lentevrede

Soms ben ik er zelf verbaasd over; hoe je met een foto kunt focussen. Is de foto gemaakt dan kun je hem ook nog eens bewerken waardoor bijvoorbeeld nog maar een facet van het geheel overblijft. Dat facet roept een bepaalde stemming op en laat je de wereld op een manier zien die je anders volledig was ontgaan.

Dit is een stukje van een graffitiwerk van oudste. Gespoten op een oud tafelblad dat zich geduldig leent voor steeds weer een andere creatie. Voor ons is het een kleurige blikvanger in onze, verder heel saaie tuin! We moeten er nodig in aan het werk maar de tijd verdwijnt zo gemakkelijk in andere dingen. Dan maar focussen op dit kleine kleurige stukje ;-)

De tijd komt vast dat we moed verzamelen om de tuin eens flink aan te pakken. Voorlopig liggen mijn zweetdruppeltjes vooral in de nieuwe moestuin....

in de aanbieding

Heb ik jullie het verhaal van onze 'winkelcentrum-eend' al eens verteld? Het verhaal gaat (ik was er zelf niet bij, jammergenoeg) dat een eend op een morgen de bakkerswinkel binnenliep. De verkoopster in de winkel bedacht zich geen moment en lokte de eend, met een bolletje, weer terug naar de zwemvijver achter het winkelcentrum en daar... heeft ze tot op de dag van vandaag spijt van ;-)

even een broodje halen...

Vandaag parkeer ik mijn fiets bij de supermarkt als ik van een afstand meneer en mevrouw eend aan zie komen waggelen. Het laat zich raden waar naartoe ze onderweg zijn... juist! En geef ze eens ongelijk; de broden zijn tenslotte vandaag in de aanbieding!

maandagochtend...

enjoy

De resultaten van de moestuintjes spaaractie worden steeds meer zichtbaar in onze vensterbank;

En dat komt ontzettend goed uit want dit jaar.... gaan we in het écht moestuinieren! Buur uit de straat heeft een moestuin van 100 vierkante meter, dit jaar ga ik die tuin samen met haar doen! De tuin is ondertussen kweekvrij (zo goed mogelijk dan) en zaaiklaar gemaakt. Klaar om te starten ;-)

Vandaag gaat, behalve de koffie ook bellenblaas in de tas. Genieten zo'n stukje grond en het vooruitzicht van groeien en bloeien, oogsten en inmaken. Wordt vervolgd ;-)

lekker eigenwijs

Bij de afvalcontainers ligt een deur van een wasmachine. Jaaaa leuk! Dat is me precies één keer eerder gebeurd en toen heb ik, van die deur, iets gemaakt wat ik nog steeds regelmatig gebruik...

De deur mag mee naar huis. Daar vind ik al snel een vrijwilliger die met een schroevendraaier het glas losmaakt van zijn ombouwsel.

een sopje, een sponsje...

En klaar is deze fruitschaal! lekker eigenwijs vind ik hem. Dat ie a-ymetrisch is en niet aan beide kanten even hoog maar vooral... het idee. Aan het eind van een wasmachine kan het deurtje nog jaren mee ;-)

leuk!

Al ruim 2 jaren zijn ik en mijn bloemetje onafscheidelijk. Ik heb er al heel wat versleten want een bloemetje in mijn haar is voor mij als tandenpoetsen; geen dag zonder ;-) Mijn bloemetje is een terugkerend onderwerp van gesprek. Waar koop je die bloemetjes, moet je 'm elke dag water geven, dat soort dingen. Ik heb zelfs een 'zwaaicontact' met een jonge moeder omdat we allebei een bloemetje in ons haar hebben. De eerste keer zwaaiden we wijzend naar ons bloemetje. Ik weet niet wie ze is maar vind het zwaaien wel erg grappig.

Vanmiddag, bij het verlaten van de supermarkt stapt een, mij onbekende, mevrouw op haar fiets en roept naar mij; 'Leuk, dat bloemetje in je haar!' Ik stap op m'n fiets en blijf erover nadenken. Zo'n onverwacht aardige opmerking van een mij onbekende mevrouw. Voor mij is het weer een bewijs; Aardig zijn kost helemaal niets maar heeft enorm veel impact. Het feit alleen al dat ik er nog een tijd bij stil blijf staan, er nu dit blogje over schrijf. Bij al het donkere in de wereld is er ontzettend veel licht, je moet het alleen wel zelf aan de wereld toevoegen! Laten we steeds gul complimentjes uitdelen. Doe je mee?

dag winter, hallo lente!

Als je oplet zie je ze overal... verloren handschoenen, goed zichtbaar opgehangen zodat de eigenaar ze kan herkennen. Sommige hangen er al tijden, weinig hoop dat ze nog bij hun eigenaar terecht gaan komen. 

Tegelijk zijn die verloren handschoenen het startsein van een nieuw seizoen. Sommige veldjes met narcissen geven bijna licht, práchtig!

het laatste koekje

Deze foto brengt mij veel plezier. Plezier wat alles te maken heeft met herkenning ;-) Als je dan aan het koekjessnoepen slaat laat dan nog wel ééntje in de verpakking achter. Om je schuldgevoel te sussen; ik heb wel koekjes gesnoept maar ik heb ze niet allemáál opgegeten!

plaats delict; onze voorraadkast

In onze voorraadkast ligt, kort vóór deze foto, een nieuw pakje met koekjes. Van al die koekjes is er nog ééntje over! Ik maak de foto en korte tijd later zitten we, samen  met de opa's en oma's,  aan tafel. Het gesprek komt op dit plaatje en het duurt maar even of alle generaties aan tafel weten een dergelijke situatie over zichzelf te vertellen. Van zondagse koek tot kapotte eieren tot de traktatie van Sinterklaas... Ondeugd is van alle tijden, kinderen opvoeden ook en.... leuke verhalen daarover vertellen aan tafel ook ;-)

samen wij

Jongste viert vanmiddag haar kinderpartijtje, het is mooi weer.... we gaan een fotospeurtocht lopen! 's Ochtends loop ik een geschikte route en maak foto's van details onderweg;

Heel vaak al liep of fietste ik de afgelopen jaren langs dit electriciteitskastje. Vandaag valt me voor het eerst op wat hier staat; twee uitersten! Fanatiek tégen de ander en vóór zichzelf versus het inzicht dat ik en jij samen 'wij' zijn. Als je dan tóch graffiti spuit dan verrast het zwarte zinnetje me het meest ;-)

spierballenstilte!

Tijdens een stiltewandeling kom je soms bijzondere dingen tegen. Als je echt heel stil bent en helemaal stil wordt is de tekst op zo'n bord bijna absurd. Je hoort 'm dan wel niet maar de spierballenenergie die er vanaf spat is heel voelbaar...

Het begrip 'Stilte' en de idyllische wolkjes op het bord passen zo NIET bij de tekst die erop staat. Dat vind ik een foto waard. Als ik dan daarna de tekst lees op het bordje eronder moet ik heel hard lachen, waar gáát dit over? Voor wie is dit stiltegebied eigenlijk bedoeld?

Er is vast een goede reden voor dat deze borden langs de weg zijn geplaatst. Mij hebben ze in ieder geval veel plezier gebracht. Nu maar hopen dat ik niet te hard heb gelachen ;-)

past precies

Rond de verjaardag van jongste is het vaak Pasen, vandaag komen de opa's en oma's op bezoek!

In de drukte zijn we op een gegeven moment de jarige Jet kwijt...

Nu de sjoelbak er niet staat (daarop speelden we net een competitie, gewonnen door oma) heeft ze een plekje gevonden waar zij (en zij alleen) precies tussenpast. Je kunt dan wel tien zijn maar wat is het heerlijk om je af en toe even terug te trekken uit de grote-mensen-wereld ;-)

eendje/eentje voeren...

Onderweg naar huis fiets ik langs een houtspeelgoedwinkel. De winkelier heeft altijd blikvangers op de stoep staan, vaak van een bepaald soort speelgoed heel veel! Vandaag lopen er houten trekeendjes in een lange rij. Ze wijzen de klant de ingang van de winkel...

Maar hoe hou je zoveel eendjes in het gelid? Daar heeft, ik denk een klein iemand, een oplossing voor gevonden ;-)

laat maar waaien

Sinds gisteren hebben alle bewoners van ons huis een leeftijd met 2 cijfers! Een goede reden voor smarties op je boterham (verrassend lekker trouwens!)

'Vanaf nu ben ik niet meer klein' is de conclusie van jongste. Want als je klein bent wil je niets liever dan groot worden, toch? 

Nu ik groot ben zou ik wel heel graag weer eens klein zijn, bijvoorbeeld 10! Ach, leeftijd, het is allemaal maar betrekkelijk. Je bent zo oud als je je voelt én je bent ook zo oud als je doet. Laat af en toe waaien die wilde haren, je blijft er jong bij!

om in te lijsten

Gisteren... de aanslagen in Belgie doen me de adem stokken. Het laatste nieuws lezend op het internet voel ik m'n lichaam verkrampen en direct daarbij een heel sterk, heel ander signaal;

Nú komt het erop aan om te laten zien wat we belangrijk vinden. Hoe gemakkelijk is het om akelig nieuws maar tot je te blijven nemen en alles om je heen te vergeten? Nu moeten we er op uit! Doen waar we in geloven, doen hoe het óók kan. Geef dat complimentje, doe iets aardigs voor iemand waarvan je weet dat die het nodig heeft, voeg dat toe waar niet om gevraagd wordt maar wat ook niets kost; wees aardig! Niet mee wachten, nee... gewoon DOEN!

Een liedje van Herman van Veen dwarrelt steeds door mijn hoofd. 'Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kunt haar een beetje mooier kleuren'. Vaak als er iets naars in de lucht hangt komt dat liedje bij mij bovendrijven. Het is fijn om te zingen want ik kan er de naam van mijn kind invullen. Het is dan ook het liedje wat ik vaak ga zingen als we gesprekjes hebben over de verdrietige dingen van het leven; Je kunt de verdrietige en nare dingen van het leven niet wegmaken maar je kunt wel iets anders kiezen; je kunt je richten op die dingen die de wereld een beetje mooier kleuren...

Wat heerlijk als mijn kind vandaag deze schildering maakt. Een regenboog; symbool van hoop en belofte. Verbinding tussen hemel en aarde. Dit mensje staat met 2 voeten op de grond, beschermd door de regenboog. Ik ga 'm inlijsten ;-)

ik ben verkocht

Het is maandag; ik mag weer aan de slag! (in de leukste kringloopwinkel van Zutphen!)

Aangekomen op de plaats van bestemming kan ik er niet omheen; hier ligt alles klaar in afwachting van de komst van de prinses. Alleen het erwtje moet er nog tussengelegd worden. Nooit geweten dat het sprookje zich zo dichtbij mijn huis afspeelde ;-)

Opa's gewaarschuwd! In dit potje zitten de kruiden om een overheerlijk opabiefstukje te marineren... 

Heerlijk om allerlei verhalen tegen te komen tijdens het uitpakken van dozen en het inrichten van de winkel. Van heel persoonlijk tot grappig. Ik zie zo voor me dat dit kruidenpotje werd gebruikt voor het bereiden van draadjesvlees. In mijn herinnering was het vooral mijn oma die dat heerlijk kon klaarmaken, in dit geval betreft het een opa ;-)

kringloopspullen... nostalgie ;-)

Eén ding is zeker; ik ben een kringloper in hart en nieren. Hieronder wordt dat wel heel mooi in beeld gebracht; Als het over kringlopen gaat ben ik... verkocht!

Blij Leven en terug op het nest

De lammetjes zetten het reclamebord wat kracht bij. Zij zijn toch bij uitstek het toonbeeld van Blij Leven ;-) Leuk ook met die bijpassende schapenwolkjes...

mevrouw Blijleven & zonen

Het was genieten die 4 dagen aan de kust! Maar als dan de thuisreis in zicht komt voel ik opeens heel veel ongeduld... ik verlang naar m'n vertrouwde leventje, met alles wat daarbij hoort... De tomtom geeft dat altijd zo mooi aan; waar wil je naartoe? Niet naar huis maar naar 'Thuis' want dat is waar ik hoor ;-)

oost, west, thuis is mijn... favoriet!

Fijn, fijn die dagen, zeer zeker weer voor herhaling vatbaar maar voorlopig... is de kloek weer op haar nest ;-)

het hoeft niet maar het kan wel!

In mijn Zutphense buurtje kan ik altijd een beroep doen op mijn buren. Naoberschap is misschien een groot woord maar het heeft er zeker veel kenmerken van. Ik moet daar aan denken als ik door de duinen fiets. Stel dat er nu iets zou zijn met m'n fiets, dan zou ik hier niet bij een 'buur' aan kunnen bellen, ik ken hier helemaal niemand...

Heerlijk die zon en die wind, ik race van een duin en zet de versnelling in z'n drie. Dat had ik beter niet kunnen doen... Met geen mogelijkheid gaat hij daarna terug in z'n twee en tot overmaat van ramp lijkt de ketting eraf! Oei, dat wordt lopen verder en hoe... ga ik dit oplossen? Naast m'n fiets hoor ik na een poosje zachtjes tikken; de ketting zit er weer om, vraag me niet hoe het kan maar ik fiets in z'n drie terug naar m'n stekkie. 

Dichtbij zit een camping met fietsenverhuur. Ze zien me aankomen denk ik, met een fiets die niet bij hun is gehuurd en de vraag of ze naar m'n versnelling kunnen kijken. Maar niet geschoten is altijd mis denk ik. De bazin komt aanlopen en geeft aan dat het superdruk is, alle caravans moeten aangesloten worden voor de opening van het seizoen, haar man heeft geen tijd maar wacht, ze zal zelf even kijken. Ze schuift en duwt wat met de bedrading, een druppel contactolie en ziedaar; eerst nog niet maar dan toch... er komt beweging in de zaak, de versnelling is gerepareerd!

En zo zie je (ik) maar; durf te vragen, ga niet gelijk uit van 'nee' en kijk eens wat er gebeurt! Ik fiets weg met de oplossing en bedenk dan wat ik juist nog in een inspirerend boek over naoberschap las; dat naoberhulp is gebaseerd op wederkerigheid. In een buurtje is dat gemakkelijk, dat hoeft niet op stel en sprong. Hier is dat anders... ik haal twee zakken drop; eentje die ik zelf super lekker vind en eentje met zwart/witte dropjes (hoe symbolisch) en breng ze even later naar haar toe. 

Maar dat hoeft toch helemaal niet, is haar reactie. Nee, dat klopt, maar het kan wel ;-)

Een buur tref je overal, ook hier! 

En nu? Op de pedalen!

samen met mezelf

Ik ben er een paar dagen niet. Of beter gezegd; ik ben er een paar dagen wel! Aan het Noordzee strand, helemaal in m'n uppie en samen met mezelf. Is het alweer twee jaren geleden dat ik dat voor het eerst deed? Alleen op reis, in stilte... Was dat toen vooral spannend nu ervaar ik het als een oase van rust. Geen tv, geen muziek, niet bellen, wel strand en zon en boeken en de tijd aan mezelf...

Aan het begin van de dagen neem ik me een aantal dingen voor. Een van die dingen doe ik vanmiddag; Ik bezoek in Bergen museum Kranenburgh met de expositie 'Silence out loud' van Joost Zwagerman. Ik zie de expositie voor de tweede keer maar ervaar hem nu weer heel anders dan de vorige keer.

...ik kan niet zonder...

Tijdens deze dagen ervaar ik de tijd en de ruimte om ongestoord met dingen bezig te zijn en ik doe die dingen ook allemaal. Het opent me wel de ogen zeg; ik laat me normaal gesproken heel gemakkelijk afleiden door van alles en nog wat en daarvoor is maar 1 iemand verantwoordelijk en dat ben ikzelf!

Heilzaam deze dagen zo! En wat voel ik me een geluksvogel dat ik weer terecht kon op deze vertrouwde plek ;-)

hoe meer zielen hoe meer... stilte!

Stilte is voor de geest wat slaap is voor het lichaam Als we geestelijk zien, worden de ogen van de ziel geopend men gaat op reis om thuis te komen                                                             — Godfried Bomans

De afgelopen week plaatsten we een persberichtje in de huis aan huis krantjes in Zutphen; vanavond is de opkomst bij 'onze' Stadsverlichtingsbijeenkomst verdubbeld. Het is iedere keer weer bijzonder om met een groep een uurlang stil te zijn. En als de groep groeit wordt de stilte intenser...

Nieuwsgierig waar je in jouw omgeving kunt aansluiten bij een Stadsverlichtingsbijeenkomst? Kijk dan eens hier ;-)

fijn, zaterdag gesloten

Aan haar blije lach te zien brengt deze apotheekmedewerker heel goed nieuws...

Vanaf nu is de apotheek niet meer open op zaterdag!

Toch wens ik jullie een fijn weekend verder ;-)