puntje op de i, diepvriesjam en kerstrecycling

Ben ik helemaal de slingers vergeten! Gelukkig dat mevrouw Pardoes me eraan herinnert ;-) Ze leent trouwens een boekje wat ik zelf niet in de minibieb heb gezet... het aantal boeken is vanochtend vermeerderd en ik krijg daar spontaan een brok van in m'n keel! Wat leuk, het werkt!

De ochtend ben ik vooral 'maandagochtendflink'. Ik maak een keurig nieuwe to-do-lijst en begin er gelijk driftig in te strepen.  Ik zorg altijd dat miniklusjes, die ik niet moet vergeten, ook op de lijst staan (strijken, kaartje sturen, afspraak tandarts maken, dat soort dingen). Aan het eind van de ochtend kan ik dan tevreden terugkijken; 'wauw, veel gedáán!' Eén van de dingen die op het lijstje staat is; 'diepvriesjam maken'. In de loop van de oogstmaanden heb ik kleine hoeveelheden fruit ingevroren, toen steeds net te weinig om jam van te maken maar bij elkaar genoeg voor een aantal potten 'multivruchtenjam'. Met de kerst voor de deur heb ik de ruimte in de diepvriesladen hard nodig. Ik ontdooi frambozen, bramen, witte bessen, pruimen, jostabessen....

Op de grond zie je een stapel kerstkaarten. Bij jongste in de klas is het gebruikelijk dat alle kinderen elkaar een kerstkaart geven... Daar word ik persoonlijk helemaal niet blij van! Jammer van het geld, wat een belasting voor het milieu! Maar dat je moeder het niets vindt betekent niet dat jij, jongste dus, het niets vindt. Tuurlijk gaat zij ook kaartjes uitdelen maar we doen dat gewoon een beetje anders ;-) De kaarten van vorig jaar hebben we bewaard, we ontdoen ze van hun geschreven kant. Dubbele kaarten zijn nu enkele kaarten geworden. Als je daar je naam opschrijft heb je een schitterende, gevarieerde stapel met kaarten om uit te delen! De speurtocht tussen de kaarten is een feest om te zien; het lieve hondje is voor het lieve vriendinnetje, de ouderwetse kaart is voor de juf ;-) Zo gaan de kaarten gewoon nog een extra rondje mee voordat ze in het oud papier verdwijnen!

steentjes, stenen en een feestje met een luchtje

Er zijn 4 geinteresseerden voor het stenenschilderboekje... het boekje mag naar... 

mail je me even? Dan kan ik je het boekje toesturen ;-) Veel plezier ermee!

En als het dan over 'stenen versieren' gaat, vind ik dit ook een prachtige; Een presse papier van een mooie egale steen aangekleed met een haakwerkje. Ik zag het liggen op een tafel met folders bij de dansschool van jongste.

Dit weekend was ik op de fiets onderweg met m'n meiden toen ze de opdracht kregen om te keren... huh? Ja, dat heb je soms met deze moeder; ze ziet iets en daar wil ze een foto van maken. We keren de fietsen en rijden een eindje terug voor het volgende tafereeltje; (pas op, het volgende beeld kan een beetje onsmakelijk zijn ;-)

Ik geniet enorm van zoiets! Ik zie het helemaal voor me; iemand loopt met een zakje met parasolletjes en steekt er eentje in elke drol die ze (of hij) ziet liggen... Een ludieke manier om aandacht te vragen voor ergernis nummer 1; hondenpoep op de stoep. De aandacht wordt op een heel vriendelijke manier gevestigd op iets wat moet stoppen.

Het vlaggetje staat niet helemaal rechtop, maar het rechtop zetten voor de foto ging toch wat te ver. Dan willen m'n meiden straks niet meer naast me fietsen ;-) 

Een echte boeien-broek!

Situatieschets; een nieuwe spijkerbroek, maatje mij, ligt al maanden in de verstelmand... Er zit een scheur ter hoogte van de knie, dat is de reden dat ik de broek heb gekregen. Dankbaar nam ik hem destijds in ontvangst met het idee; daar doe ik nog wel eens iets mee. Maar dat 'eens' was ver weg gezakt. Ik wist niet eens meer dat ik de broek had, totdat... ik gisteren het stof van mijn naaimachine blies en de verstelmand eens omkeerde! Wat een vergeten kleren, sommige maar met een klein probleempje. Zo naaide ik gisteren een knoop aan een spijkerbroek voor zoon en heeft hij vandaag een 'nieuwe' spijkerbroek aan naar school. 2 rokken idem dito, een naadje gestikt, nog een naadje gestikt en zie daar; weer meer keus in de kast. Deze broek pas ik eens, bekijk ik eens, ik graaf in mijn brein; wat kan ik en wat heb ik... In mijn kast liggen een heleboel van deze omakleedjes, ze fascineren me altijd, zo ouderwets, zo vrolijk, zo kitscherig, zo... leuk! Dus ik denk 'waarom niet?' Ik zoek een bijpassend garen, speld de 'lap' op de broek en naai hem d'r met de hand op. Terwijl ik dat doe denk ik 'boeien' zoals ik het m'n kinderen wel eens hoor zeggen. Het betekent iets als 'lekker belangrijk' en zo is het. Dat boeien krijgt in dit geval 2 betekenissen, op internet vind ik er dit over en beide is van toepassing!

• Boeien; een woord dat verband houdt met onverschilligheid. Spreektaal...
• Boeien; fascineren, interesseren, intrigeren

Ik ben blij met m'n nieuwe broek!

zoetzuur

Donderdag kwam onze oudste met een mega courgette thuis, vandaag hebben we er 6 potten zoet/zuur van gemaakt. Deze zoetzuur is erg lekker, we zijn erg gewend aan augurken uit de winkel maar deze kan zich er qua smaak mee meten.

Het recept; 

2 litermaten vol courgettestukjes

2 uien in stukjes

60 gram zout

voor het vocht;

1 liter azijn

800 gram rietsuiker

2 theelepels zout

4 theelepels mosterdzaad

2 theelepels koenjit

1 theelepel mosterdpoeder

Courgette ongeschild in kleine stukjes snijden en 2 keer een litermaat mee vullen.

Uien in kleine stukjes erbij doen en 60 gram zout toevoegen. Dit 2 uren laten staan.

Uit laten lekken in vergiet, goed afspoelen en opnieuw uit laten lekken.

Overige ingredienten aan de kook brengen, 3 minuten laten doorkoken.

Courgette/ui mengsel erbij doen, pan van het vuur halen en minimaal 2 uren laten staan.

5 minuten doorkoken, dan in goed schone potten doen.

voetafdrukken, pruimen en vakantie!

Een vakantiedag zoals ze altijd zouden mogen zijn; niet te warm, maar één klein buitje; een dag met mogelijkheden! Zonder de structuur van school is het aan moeders de lijnen van de dag uit te zetten. Ik had bedacht dat het leuk zou zijn weer eens afdrukken van de voeten te maken. Dat is alweer een tijdje geleden en leuk om te doen. Het gekriebel van de kwast, grote hilariteit! en dan lopen over een papier. Het resultaat is grappig, van het kleinste maatje kunnen we boekenleggers maken (uitknippen en lamineren), de rest schuiven we in de fotoalbums. 

En dan wacht er nog een leuk klusje, we gaan voor nog weer eens een emmer pruimen naar de wiebelwap. Terwijl ik raap zitten de kinderen in de boom en schudden de pruimen eruit. Ik volg gesprekjes over hoe gevaarlijk dat is zo hoog en 'ik kan er niet uit!' Zoonlief begeleidt zijn beide zussen weer veilig naar de grond (daar gaan staan, hier hangen, je valt niet, ik vang je op...) Ik bedenk dan dat de computer en televisie erg trekt thuis maar dat wat ze ervaren daar in die speeltuin veel kostbaarder is. 

Wat moet iemand nou met zoveel pruimen? Van deze pruimen staan nu 13 potten pruimengelei vacuum te ploppen. Onze zoon houdt er erg van in zijn yoghurt maar belangrijker; het is 'ruilen-zonder-huilen' materiaal. Want oma maakt, samen met opa, de lekkerste jam van de wereld (aardbeien/rabarber). Zij lusten heel graag onze pruimenbrouwsels. We ruilen de potten soms om. Niet dat we anders die jam niet zouden krijgen hoor, maar we vinden het gewoon leuk...

Thuisgekomen van de pruimen hebben de jongste twee en ik met elkaar een appeltaart gebakken terwijl de oudste de pruimen ontpitte. De taart was om te vieren dat papa vandaag zijn laatste werkdag had. Het is vakantie, nu voor ons vijven!

feest en afscheid

Morgen viert onze jongste de verjaardagen van haar juffen in groep 2. Tegelijk met het vieren van het feest is het voor haar afscheid van haar kleuterklas. Vandaag vertelde ze zó blij te zijn dat ze nu eindelijk mag leren lezen en schrijven én dat ze het fijn vindt dat ze dan niet meer klein is en door de grote ingang naar binnen mag in 't vervolg. We hebben een lekker kadootje voor de juffen gemaakt! Het is een tijd van grote sprongen, zo had ze vandaag haar laatste zwemles en nam ík afscheid van een periode namelijk het tijd doorbrengen in het zwembad voor de lessen van 1 van de 3. Zaterdag gaat ze afzwemmen voor haar B en dan zit het lessen erop. Het was voor mij altijd een heerlijk 'verplicht' rustmoment, tijd voor een naald breien of een tijdschrift lezen. Vandaag heb ik meegezwommen, in de rij voor het startblok en duiken door het gat. Je bent nooit te oud...

En dan mag er voor iets anders vandaag echt de vlag uit. Ik trapte de ketting van mijn fiets... (nee daarvoor is natuurlijk niet de vlag). Ik ben naar de fietsenmaker gegaan maar daar was het veel te druk, ik heb rond mijn huis gezocht naar een handige buurman maar die was niet voorhanden. Toen heb ik de fiets maar omgekeerd en (een beetje geholpen door zoonlief) de ketting er weer omgelegd! Dat kun je gerust een mijlpaal noemen!