puntje op de i, diepvriesjam en kerstrecycling

Ben ik helemaal de slingers vergeten! Gelukkig dat mevrouw Pardoes me eraan herinnert ;-) Ze leent trouwens een boekje wat ik zelf niet in de minibieb heb gezet... het aantal boeken is vanochtend vermeerderd en ik krijg daar spontaan een brok van in m'n keel! Wat leuk, het werkt!

De ochtend ben ik vooral 'maandagochtendflink'. Ik maak een keurig nieuwe to-do-lijst en begin er gelijk driftig in te strepen.  Ik zorg altijd dat miniklusjes, die ik niet moet vergeten, ook op de lijst staan (strijken, kaartje sturen, afspraak tandarts maken, dat soort dingen). Aan het eind van de ochtend kan ik dan tevreden terugkijken; 'wauw, veel gedáán!' Eén van de dingen die op het lijstje staat is; 'diepvriesjam maken'. In de loop van de oogstmaanden heb ik kleine hoeveelheden fruit ingevroren, toen steeds net te weinig om jam van te maken maar bij elkaar genoeg voor een aantal potten 'multivruchtenjam'. Met de kerst voor de deur heb ik de ruimte in de diepvriesladen hard nodig. Ik ontdooi frambozen, bramen, witte bessen, pruimen, jostabessen....

Op de grond zie je een stapel kerstkaarten. Bij jongste in de klas is het gebruikelijk dat alle kinderen elkaar een kerstkaart geven... Daar word ik persoonlijk helemaal niet blij van! Jammer van het geld, wat een belasting voor het milieu! Maar dat je moeder het niets vindt betekent niet dat jij, jongste dus, het niets vindt. Tuurlijk gaat zij ook kaartjes uitdelen maar we doen dat gewoon een beetje anders ;-) De kaarten van vorig jaar hebben we bewaard, we ontdoen ze van hun geschreven kant. Dubbele kaarten zijn nu enkele kaarten geworden. Als je daar je naam opschrijft heb je een schitterende, gevarieerde stapel met kaarten om uit te delen! De speurtocht tussen de kaarten is een feest om te zien; het lieve hondje is voor het lieve vriendinnetje, de ouderwetse kaart is voor de juf ;-) Zo gaan de kaarten gewoon nog een extra rondje mee voordat ze in het oud papier verdwijnen!

even voorstellen; onze eigen minibieb!

Ik ga jullie iets leuks vertellen! Een tijd geleden blogde ik over een 'little free library' die ik had opgezocht in Zutphen. Ik ruilde er een boek en vond het idee gewéldig! Er ging een jaartje overheen. Ik kreeg een tijdschrift van iemand en las over minibibliotheekjes op straat. Mijn hart ging sneller kloppen, ik knipte het artikeltje uit en dacht; 'dat wil ik ook, maar...'. Ik zag bezwaren die van praktische aard waren want; hoe moest ik zelf zo'n bibliotheekje maken? Ik liep in de kringloop en zag daar dit schattige nachtkastje, ik besloot het te kopen als aanloop naar een eigen mini bibliotheekje...

Liet ik tot voor kort dingen voorbij gaan omdat ik dacht dat het te ingewikkeld zou zijn, nu deed ik iets wat ik nog niet eerder had gedaan; ik vroeg een handig iemand om hulp! En weet je wat er gebeurde? Ik kréég hulp! Dat was voor mij een kennismaking met iets nieuws! Kijk eens wat mooi;

dankjewel meneer Pardoes!

 De volgende klusjes kunnen we weer zelf; hulpjes melden zich al snel, het kastje wordt geschuurd...

...en krijgt daarna de kleur van het houtwerk van ons huis!

Die finishing touch vind ik zelf dan weer erg leuk om te doen! Het kastje hangt/staat dankzij de hulp van manlief. Nu maar wachten op klanten ;-)