het geluk ligt voor het oprapen

De kinderen hebben vakantie... tijdens een wandeling zoeken we platte steentjes...

Als je er oog voor hebt wat ligt er dan veel moois! In mijn hoofd ontstaat het zinnetje 'het geluk ligt voor het oprapen' en telkens als ik weer een mooi steentje vind herhaal ik, onbewust, dat zinnetje, als een soort mantra.

Thuis pakken we een markeerstift. In mijn hoofd ontstaat een plannetje... Vanuit het idee dat ik het zelf heel leuk zou vinden zo'n mooie zin in steentjes te krijgen besluit ik iemand dit zinnetje komende week kado te geven. Een kadootje hoeft niet veel te kosten, juist niet wat mij betreft! Nu nog een mooi doosje waar de steentjes inkunnen. Die ga ik vast wel op een Oranjemarkt vinden komende dinsdag ;-)

Girl Power en een doosje vol geluk

Onze auto moet vandaag naar de garage. Een kleine beurt en APK. In de garage drink ik een kopje koffie en lees de regionale krant. Daarin lees ik een artikel met de kop 'deel je auto met de buurman'. Ik maak er een fotootje van om mezelf later aan dit onderwerp te herinneren. Auto rijden is duur, zelfs al staat hij alleen maar stil. Ik wil eens gaan uitzoeken wat de mogelijkheden zijn van auto delen of auto huren of auto lenen. Daarna fiets ik met een leenfiets naar huis. 

Rond 12 uur word ik gebeld; het valt nogal tegen, van alles is er mis of bijna mis en het advies is om nogal wat dingen te laten herstellen, vervangen, repareren. Dat moet dus maar... onze auto blijft nog even in de garage en wij gaan onze centen tellen ;-)

Vanmiddag heeft jongste dansles. Help, daar ga ik altijd met de auto naartoe!  Gelukkig heeft jongste sinds kort een nieuwe fiets; we gaan fietsen! En hoezo ver? In 20 minuten zijn we ter plaatse. De andere kant van de stad is de wereld niet uit en onze benen daar mankeert niets aan! De tekst op de fiets van jongste vind ik in die zin erg toepasselijk; Girl Power!

Tijdens jongste's les rommel ik even door de kringloopwinkel en wat voel ik me een geluksvogel; ik vind daar, tussen de blikjes, een doosje vol geluk! Er zitten allemaal klein opgerolde briefjes in met teksten die je ogen openen. Voor de dagen waarop het niet vanzelf gaat...

Rond 17 uur komt er een aardedonkere lucht over Zutphen. Om 17.15 begint het te sneeuwen, en niet zo'n klein beetje! Nog geen 3 kwartier later staat deze sneeuwman in de tuin. Maart roert zijn staart...

plukgeluk en boom plukt zak

Augustus is echt oogstmaand! Wat een oogst hangt overal op ons te wachten. Op zoek naar vlierbessen kwamen we in Warnsveld terecht waar ik een straat wist waar meerdere vlierstruiken op een rij staan; hup, zo een emmer vol geplukt. Toen nog even een andere plekje in Warnsveld bezocht, ééntje 'van horen zeggen' en daar vonden we heel veel oogstbaars, er stonden meerdere mispelboompjes (nu wel op openbare grond), veel appels en heel veel kornoeljestruiken. Ik kon m'n hart ophalen zeg maar. Van de boom hieronder hebben we alleen appels geraapt die op de grond lagen, de plukstok ligt erbij voor de sier...

Thuis toch nog maar eens nagezocht wat het verschil is tussen gele kornoelje en de (niet eetbare) rode kornoelje. Ik had deze struik tenslotte niet geel zien bloeien dus had ik wel de goeie? Nu weet ik dat de vruchten van de rode kornoelje er heel anders uitzien, hij heet rode kornoelje omdat de steeltjes rood zijn. De besjes van de rode kornoelje zijn klein, zwart en rond. Oftewel; hier hangt gewoon de eetbare gele kornoelje!

Nog een plekje 'van horen zeggen' was deze appelboom met megagrote en mooie appels achter het station. Hier voel ik me een echte stadsplukker gezien de achtergrond maar appels zijn appels! Onze plukzak heeft tegenwoordig een uitschuifbare stok en die kwam nu goed van pas.

Vlakbij stond nog een appelboom met weer een ander ras. In totaal hebben we 3 soorten appels geplukt. Bij de laatste boom werden we verrast... onze zak bleef hangen hoog in de boom; zak plukt appel werd appel plukt zak! Gelukkig kwam de zak mét appel na een duw met de stok gewoon weer naar beneden.

Kijk, en dit is dan plukgeluk! We hebben de goede appeltjes eruit gesorteerd, die gaan op het holletjeskarton op zolder voor een andere appelmoesronde. De rest hebben we geschild en ingemaakt. Ik heb met terugwerkende kracht bewondering voor de vrouwen van vroeger die vanuit noodzaak moesten inmaken met veel grotere gezinnen dan ik nu heb en met daarnaast nog heel veel andere huishoudelijke werkzaamheden die met de hand moesten. Ik heb een halve dag in de keuken gestaan maar na het vullen van het laatste potje, het afwassen van de gebruikte spullen, het omkeren van de potjes en het ploppen van de  deksels voel ik me een gelukkig mens!

En de appelboom heeft het méér dan goed gemaakt. Moesten we eerst erg lachen om de 'boom plukt zak' actie, nu voelde ik me ontroerd door wat ik tegenkwam tijdens het schillen van een appel; een rups is hier wel heel kunstig naar binnen gekropen! Een knipoog van de natuur...