moeten we veel vaker doen

Lopen zoon, jongste en ik afgelopen weekend het blotevoetenpad in Twello! Met een iets dreigende lucht waar uiteindelijk toch amper een spatje uit valt. Had ik vantevoren buienradar gecheckt waren we niet gegaan en hadden we dus deze heerlijke wandeling gemist! 

Nieuw, vergeleken met de vorige keer, is het yogapad. Wat leuk! We doen de oefeningen die ik inmiddels allemaal ken sinds ik in januari met yoga begon...

En dan plukken we nog een heleboel, enorm grote aardbeien... zoet dat ze zijn! Daarmee verwelkomen we oudste en manlief die we zondag weer ophalen van de trein. Het streven is een kilo te plukken maar als je één keer begint... bijna 2 kilo! En die wordt 's avonds verorberd zonder moeite.

Bij het eindpunt is dan nog een speeltuin. Ik vermaak me op de ligschommel waar ik, geduwd door zoon (maar niet zo hoog als hij durft), geniet van de wolken. Heerlijk die blote voeten! Moeten we veel vaker doen ;-)

andere dynamiek

Terwijl manlief en oudste zich een weekend vermaken in Amsterdam reis ik met zoon en jongste wat dichter bij huis. We nemen de veerpont over de IJssel en bezoeken een stad verderop; Deventer ;-)

We shoppen wat in de opruiming en wandelen daarna door oude straatjes...

Met het voetveer besparen we een hoop parkeereuro's en het is ook nog eens veel leuker!

Doordat we al vroeg op pad gingen hebben we nog een lekkere vrije middag thuis. Na het avondeten gaan we ons toetje halen bij 'de Rietberg'. Bij het fonteintje doen we allemaal een wens...

Door als gezin af en toe te splitsen komt er een heel andere dynamiek op gang, heel leuk om te ervaren ;-)

met recht prachtig!

Kids naar school, wandelschoenen aan, thermos in de tas en gaan! Al tijdens een eerdere wandeling ontdekten we routebordjes met 'dorpsbelang Wichmond Vierakker' erop. Even googlen en wat blijkt; 2 prachtige wandelingen om te lopen vlakbij huis; de ockhorstwandelroute (8km) en het klompenkeerlspad (7km). Beide starten in Vierakker bij het Ludgerushuis, prima te doen op een ochtend!

met uitzicht op een bietenveld...

We kiezen vandaag de Ockhorstwandelroute! Met recht uitgeroepen tot het mooiste ommetje van Gelderland in 2007. We passeren een notenboomgaard met 99(!) walnotenbomen. De boomgaard is van Natuurmonumenten, dat gaat een indrukwekkend aanzien geven in de toekomst...

dat heb ik van...

Nu ik ouder word zie ik geregeld, in mezelf, mijn voorouders terug! Dat klinkt misschien vreemd maar naarmate mijn leeftijd vordert herken ik dingen van hen in mezelf. Zowel in uiterlijk als in gedrag...

Zo weet ik al heel lang dat ik de nagels heb van mijn beppe, net als haar krullen en de eigenaardige gewoonte om staand te breien ;-). Van oma heb ik het smikkelen, het lekker kokkerellen en de ´kakwangen´. Van opa het kunnen genieten van iets kleins, de passie voor de natuur. Van pake weet ik het niet zo goed, dat zal ik eens aan mijn moeder vragen. Wel zie ik een andere link; zie ik hem nog wijdbeens in het gras zitten om de zeis te slijpen, nu zie ik manlief werken met de zeis...

Er ploppen steeds nieuwe dingen op. Ik ontdek dat ik qua uiterlijke dingen het meest op mijn beppe lijk, de foto's van vrouwen in die lijn zijn voor mezelf een kijkje in de toekomst. Qua innerlijk lijk ik het meest op mijn opa...

Bijzonder om eens bij stil te staan...

Australische cake

Vandeweek schotel ik iemand een stuk zelfgebakken cake voor. Ik vertel ´dit is Australische cake´ waarop het bezoek zegt ´ah, in verband met voetbal!´

Dat is niet helemaal het geval, dit recept is al een hele tijd één van onze favorieten. Ik bak de cake altijd op een grote bakplaat en er gaan zelfs stukjes van mee naar school voor in de pauze. Een teken dat het recept door de kids is goedgekeurd!

Maar... gezien de spannende wedstrijd van morgen is juist dit recept er nu eentje om te delen op mijn blog. Het komt uit Allerhande 5 uit 2012 en in de loop van de tijd heb ik het recept zelf aangepast. Mijn baksels zijn tegenwoordig zonder geraffineerde suikers en dat bevalt heel goed. In plaats van rietsuiker kun je dus ook witte basterdsuiker gebruiken, in plaats van bijzondere stroop staat in het originele recept ´keukenstroop´

de hoeveelheden zijn voor een volledige bakplaat, ongeveer 25 stukken...

200 gr rozijnen

400 gr boter

350 gr rietsuiker

110 gr kokos

4 eieren

4 el stroop bv agave of ahorn of maple syrup

400 gr zelfrijzend bakmeel

de oven voorverwarmen op 180 graden, de boter smelten in een pan, de rozijnen laten wellen in heet water, in een kom mengen alle ingredienten behalve de boter. Als laatste de boter toevoegen en tot een beslag mengen. Bakpapier in het bakblik en daar het beslag opschenken. In de oven gedurende ongeveer 35 minuten, even prikken om te checken of de cake klaar is...

Mocht Nederland het tóch niet voor elkaar krijgen... dan heb je in ieder geval een heerlijk stukje cake geproefd!

blote voeten en oranje

Het is nog vroeg deze ochtend als manlief, na zijn vaderdagontbijt én kado's, mee uit wordt genomen. Koffie, limonade, lekkers en kopjes zitten in de tas en de opdracht is om slippers aan te trekken...

... en dat is mét reden! Zodra we de verharde weg verlaten gaan alle slippers in de tas en lopen we een 'blote voeten wandeling' door onze eigen Uiterwaarden! We lopen lekker door het gras en hinkstapspringen hier en daar over distels, stenen en ganzen'kadootjes' (= uitwerpselen). Het is een hele belevenis en weer eens iets heel anders ;-)

Op onze vaste stek strijken we neer voor koffie, cake en liggen in het gras...

onze pleisterplaats 

Daar bedenken we dat we onszelf als gezin gaan verwennen met een barbecue!

oranje WK!

Die vinden we 's  middags in een bouwmarkt. We kiezen voor een tafelmodel met de uitstraling van een ouderwetse braadpan, oftewel; oranje! Als de kooltjes aangaan valt mijn oog op dit plaatje! De vuilnisbak kregen we van buurtjes, daarop de afkorting van een wijk in Zutphen... Er groeit op dit moment een courgetteplant in met oranje bloemen ;-)

huiskunst

Dit pinksterweekend is een kunstroute te volgen door Zutphen. In het Stedelijk Museum hebben een tijd geleden een aantal Zutphense kunstenaars indruk op ons gemaakt; daar willen we graag een kijkje nemen, in hun eigen ateliers.

Het weekend brengt een hoop inspiratie en hoe wegen precies lopen is soms niet te voorspellen. Uit een folder van de route maakt een zinnetje op mij grote indruk;

...de kracht van een golf waarin je meegevoerd wordt naar een plek waar je nog niet bent geweest...

Jongste wil voor mij wel een zee met golven tekenen en zo gebeurt het... Aan onze keukenmuur hangt nu dit schilderij. Huiskunst van moeder en dochter; super vind ik dat ;-)

1 + 1 = ?

Vandeweek loop ik door onze straat en zie ik in een stapelmuur kleine uitsparingen. Ik bedenk dat daar iets in zou kunnen staan of liggen... 

 Bij het opruimen van mijn tas vallen er 2 hartensteentjes op de grond...

In ieder geval één iemand wordt hier blij van en dat ben ik. Misschien nog iemand anders? Dan geldt 1 + 1 = 2 (of 3 of 4 of 5...)

slingers en geen slingers

De afgelopen dagen was ik druk met 'slingers ophangen' in de buurtbongerd. Er was een kunstzinnige markt en de hele buurt liep uit! Leuk om te ervaren dat de boomgaard in de buurt de functie krijgt die we hadden bedacht...

En zoals beloofd vertel ik jullie hoe het ervoor staat met ons merelnestje... Met veel eksters en Vlaamse Gaaien in de buurt hebben de merels het zwaar te verduren, zo ook ons mereltje. Op een dag is het nestje verlaten en... leeg ;-( We zijn er allemaal een beetje van aangeslagen.

Daar kunnen we geen goede reden voor bedenken, we kunnen het ook niet omdenken, hiervoor halen we de slingers er even af...

klavertjes 4

Een ouderwetse avondwandeling met oudste... dat is een tijd geleden. We wandelen kriskras door de wijk en kletsen gezellig. Dan passeren we een veldje waar oudste iets bijzonders weet te vinden; klavertjes 4! De klavertjes 4 groeien er dichtbij elkaar. We plukken er een aantal en brengen er gelijk ééntje naar iemand die wel een klavertje 4 kan gebruiken!

Kadootjes van de natuur... handig om te weten ;-)

hier wonen wij

Van jongste krijg ik knutselles. Zij heeft op school de grote uil gemaakt en gaat dat aan mij leren. Eerst een cirkel uitknippen, die kleuren en vouwen... Mijn uil valt iets kleiner uit en dat brengt ons op een idee; nog 3 kleine uiltjes erbij en dan zijn wij het! 

hier wonen wij...

reden voor slingers

Als je goed kijkt zie je dat het hier een beetje feest is!...

Over een al jarendurend raadsel schreef ik hier. Papieren zakdoekjes sierden dagelijks de hoek van onze straat en hield vele gemoederen bezig. 'Wie doet dat toch altijd? En waarom?' Het bracht zowaar buurtcohesie op gang; het was dan wel niet het gesprek van de dág maar toch wel van de week en er werden creatieve plannen gesmeed om de 'dader' te 'ontmaskeren'... Tegelijk prezen we onszelf gelukkig; als dit het énige was waar we ons druk over maakten dan hadden we het best getroffen. En zo ruimde dan die, dan die buurtgenoot de doekjes op en ging ieder zijns weegs. Tot jongste mij er laatst op attendeerde; mama, heb je gemerkt dat er al heel lang geen doekjes meer liggen? En ze heeft gelijk! Grappig dat we ons lang druk hebben gemaakt, de gemeente zelfs meermalen hebben geattendeerd zonder resultaat, hebben opgeruimd en we nu, nu het afval er niet meer ligt, er ons nauwelijks bewust van zijn. Ik vind het reden om slingers op te hangen en dat doe ik dan ook. Al heb ik ze, na de foto, gelijk weer verwijderd. Iemand zou eens op het idee kunnen komen van doekjes oid ;-)

En als ik dan toch met m'n slingers loop wandel ik nog even door naar de boomgaard. Terugkerend een plaats in de wijk waar ik heel blij van word! Zie hier; de walnoot in supergezonde, groeiende staat!

als een kind

Sinds mijn verjaardag een paar weken geleden ben ik de gelukkige eigenaar van de werkboekjes en kaartjes van op verhaal komen. Vandeweek maakte ik een 'heelbeeld', door kaartjes te trekken, te tekenen in een speciaal voorgeschreven cirkel en daarna te ontdekken waar elk deel van de cirkel naar verwijst. Het deel van de cirkel dat je hier ziet verwijst naar de, voor mij, nabije toekomst...

Het is verhelderend om iets dergelijks voor mezelf te tekenen, te omschrijven en te ervaren. Welke kaartjes je ook trekt, er ontvouwt zich altijd je eigen verhaal omdat jijzelf degene bent die er de betekenis aan verbindt. Heerlijk is het om 'spelen' in de praktijk te brengen. Dat heb ik een tijdlang te weinig gedaan denk ik, druk als ik was met 'moeder-zijn' kwam het kind in mij wel eens in de verdrukking. En eigenlijk... hoef je alleen maar met je eigen kinderen mee te doen, zo gemakkelijk is het heb ik ontdekt ;-)

Zie je hier jongste het water in rennen... dat deed ik ook!

Zie je hier zoon een salto maken op de trampoline, dát kan ik niet ;-) maar trampoline springen wel! En loopt jongste na dansles normaal gesproken op een muurtje aan de hand van haar moeder. Vandaag hebben we de rollen omgedraaid! Tot groot plezier van mijzelf en grote hilariteit van jongste. 

Je bent nooit te oud om kind te zijn!

smile en lach

Oudste is vandaag jarig... Op een grote schaal ligt zelfgebakken lekkers, yin en yang. De laatste keer trakteren op school want volgend jaar gaat ze naar het voortgezet onderwijs! 

Voor haar verjaardag krijgt ze van de buurvrouw deze prachtige tekst. Het zou mooi zijn die naast de kapstok op te hangen zodat je, bij het aantrekken van je jas ook gelijk herinnert wordt aan het dragen van een lach ;-)

En dat doet me denken aan de foto die oudste me laatst appte 'voor je blog'. En zo is 't maar net. Ik vind het supercool als je zo'n tekst (met krijt dan wel) op een muur schrijft!

2, 3, 4... 5!

Eén en hetzelfde nestje, 4 dagen achter elkaar gefotografeerd...

Wat bijzónder! En ik heb weer iets geleerd; natuurlijk legt een vogel niet in een keer al haar eieren, dat doet ze met tussenpozen. Logisch natuurlijk, wat ontzettend leuk om dit broeden van zo dichtbij mee te maken. Op het internet lees ik dat het uitbroeden zo'n 11 tot 15 dagen duurt en dat daarna de mereltjes nog 14 dagen gevoed worden. Er staat ons nog een hoop leuks te wachten ;-)

Benieuwd wat de foto van morgen zal brengen... Als er merelnieuws is horen jullie het!

moeders

Op nog geen meter van onze schuurdeur, in de rozenstruik, heeft een mereltje haar nestje gemaakt. Niet zo handig vinden wij, want wij zitten heel vaak vlak onder haar nest, maar... wél leuk! Het mereltje bekijkt ons, al broedend, net zo nieuwsgierig als dat wij haar bekijken. Als moeder merel even gevlogen is kunnen we onze nieuwsgierigheid niet onderdrukken; we houden onze mobiel boven het nestje en maken een foto...

Ach wat schattig! Telkens als de kids in de buurt van het nestje komen beginnen ze zachter te praten, we hopen dat het uitbroeden gaat lukken en moeders het niet, door de drukte om haar nest, voor gezien houdt!

plastic en wc papier... inventief ;-)

 En terwijl moeder merel haar best doet te zorgen voor nieuw nageslacht gaat ons grut, voor het eerst dit jaar, een duik nemen in het plaatselijke meertje. Ondertussen bakt hun moeder taarten voor de verjaardag van haar oudste kuiken ;-)

nog eens weer

Half 10; boodschappen in de kast, was opgehangen, ontbijtboel opgeruimd, lunchpakketje in de tas en daar staat vriendin met haar fiets. Zij kent de omgeving van Zutphen op haar duimpje, we gaan fietsen en ze gaat mij haar roots laten zien. We fietsen in een omgeving die mij wel én niet bekend is, zijwegen die ik normaal gesproken niet neem slaan we nu in en ik moet kiezen; kletsen of rondkijken. Het wordt een combinatie van beide, het is gezellig!

We parkeren onze fiets en lopen de landerijen en bossen in, wat leuk! Dat ik dit allemaal niet eerder heb bewandeld. Vreemd eigenlijk dat je je eigen omgeving soms links laat liggen en op zoek gaat naar moois verderop. We wandelen langs een onbemand koffiehuis, zelfbediening! Alles in goed vertrouwen, afrekenen kan in een klein geldkistje, wat is dat ontzéttend leuk!

Het is mooi hier in de Achterhoek! En ook heel mooi is deze oude schuurdeur... allemaal laagjes van verschillende kleuren verf, bewijs van vele jaren, leveren een prachtige kleurexplosie!

Allebei worden we blij van blauw, van deze (vooral voor haar!) bijzondere schuurdeur, van onze fietstocht en van ons fijne gesprek. Dat doen we nog eens weer ;-)

verzamelen

Opruimen, opruimen, opruimen! In hoog tempo verdwijnen er spullen uit ons huis en krijgen we er ruimte voor terug, heerlijk...

...en tóch kan ik het niet laten! Op de overloop hangt een klein vitrinekastje, ik denk dat het een prijzenkastje is geweest, zoiets, gevonden op een rommelmarkt al een tijdje geleden. Als ik kringloop, nu veel kritischer dan voorheen, word ik tegenwoordig geroepen door appels en peren. Verzamelen zit blijkbaar toch in mijn genen... ik geef er maar gewoon (een klein beetje) aan toe!

geknoeid of geweldig

Gisteren, moederdag, reizen we af naar het Hoge Noorden. Op uitnodiging van mijn ouders 'doen' we een moederdagbrunch... errug lekker! Daarna brengen we een bezoekje aan de stad waar ik, lang geleden alweer, studeerde. Bij het Groninger Museum maak ik deze foto. Zo vond ik mijn fiets destijds ook wel eens, 's ochtends als ik haast had...

Vader en zoon gaan de expositie van 'de Ploeg' doen. Moeder en dochters strijken neer bij het 'familie atelier' waar we een landschap of stilleven mogen schilderen. Ik maak een foto van een stukje van de werktafel. De tafels waarop gewerkt moet worden hadden afgelakt moeten worden verontschuldigd de mevrouw die de workshop begeleidt zich. Ze waren daarmee te laat geweest, er was al op geknoeid. Ik zou zeggen; nú aflakken, wat een geweldige tafel! Ik zou 'm zo in m'n huis neerzetten ;-)

Volledige concentratie! Wat fijn als er in een museum iets te doen is voor kinderen!

 

een andere film

Na het avondeten; de kinderen kijken een film, manlief en ik maken een wandeling, en wát voor wandeling!

Tussen de regenbuien door schijnt even de zon. Het gras en de bomen zijn groener dan groen, het groen geeft bijna licht... Een paar honderd meter en onder een viaductje door lopen we in het buitengebied van Zutphen. We lopen langs een prachtige boomgaard in de uiterwaarden waar schapen grazen, de zon schijnt op hun vacht, van ver zijn het witte vlekjes in het groen. Als we iets verder lopen verschijnt er opeens een regenboog aan de lucht...

De lager gaande zon maakt sprookjesachtige plaatjes boven de IJssel...

Thuisgekomen kijken de kinderen nog naar hun film, wij hebben ondertussen een heel andere 'film' gezien. Prachtig is het hier bij de IJssel, ik ben blij met onze stek ;-)