stoeptegelwijsheid

In ons kleinste kamertje hangen geen wijsheden meer. Na een lekkage en daaropvolgende schilderbeurt zijn de muren helemaal glad en wit. We houden het maar even zo. De wijsheden die er hingen hebben we zo vaak kunnen lezen dat ze nu zijn opgeslagen op onze harde schijf ;-)

En wees nou eerlijk; levenswijsheden vind je overal! Is het niet als tegeltjeswijsheid dan wel als stoeptegelwijsheid ;-) Gewoon goed om je heen kijken, even bukken en...

... daar heb je er weer één ;-) Ik ben benieuwd waarom deze wijsheid op mijn pad komt. Leuk om daar een tijdje bij stil te staan, het antwoord volgt dan meestal vanzelf! 

De persoon die hier dit briefje is verloren heeft het een basisvaardigheid genoemd, mag ook. Als je je er maar bewust van wordt wat hier staat. Wat mij betreft; leren stopt nooit en daar... blijf je jong bij ;-)

ssst, klompenpad Leuvenheim...

Het is koud, er waait een schrale wind, maar... daar kun je je op kleden! Nog even kletsen tot aan het startpunt en dan...

Stilte...

Er schijnt een waterig zonnetje, onze stappen maken zompige geluiden, vogeltjes fluiten, een trein passeert... Het dorpje waar we doorheen rijden als we richting het zuiden van het land rijden blijkt een prachtig achterland te hebben. Wat is de Achterhoek toch een prachtig stuk Nederland. En er zijn nog zoveel meer paden te bewandelen. Wandelingen met, tijdens ieder seizoen, weer een andere charme. Voorlopig zijn we nog niet uitgewandeld!

Terugkijkend in de agenda ontdekken we dat we nu al twee jaar lang iedere maand een stiltewandeling lopen. Het is heerlijk om te doen, ik kan het je echt aanraden ;-)

wolken en fantasie

Vandaag breng ik een bezoekje aan mijn Groningse geboortedorp. Vanuit de trein maak ik deze foto. Onder zulke wolkenluchten wordt een kerk en worden huisjes opeens heel nietig (en ik daarmee tegelijk ook...) 

Op het station aangekomen valt mijn blik op dit plaatje;

Mijn fantasie begint te borrelen, wat is hier aan de hand?

a. dit betreft een privé fietsenstalling
b. deze boom mag niet meegenomen worden
c. de fiets die hier aan vastzat is losgeknipt en dus gestolen
d. iemand nog een ander idee?

(een dag later mailt de moeder van mijn vriendin, bewoonster van het dorp; 'aan de ketting staat nu een fiets'; antwoord a. dus!)

tak weg, boom terug

Soms begijp ik niet hoe het kan... tijdens een stiltewandeling valt mijn oog op het volgende;

De tak is dan wel weggezaagd, er is een boom voor teruggekomen ;-)

zondag zendag

Ken je dat? Je wordt wakker en neemt je voor een rustige dag te hebben. Zo'n dag waarvan je altijd weer denkt dat die bestaat ;-) Beetje rommelen, beetje lummelen en daar dan van genieten... Meestal wordt zo'n dag door mij gewoon weer gevuld met van alles waarvan ik denk dat het heel belangrijk is, dat het niet kan wachten. Met dingen die ik denk éven te gaan doen en wat dan toch altijd weer meer tijd blijkt te kosten. Zo'n dag dat ik het later en later zie worden en bedenk dat ik nog helemaal niet buiten ben geweest, en dat terwijl er zo'n heerlijk zonnetje schijnt...

Om half 4 trek ik mijn jas aan. Ik laat alles voor wat het is en stap op de fiets. Ik heb gehoord dat het IJsselwater enorm is gezakt, dat wil ik zien! Ik fiets een vertrouwd rondje en in die 20 minuten wordt het helemaal stil in mij. Ik ruik de IJssel, hoor de ganzen, voel de zon op mijn lijf en ben even alleen met mezelf. Heilzaam die paar minuutjes. Een klein moment 'zen' is genoeg maar ik moet die momenten wel voor mezelf regelen ;-)

Ik wens jullie een fijne zondag verder!

de zon?

Onze zaterdag begint al vroeg. Ik smeer boterhammen en vul broodtrommels; ieder gaat zijns weegs vandaag varierend van oppassen tot kranten bezorgen tot opleiding tot voetbalwedstrijd tot chauffeur tot supporter.  Ons oog valt op deze bijzondere fietsversiering, gespannen tussen stuur en trapper.

Het komt me vreemd voor, spinnen in de vrieskou? Wel heel mooi dit (bevroren) kantkloswerkje... alsof de zon schijnt!

verlichting met 2 benen op de grond

Mijn oog valt op een heel klein beeldje tussen de Buddhabeeldjes op onze kast. Hé, wat staat daar? Wie heeft die daar neer gezet?

Ontzettend grappig eigenlijk, tja waarom zou hij daar niet kunnen staan? Ik maak de foto en dan valt me de toevalligheid op. Een kaboutertje met een lamp. Verlichting maar dan op een heel aardse manier...

Belangrijk om bij alle inzichten die het leven brengt de beide benen op de grond te houden. Dit kaboutertje mag blijven staan om ons daaraan te herinneren ;-)

ja jij daar, jou bedoel ik!

zwerfvuil hamsteren en focus

Het is droog, ik ga een rondje zwerfvuil 'hamsteren'. En nee, ik voel me niet gekke Henkie ;-) Ik doe dat elke keer met plezier. Na het rondje is mijn geadopteerde stukje wijk weer helemaal netjes en dat geeft mij het bijbehorende tevreden gevoel!

Misschien is prettig gestoord een betere omschrijving? Daar moet ik even aan denken als ik dit stukje hout in het gras zie liggen in de vorm van een hart. Het eerste wat ik denk is; daar ligt mijn beloning ;-) Het houtblokje klem ik naast de tas in mijn hand. Thuis ga ik het stukje drogen op de verwarming. Leuk om een kaarsje op te zetten fantaseer ik. Ik raap nog even door en... glij uit in een drol. Tja, dat hoort ook bij deze activiteit. Vaak zijn ze te ontwijken maar één moment van niet opletten...

Tijdens het rapen zijn mijn gedachten vaak helemaal in het nu. Ik loop van blikje naar sigarettenpakje en vul zo mijn tas. Het vinden van een hart en het uitglijden in een drol brengt me een leuk inzicht. Mijn focus is het gelukje, niet de pech. Ik ben blij met die sterke wil me te focussen op het positieve en dat... is misschien wel weer mijn geluk ;-)

herinneren en inspiratie

Interessant, interessant! In een huis aan huis krantje lees ik de aankondiging voor een workshop biografieonderzoek. Daar wil ik meer van weten! Ik ben nieuwsgierig naar mijn te volgen spoor en weet ondertussen dat informatie voor mijn richting verweven ligt in, jawel, mijn eigen leven. 

gewoon DOEN!

Bijzonder is het om een vroege herinnering van mezelf te beschrijven in al zijn facetten en daarna een terugkoppeling te krijgen van andere aanwezigen. Bijzonder omdat een groepje mensen zich buigt over mijn herinnering en ik vervolgens een aantal prachtige, verrassende vragen krijg voorgelegd die ik met me mee kan nemen. Om ze te laten bezinken en voor mezelf te beantwoorden. De antwoorden voel ik al, zijn richtinggevend voor mijn vervolgspoor. Leuk zeg, zo'n avondje en fijn, de opgedane inspiratie ;-)

ze zijn nog warm...

Dit weekend ontdek ik een geweldig recept, niet zozeer de ingredienten zijn verrassend maar wel...

... de vorm! Het draaien van de 'koekjes' is ontzettend grappig om te doen. 

oven voorverwarmen 175 graden 15-20 minuten

ingredienten voor 24 drollen;

150 gram witte basterdsuiker

50 gram vanillesuiker

200 gram roomboter op kamertemperatuur

1 ei

360 gram bloem

40 gram cacaopoeder

soepel deeg van kneden, 

in huishoudfolie een uur in de koelkast

dan in 24 stukken verdelen

slierten rollen met een puntje

en dan ...

draaien maar ;-)

En dan; proeven als ze klaar zijn, ze zijn nog warm...

welkom (of toch niet)

Wat een vriendelijkheid, wat heerlijk uitnodigend, jaaaa hier is het gezellig en leuk, laten we hier even neerstrijken...

...een andere keer dan maar. Het levert in ieder geval wel een érg leuke foto op (met dank aan mijn broer die de foto maakte)

Doen en het voorjaar is begonnen

Er zijn taken in huis waarvoor, zonder dat te hebben uitgesproken, een taakverdeling is ontstaan. Zo zijn kwasten het terrein van manlief maar... dit weekend even niet. Daarvoor is het handig dat toevalligerwijs manlief het weekend met zoon doorbrengt in Amsterdam. Dat maakt dat er geen uitwijkmanoeuvres zijn voor mij ;-)

gewoon doen! hier geen comfortzone ;-)

Het internet en klusfilmpjes zijn dan een handige hulp; de kasten gaan van de muur, gaatjes worden gevuld, kieren gekit (ja ja, allemaal door mij en oudste!) Een etmaal drogen, opschuren en... sauzen die wand! Het resultaat mag er zijn, afgezien van een hobbeltje hier en daar ziet de wand er strak uit.

Na het middagbroodje stap ik met jongste in de auto. We hebben gehoord dat in Rheden, op de Posbank heel veel lammetjes zijn geboren. De wandeling naar de Schaapskooi is al fijn. In mijn tas zitten kaboutertjes die heel fotogeniek zijn in het bos ;-)

En dan vinden we de lammetjes, het zijn er meer dan 100, het geluid van de moeders en hun kroost moet je er maar even bij bedenken. We zijn benieuwd wat ze allemaal bespreken met elkaar... méééééh!

Dit is het liefste lammetje, of nee toch die, of toch die? We besluiten dit lammetje te adopteren. Vanaf nu mogen we ons lammetje in de stal bezoeken en kijken hoe zij groeit. Een geboortekaartje reist met ons mee in de tas terug naar huis. Heerlijk, het voorjaar is begonnen ;-)

kringloopgeluk en een beetje begrip

Iedere maandagmorgen, en vaak ook nog 's middags, werk ik in de leukste  en gezelligste kringloopwinkel van Zutphen. Je kunt mij niet gelukkiger maken dan met het uitpakken van dozen, een soort schatgraven, met een prijstang in de hand. Daarna de winkel inrichten en opruimen. Sorteren en op kleur zetten, ach ja, het geluk zit vaak in kleine dingen ;-) 

Deze kringloop is een Walhalla voor kringlopers en kringloopsters, de doorstroom van spullen is groot en de prijs is daar ook naar. Voor mensen met een kleine portemonnee, zoekers van een klein (of groter) gelukje,  voor iedereen die, net als ik, houdt van tweedehands is het een superleuke plek om even rond te struinen ;-)

Als er gepauzeerd wordt en er is een bord of schaaltje nodig dan is die altijd voorhanden. En van een plaatje zoals hieronder zit ik vervolgens weer heel erg te genieten...

En al winkelend wordt zo onbewust ook nog wat wijsheid gepredikt... een beetje meer begrip voor elkaar, wat zou de wereld er dan anders uit kunnen zien ;-)

gewoon DOEN!

De afgelopen tijd komt telkens dit zinnetje naar me toe;

Langzaam verandert de focus ervan voor mij; van een zin met aan het eind een vraagteken naar een uitroepteken. En de klemtoon? Die verplaatst zich van het eerste woord naar het laatste woord. Probeer het maar eens op die verschillende manieren te zeggen, de betekenis verandert erdoor en de opdracht die eraan vastzit voor mij daardoor ook. 

De consequentie van het serieus nemen van dit zinnetje is dat ik van mezelf steeds weer uit mijn comfortzone moet komen. Ik was alweer vergeten hoe ik, een hele tijd geleden, een soortgelijke zin als reminder had. 

Ik had de zin toen ingelijst en opgehangen op een goed zichtbare plaats in huis. Wat heb ik er vaak voor gestaan en de betekenis ervan tot me door laten dringen. Het hielp me destijds om door te durven gaan met het leven van een droom; het aanleggen van een buurtboomgaard. Ziedaar... we zijn nu 3 jaren verder en hoe het met die boomgaard is afgelopen kun je hier lezen ;-)

Het helpt (mij) om me een zinnetje in te prenten zoals één van de 2 hierboven. Mijn comfortzone komt me plezierig voor maar steeds vaker merk ik hoe ik mezelf daarmee ook op de handrem zet. Durven is spannend, superspannend...

kort, lang en ondersteboven

Het afgelopen jaar blogde ik niet, althans... niet op dít blog (wel hier en  hier en hier en hier ;-)  Wél maakte ik regelmatig een foto van een situatie die me een spontane glimlach of schaterlach bezorgde. Nu ik m'n 'slingerblog' weer nieuw leven heb ingeblazen kan ik ze toch weer delen, heerlijk!

Voor deze twee foto's verplaatsen we ons naar Leiden. In de zomervakantie liepen we daar regelmatig rond en bezochten een aantal prachtige musea (Volkenkunde, Naturalis, Corpus). Onderweg ontdekten we dit straatje, voor de naam zou ik er willen wonen ;-)

... en liepen we langs het LUMC. Als mijn blik op zoiets valt is mijn dag helemaal goed!

doe 's gek ;-)

unieke stad en hij is er nog

Mijn dag begint goed; met m'n wekelijks terugkerende uurtje yoga op deze wel heel bijzondere locatie! Het is soms moeilijk voor te stellen; dat ik me bevind in het centrum van een stad en dat ik daar, tijdens een moment van stilte, alleen maar vogeltjes hoor fluiten. Zutphen is uniek, daar ben ik me op zo'n moment heel erg bewust van ;-)

vanaf m'n matje... 

Gisteren schreef ik over het hartje onder de Drogenapstoren. Vandaag hoor ik dat een aantal 'hartenjagers' ernaar op zoek is gegaan (geweldig!) maar het hartje niet heeft kunnen vinden. Na het yoga uurtje besluit ik dan ook nog eens te gaan speuren. De foto van gisteren was al een paar maanden oud, misschien was het hartje ondertussen verdwenen? Maar ik kan jullie geruststellen; het hartje is er nog, deze foto is van vanochtend.... 

veel speurplezier ;-)

hart van steen... hartverwarmend ;-)

Onder de Drogenapstoren in hartje Zutphen valt mijn oog op dit straatsteentje... Hoe bestaat 't toch dat, als je er op let, overal hartjes te vinden zijn?

Stadsverlichting

Iedere tweede zondagavond van de maand dompel ik me onder in een uur stilte. Op dat moment komen in meer dan 800 huiskamers door het hele land mensen bij elkaar om samen stil te zijn. Een heerlijk uur elke keer weer! 

Nieuwsgierig naar de Stadsverlichting locaties in jouw buurt? Kijk dan eens op deze site;

experimenteren met 'brandende liefde' en graffiti

In een koekjeskookboek vind ik een recept met als ingredienten onder andere sambal, Surinaamse pindakaas en aardbeienjam! En omdat het vandaag Valentijnsdag is bak ik ze in de vorm van een hartje ;-) Tijdens het bakken vult het huis zich met bijzondere geuren, dat belooft wat!

De koekjes zijn op z'n zachtst gezegd bijzonder te noemen. Lekker zoet maar ook heel... heet! Brandende liefde zou een leuke naam voor ze zijn ;-) Het recept is geen blijvertje voor ons maar experimenteren is leuk. Dat houden we erin!

Over hartjes en experimenteren gesproken... in de tuin fotografeer ik deze creatie van oudste. De tuin ligt er nu druilerig bij, dit werk is dan een vrolijke blikvanger! Met een oud tafelblad, verfspuitbussen gekocht bij een goedkoop warenhuis ging ze vandeweek aan de slag. De verroeste kruiwagen is het volgende object wat onder handen genomen gaat worden. Hier alvast een voorproefje;

appeltje in het groen ;-)

Zo wordt een verroest exemplaar een prachtige blikvanger en daar... word ik helemaal blij van!

... ben er weer!

... en zo kon het zomaar gebeuren dat ik, bijna een jaar lang, overal uithing, behalve op dit blog! Ik heb me allesbehalve verveeld maar begon de afgelopen tijd weer te verlangen naar m'n regelmatige schrijfsels. Foto's die ik maakte van leuke of grappige of indrukwekkende situaties bleven ongebruikt, raakten zoek tussen allerlei andere dingen en hadden daardoor niet de uitwerking op mij die ik nog kende van de tijd van het blogschrijven...

optimaal leven ;-)

Vandaar; ik ga weer van start! Met af en toe een terugblik, af en toe een vooruitblik maar vooral... veel NU!