla groeit voor hun huis?' Als ik eens iemand naar buiten zie stappen zal ik het vragen! Het leuke aan rucola is dat als je het eenmaal in je tuin hebt je het vanaf dan altijd in je tuin hebt! (als je de bloemen tenminste laat bloeien). Handig toch? Je hebt de rucola in pittige en mildere variant. Ik heb één keer een zakje aangeschaft en oogst nu jaarlijks mijn eigen sla! (Datzelfde geldt voor postelein).

solar cooker en kruisbessenjam

Na wat klussen in de stad en het verzorgen van de kuikens (nou ja kuikens, ze worden groot!) heb ik de solar cooker weer eens geinstalleerd. Ik heb hem ongeveer een maand geleden gekocht maar moet nog wat handigheid krijgen in het gebruiken ervan. Het zit nog niet zo in mijn systeem en vaak bedenk ik, als mijn gerecht klaar is 'ja, dat had ook in de solar cooker gekund'. Ik had sla en bietjes in de koelkast, daaromheen zou ons avondeten bedacht gaan worden. Het werden aardappeltjes, in de romertopf en dan in de solar cooker. Rond 2 uur ging de topf in de cooker waarin het toen ongeveer 110 graden was. manlief heeft er wielen onder gemaakt zodat de cooker echt met de zon mee kan draaien, dat is handig want het geheel is best zwaar om te verplaatsen helemaal met een volle kokende pan erin! Om 18 uur aten we botergare aardappeltjes!

Toen wachtte er nog een ander klusje, een leuke klus dat wel! Toen ik de takken van de kruisbessenplant optilde zag ik dat de meeste vruchten al rood en rijp waren. Plukken dus... Beide struiken brachten samen anderhalve kilo kruisbessen, wat minder dan andere jaren maar prima want we hebben eigenlijk altijd te veel. Ik ben de enige die de jam echt lekker vindt, voor mij heeft de smaak van kruisbessenjam alles met nostalgie te maken. Vroeger aten we de jam uit grote potten en was de jam zo op, ik doe de jam nu in kleine potjes en geniet er erg van!

feest en afscheid

Morgen viert onze jongste de verjaardagen van haar juffen in groep 2. Tegelijk met het vieren van het feest is het voor haar afscheid van haar kleuterklas. Vandaag vertelde ze zó blij te zijn dat ze nu eindelijk mag leren lezen en schrijven én dat ze het fijn vindt dat ze dan niet meer klein is en door de grote ingang naar binnen mag in 't vervolg. We hebben een lekker kadootje voor de juffen gemaakt! Het is een tijd van grote sprongen, zo had ze vandaag haar laatste zwemles en nam ík afscheid van een periode namelijk het tijd doorbrengen in het zwembad voor de lessen van 1 van de 3. Zaterdag gaat ze afzwemmen voor haar B en dan zit het lessen erop. Het was voor mij altijd een heerlijk 'verplicht' rustmoment, tijd voor een naald breien of een tijdschrift lezen. Vandaag heb ik meegezwommen, in de rij voor het startblok en duiken door het gat. Je bent nooit te oud...

En dan mag er voor iets anders vandaag echt de vlag uit. Ik trapte de ketting van mijn fiets... (nee daarvoor is natuurlijk niet de vlag). Ik ben naar de fietsenmaker gegaan maar daar was het veel te druk, ik heb rond mijn huis gezocht naar een handige buurman maar die was niet voorhanden. Toen heb ik de fiets maar omgekeerd en (een beetje geholpen door zoonlief) de ketting er weer omgelegd! Dat kun je gerust een mijlpaal noemen!

Commercial

Onze jongste figureerde in een commercial om geld in te zamelen voor het zeldzame ziekten fonds. Haar klasgenootje heeft een zeldzame ziekte en daarom werden de opnames op haar school gemaakt.

Wat een meid! (Ze is het meisje met de hoepel)

pepermunt en hooikist

Vandaag heb ik heel bijzondere slingers opgehangen! Bij onze voordeur staat een grote bos pepermunt waarvan ik de grootste takken heb geoogst. Na een douchebeurt hangen ze nu, ieder takje apart, aan de waslijn op zolder te drogen. Als ze droog zijn gaan de blaadjes in een pot om gebruikt te worden in de thee.

De pepermunt die daar al droog hing te zijn (geplukt in het wild!) ging in een grote weckfles en is vandaag al gebruikt in de thee. Op de foto zie je de pentekening die is gemaakt van het huis van mijn opa en oma, het huis heette 'zon rondom' en ik heb iets met die naam. (Het gevoel van 'slingers ophangen') Ik heb er veel gelogeerd en bewaar fijne herinneringen aan de tijd die ik doorbracht bij mijn opa en oma. Misschien is daar mijn hang naar vroeger en dan vooral het dagelijks leven van vroeger ontstaan. Leuk detail; bij de voordeur staat mijn schepje!  Dat het leven toen veel zelfvoorzienender was fascineert mij; dat wil ik ook weer! Telkens leer ik bij, in minder afhankelijk zijn op alle terreinen (voeding, energie, materiaal). Dat 'geluk' niet het doel moet zijn maar 'tevreden zijn'.

Rond 9 uur vanochtend kookte ik zilvervliesrijst afgepast met water (verhouding 2 staat tot 3), 5 minuten op het gas, daarna in de hooikist. Wij zijn toen onze maandagochtend wandeling gaan maken. Toen ik halverwege de middag wilde koken, nasi, had ik de gare rijst kant en klaar. Het is heel handig die hooikist, vooral voor het koken van rijst gebruik ik hem graag. Ik kan het koken op het moment dat het mij uitkomt, het kookt nooit over en ik hoef er geen extra tijd voor in te plannen. De rijst blijft lekker warm én, ook niet onbelangrijk, ik spaar 20 minuten gas uit! 

wandelen

Dat horen we niet zo vaak; 'mama, zullen we daar morgen weer gaan wandelen?' Is er anders nog wel eens wat praten nodig om te gaan wandelen, nu hadden we de kids zo startklaar. Waar gingen we namelijk naar toe vandaag? We hebben het BloteVoetenPad in Twello gelopen! 6 kilometer door heel gevarieerd landschap, over stenen en steentjes, gras, blubber, zand, door bos en moestuin. Wat een geweldige ervaring, blubber tussen je tenen, best eng (hoe diep is dat water?), dan zacht, dan zeer. Onze voeten hebben gewerkt en wij hebben genoten. In de winkel heb ik daarna nog zaad van 'Huttentut' gekocht. Daarvan werden de zaden vroeger gebruikt voor het maken van stookolie. Ik wil ook Huttentut in mijn tuin, niet als stookolie maar omdat ik de naam geweldig vind!

Thuisgekomen hebben we de kuikens verzorgd, de ren staat nu buiten, de warmtelamp is 's nachts niet meer aan. Als de kuikens zelf het trappetje op en af kunnen moeten ze op eigen benen gaan staan. Dan leveren we de sleutel van de dierenweide in en zullen we ze bekijken vanaf de omheining. We hebben al afgesproken dat we volgend jaar weer kuikens gaan 'uitbroeden' maar dan in ons eigen huis en heeeeel misschien nemen we er zelf dan ook wel een paar!

uiterwaarden

Het was alweer een tijdje geleden en daardoor het plezier dubbel zo groot! De oppas arriveerde gisteravond zodat wij uit eten konden gaan! We hebben ons tasje gepakt, een kleed en glazen en zijn heerlijk in onze eigen uiterwaarden neergestreken! Niet te geloven, in de 10 jaren dat we hier wonen hadden we dat nog nooit samen gedaan en... daar kan dan ook nog eens geen restaurant aan tippen! Manlief had zich gebogen over het maken van  heerlijk pure hapjes, een lekker stokbroodje erbij en dan soezerig worden van rosé en zon. We wandelden daarna nog even door naar het centrum, wat geweldig om te zien dat de Uiterwaarden ongelooflijk opgeruimd zijn, het zwerfvuil wat er nog ligt is minimaal! Bij Talamini aten we samen een sorbet en toen zijn we weer naar huis gewandeld. Dat was voor herhaling vatbaar!