je gezicht naar de zon

Dit weekend in het zwembad, kids in het water, ik aan de kant, zie ik deze prachtige tekst in een Happinez. Het is een tekst van Inayat Khan, oprichter van het Universeel Soefisme lees ik, interessant! Ik maak er een foto van en app die naar een vriendin. Ze appt terug; Mooi en waar! En daarachteraan; ik ben kerstkaarten aan het maken...

Eén en één is twee! Ik weet hoe dit jaar ónze kaart eruit gaat zien. Nou ja, nog niet helemaal maar dat gebeurt nadat ik m'n idee met manlief deel; deze tekst op een kaart, wat vind je daarvan? Leuk, zegt hij, en dan die foto erachter die wij afgelopen najaar tijdens het wandelen maakten... Vaak ontstaat onze nieuwjaarswens door zo'n één-tweetje. Ik geef de voorzet en hij kopt 'm in ;-)

Aan de slag dus. En terwijl de kaart concreet wordt loop ik in de kringloop tegen een boekje aan met 'denkbeelden voor elke dag' uit het werk van Inayat Khan. Dat is toch wel heel bijzonder! Voor 30 cent kan mijn dag niet meer stuk ;-)

puntje op de i, diepvriesjam en kerstrecycling

Ben ik helemaal de slingers vergeten! Gelukkig dat mevrouw Pardoes me eraan herinnert ;-) Ze leent trouwens een boekje wat ik zelf niet in de minibieb heb gezet... het aantal boeken is vanochtend vermeerderd en ik krijg daar spontaan een brok van in m'n keel! Wat leuk, het werkt!

De ochtend ben ik vooral 'maandagochtendflink'. Ik maak een keurig nieuwe to-do-lijst en begin er gelijk driftig in te strepen.  Ik zorg altijd dat miniklusjes, die ik niet moet vergeten, ook op de lijst staan (strijken, kaartje sturen, afspraak tandarts maken, dat soort dingen). Aan het eind van de ochtend kan ik dan tevreden terugkijken; 'wauw, veel gedáán!' Eén van de dingen die op het lijstje staat is; 'diepvriesjam maken'. In de loop van de oogstmaanden heb ik kleine hoeveelheden fruit ingevroren, toen steeds net te weinig om jam van te maken maar bij elkaar genoeg voor een aantal potten 'multivruchtenjam'. Met de kerst voor de deur heb ik de ruimte in de diepvriesladen hard nodig. Ik ontdooi frambozen, bramen, witte bessen, pruimen, jostabessen....

Op de grond zie je een stapel kerstkaarten. Bij jongste in de klas is het gebruikelijk dat alle kinderen elkaar een kerstkaart geven... Daar word ik persoonlijk helemaal niet blij van! Jammer van het geld, wat een belasting voor het milieu! Maar dat je moeder het niets vindt betekent niet dat jij, jongste dus, het niets vindt. Tuurlijk gaat zij ook kaartjes uitdelen maar we doen dat gewoon een beetje anders ;-) De kaarten van vorig jaar hebben we bewaard, we ontdoen ze van hun geschreven kant. Dubbele kaarten zijn nu enkele kaarten geworden. Als je daar je naam opschrijft heb je een schitterende, gevarieerde stapel met kaarten om uit te delen! De speurtocht tussen de kaarten is een feest om te zien; het lieve hondje is voor het lieve vriendinnetje, de ouderwetse kaart is voor de juf ;-) Zo gaan de kaarten gewoon nog een extra rondje mee voordat ze in het oud papier verdwijnen!

even voorstellen; onze eigen minibieb!

Ik ga jullie iets leuks vertellen! Een tijd geleden blogde ik over een 'little free library' die ik had opgezocht in Zutphen. Ik ruilde er een boek en vond het idee gewéldig! Er ging een jaartje overheen. Ik kreeg een tijdschrift van iemand en las over minibibliotheekjes op straat. Mijn hart ging sneller kloppen, ik knipte het artikeltje uit en dacht; 'dat wil ik ook, maar...'. Ik zag bezwaren die van praktische aard waren want; hoe moest ik zelf zo'n bibliotheekje maken? Ik liep in de kringloop en zag daar dit schattige nachtkastje, ik besloot het te kopen als aanloop naar een eigen mini bibliotheekje...

Liet ik tot voor kort dingen voorbij gaan omdat ik dacht dat het te ingewikkeld zou zijn, nu deed ik iets wat ik nog niet eerder had gedaan; ik vroeg een handig iemand om hulp! En weet je wat er gebeurde? Ik kréég hulp! Dat was voor mij een kennismaking met iets nieuws! Kijk eens wat mooi;

dankjewel meneer Pardoes!

 De volgende klusjes kunnen we weer zelf; hulpjes melden zich al snel, het kastje wordt geschuurd...

...en krijgt daarna de kleur van het houtwerk van ons huis!

Die finishing touch vind ik zelf dan weer erg leuk om te doen! Het kastje hangt/staat dankzij de hulp van manlief. Nu maar wachten op klanten ;-) 

vogeltjes voeren

Vandeweek lees ik in haar blogje over vogelvoer in kopjes. Dat lijkt me een geweldig idee! Kopjes genoeg, wat knijpers, pindakaas en roggekorrels. In een handomdraai hangen er 3 kopjes in de appelboom. Dat is weer eens iets anders dan appels ;-)

Vanochtend, als ik de gordijnen opendoe is het gezellig druk in de boom! 2 koolmeesjes hebben de kopjes ontdekt en bewijzen samen dat dit een prima constructie is...

ouderwets, bijzonder en... je kunt hut!

En zo kon het zomaar zijn dat ik gisteren, met manlief, in het Boymans van Beuningen liep in Rotterdam. Voorafgaand aan een familiefeestje hebben we samen nog wat tijd en lopen ouderwets rustig door een prachtig museum. Maar eerst onze jassen ophangen in deze zelfbediening garderobe (met op de achtergrond het paasei van Jeff Koons)

In een zaal vinden we dit grappige kunstwerk van Maurizio Cattelan, 'Manhole'. Het is een zelfportret van de kunstenaar, wonderlijk...

Deze appels en peren staan op een groot schilderij van Charley Toorop, appels en peren die móet ik fotograferen.

En vanochtend maak ik een foto van een heel ander kunstwerk op een heel andere locatie namelijk in Deventer. Het is een stukje van een muurschildering en de tekst vind ik, met reden, prachtig ;-) Alsof ie er speciaal staat voor mij...

je kunt hut!

lekker en best lekker

Het is een beetje een gek plaatje, jongste dacht aan dakpannen... nee, het is nog een keer het mueslirepen baksel maar nu een dubbele portie! Supermakkelijk te maken, superlekker! Het recept vind je een paar blogjes terug.

Vanavond eten we nasi. M'n kant en klare kruidenzakjes nasikruiden zijn op. Zelf proberen dan maar! Ik vind een superoud boekje, ouder nog dan het boekje waaruit ik altijd de pindasaus maak. De gedateerdheid maakt het een prachtig boekje om te zien.

En natuurlijk staat daar ook een recept in voor nasi goreng. Eigenlijk is het een soort luxe, smakelijke rijst, gebakken met alleen ui en allerlei kruiden. Blokjes vlees vervang ik door fijngehakte tofu. Er kunnen allerlei gerechtjes bij geserveerd worden (komkommer, tomaat, mangochutney, pindasaus, mangochutney, kroepoek, ei, seroendeng, gebakken uitjes...) en dat maakt het geheel best lekker. 'best' lekker, dat lees je goed. Helemaal tevreden zijn we nog niet, het recept vraagt om aanpassingen. Zodra ik het juiste nasi recept heb gevonden zal ik het met jullie delen.

zomaar 2 dingen om blij van te worden

Gisterochtend, op het moment dat ik op m'n fiets wil stappen om de kinderen van school te halen, valt mijn oog op iets bijzonders...

dit vind ik zo ontzéttend leuk! Het leukste is misschien nog wel dat er geen afzender bij staat. Dat maakt dat de genietpuzzel nog wat langer duurt. Wie heeft daar die bijzondere aardappel neergelegd? Een uurtje later ongeveer kom ik er achter. Dankjewel, mijn dag is goed!

Vanochtend bij het ontbijt, blijmoment 2; terwijl het geroosterde broodje voor haar neus staat zit oudste heerlijk nog even te breien aan haar sjaal. Ze kreeg van de Sint een doos vol met garens, garantie voor vele uurtjes breiplezier! Als ik haar zo bezig zie is het alsof ik naar mezelf kijk een flink aantal jaren terug. Als ik iets leuks aan het breien was kon ik niet meer stoppen en zat ik zelfs te breien in bed. De appel valt niet ver van de boom ;-)

Abeltaart

Vandeweek kijken we een aflevering van 'taarten van Abel'. Er zijn niet veel kinderprogramma's waarvoor ik even ga zitten maar voor 'de taarten van Abel' maak ik een uitzondering. Wat heeft die Abel een geweldig beroep! Eerst slingers ophangen en dan taarten bakken, steeds weer in een ander huis. Ondertussen ontvouwen zich de prachtigste gesprekken met kinderen over bijzondere onderwerpen. De humor en nuchterheid van Abel zijn ontwapenend. Terwijl we genieten van het leuke gesprek dat zich ontvouwt loopt ook het water ons in de mond. Deze keer komt het recept wel heel dichtbij. Abel en Rachel bakken namelijk een overheerlijke appeltaart en die... gaan wij namaken! Het is leuk om de uitzending helemaal te bekijken maar wil je direct naar het recept stap dan ongeveer in bij de 11e minuut;

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1382993

Bijzonder is, dat Abel de ingredienten voor de vulling van de appeltaart even aanbakt in de pan. Een soort superdeluxe appelcompote komt daarna als taartvulling uit de pan. Als de taart in de oven staat kunnen we bijna niet wachten en na het eten is het ons toetje. Deze taart is verrukkelijk! Vanaf nu zal ik dit appeltaartrecept gebruiken als ik een appeltaart ga bakken. Ik heb een springvorm van 26 cm doorsnee, het wordt een flinke appeltaart!

oven voorverwarmen op 180 graden

De ingredienten;

400 gram bloem

250 gram boter

200 gram lichtbruine basterdsuiker

snuf zout

deeg van kneden, in bakblik

deel apart houden voor bovenop

vulling;

aantal goudrenetten in stukjes

hand rozijnen

hand lichtbruine basterdsuiker

strooien met kaneel

klein potje appelmoes (zelfgemaakt natuurlijk ;-)

dit even zachtjes opbakken in de pan 

waar wat boter in is gesmolten

in het bakblik op de deegbodem

oude koekjes/cake/beschuit/havermout kruimelen

daarover de vulling en

daarover repen deeg

geklopt ei over het deeg kwasten

de taart ging bij mij ongeveer een uur in de oven

smakelijk!

Gunst, 't is kunst!

Sinds gisteravond staat ons boompje weer in de kamer. De afgelopen jaren zagen we de versieringen veranderen afhankelijk van de leeftijd van de kinderen. Van zelfgemaakt naar 'doordacht' en alles wat daar tussen in zit. Eén ding is constant gebleven, dat is de piek. De afgelopen jaren kwamen daar de oranje lampionnetjes rond de lampjes bij. Dit jaar hangen (ongeveer) de kleuren van de slingers in de volgorde van de regenboogkleuren ;-)

Of eigenlijk is er nóg iets hetzelfde gebleven en dat is de boom zelf! Nu alweer 10 jaren geleden kocht ik een tweedehands kunstkerstboompje voor 10 euro via Marktplaats. Dat leek me een goede investering voor mijn portemonnee en het milieu. En dat blijkt het ook te zijn. In die 10 jaren heb ik zeker 150 euro aan kerstboomkosten uitgespaard en heeft het bos mij geen boom hoeven leveren. Naalden liggen er alsnog gewoon op de grond, net als bij een echte kerstboom ;-) De lampionnetjes pluk ik in het najaar en bewaar ik voor kerst. In de boom staat dat, vooral 's avonds, heel gezellig.

Wat grappig is, is dat mensen vaak helemaal verbaasd zijn als ze zien dat we een kunstboom in huis hebben. Het beeld dat iemand van me/ons heeft strookt dan niet met hoe het in de praktijk blijkt te zijn. En daarover ben ik dan weer verbaasd. Je kúnt, uit overtuiging, een kunstkerstboom hebben (wel tweedehands natuurlijk ;-). Als de boom er weer staat vind ik dat het begin van een knusse tijd. Net als de houtkachel nodigt een boom uit tot binnenzijn, het binnen gezellig maken en daar hou ik van...

Dag Sinterklaasje, daaag... en muesli-repen bakken

Zaterdagochtend; opruimochtend! En vandaag geldt dat helemaal. Ik wil heel graag dat alle gekregen spulletjes een plekje krijgen. Jongste zegt; leuk hoor dat Sinterklaas altijd spullen geeft waar je iets mee kúnt. Sinterklaas houdt zeker ook niet zo van televisie kijken en computeren (zoals mama, denk ik er dan achteraan ;-) We zoeken alle Sintspullen, knutsels, cd's, filmpjes en verkleedkleren bij elkaar. Wat hebben we de afgelopen jaren veel spulletjes verzameld. Terwijl ik alles opruim en bij elkaar in een tas doe voel ik een steekje nostalgie. 'Dag Sinterklaasje en dag Zwarte Piet' wordt dit jaar voor ons heel letterlijk...

Volgend jaar zal het Sinterklaas vieren anders zijn. In de zomer zal manlief, net als destijds met de oudste twee, met jongste een ijsje gaan eten in de stad. Als ze dan terug komen fietsen weten we dat zij het geheim ook weet. Kleine kinderen worden groot en ach, dat geeft weer nieuwe mogelijkheden!

Maar nu... gaan we eerst iets bakken uit het gekregen kinderbakboek. We zoeken bij de recepten waar 'gemakkelijk' bij staat en bakken muesli-repen. Zojuist hebben we een stukje geproefd; dit is superlekker! Om mee te nemen naar school zegt jongste en dat hoor ik graag! 

je hebt nodig;

175 gr boter

175 gr lichtbruine basterdsuiker

4 el golden syrup (ik gebruikte 3 el agavesiroop)

350 gr havermout

50 gr cornflakes

oven voorverwarmen op 160 graden,

in een pan de boter laten smelten met suiker en stroop,

als alles goed opgelost is;

havermout en cornflakes er goed door roeren,

in een bakblik doen, goed aandrukken.

25 minuten in de oven.

na 10 minuten stukken snijden

uit het blik halen als het is afgekoeld.

koekenbakkers

De leraren hebben vandaag een studiedag; de kinderen zijn daarom een dagje vrij, en dat komt heel goed uit zo na pakjesavond! Eerst een beetje uitslapen en dan komt vriend van zoonlief aankloppen. Ze willen graag cupcakes bakken, versieren én... zelf opeten! Laatst bakten ze ook cupcakes samen maar die werden allemaal verkocht voor een goed doel. De materialen van beide moeders zijn samengevoegd, samen een hele voorraad; ze kunnen aan de slag...

Er wordt verbazend goed samengewerkt, afgewogen (waarbij 200 gram ook écht 200 gram is en geen grammetje meer) en overlegd. Tijdens het bakken van de cakejes is er tijd voor een partijtje voetbal; ook belangrijk ;-)

En daarna worden de cakejes versierd. Ze bezwijken bijna onder al dat lekkers

Hier zie je een deel van het resultaat. Er is uren aan gewerkt en dat is te zien vind ik. Prachtig om 2 knapen zo in de weer te zien met bloemetjes, vlinders en letters. De cakejes worden eerlijk verdeeld en uitgedeeld. Ze smaken... heerlijk!

mooi en mooi

Hoe regenachtig de dag ook is, soms is er opeens iets grappigs te zien. Geen knipoog maar een paar stralende wimpers. Deze auto heeft onderweg vast veel bekijks. Mogelijk heb ik een foto gemaakt van iets wat gewoon te koop is in winkels en waar straks half Nederland mee rondrijdt, grappig vind ik het wel ;-)

En vanochtend gaan de surprises mee naar school, hier een foto van het hoekje van het gedichtenvel, horend bij het Hundertwasserhuis. Als ik toch zó mijn gedicht zou krijgen... práchtig!

geheim!

Wat een geheimzinnige tijd, deze tijd naar het Sinterklaasfeest toe. Sint heeft me gevraagd of ik wil helpen met kadootjes inpakken en dat vind ik goed...

Heel wat uurtjes zijn er al mee gemoeid, het bedenken, bij elkaar sprokkelen en inpakken van de kadootjes. Daarbij nog wat uurtjes gedichten schrijven, ik krijg de smaak trouwens steeds meer te pakken en vind dat dichten leuk om te doen. Wat inpakken betreft; de afgelopen maanden heb ik geen pakpapier meer gebruikt voor het geven van kadootjes, steeds vond ik een andere oplossing om iets leuk in te pakken. Maar al het papier wat ik die maanden heb uitgespaard heb ik nu dubbel en dwars gebruikt ;-( Al vond ik de volgende verpakking wel leuk; gemaakt van een papieren tas en erin zit een kledingstuk voor oudste... Die papieren tas was goed voor het inpakken van 4 kadootjes.

Zelfs bloggen moet geheimzinnig. Mocht jongste over mijn schouders meekijken dan is het een kwestie van snel het kruisje aanklikken ;-)

pepernootjes rollen en slingers ophan(g)en

Na het avondeten; zoon wordt opgehaald voor voetbaltraining, manlief is nog niet thuis van zijn werk... de meiden (is inclusief ik) besluiten dat ze zin hebben om iets te bakken maar wat? Pepernoten natuurlijk! Daar rook het vandaag zo lekker naar op school, de kleuters waren ze aan het bakken. Voor de ingredienten moeten we nog even naar de winkel, dat is gezellig zo in het donker...

de ingredienten voor deze pepernoten;

150 gram boter

125 gram bruine basterd

10 gram speculaaskruiden

250 gram zelfrijzend bakmeel

snuf zout

scheutje melk

ongeveer 20 minuten in de oven

op 160 graden

Op dit moment is het 'balletjes rollen' en koekjes uitsteken in volle gang, dat komt helemaal goed daar in de keuken. Ondertussen laat ik jullie zien wat jongste meenam uit school; in navolging van haar moeder ;-)

opruimen en glimlachen

Hupsakee, aanpakken die handel! Mijn huis kan veel opgeruimder en dat ga ik vandaag bewijzen... 4 zakken en zakjes vinden vandaag hun weg úit mijn huis;

Op de vraag van haar 'kun jij nog iets met een paar kinderlaarzen maat 33?' antwoord ik JA! Die hadden we net nog nodig! Eén paar laarzen komt vandaag binnen. Als ik deze verhouding een tijdje volhoud kan het niet anders dan dat het merkbaar wordt in huis. Pakjesavond komende donderdag vraagt dat ik nog even doorga met deze opruimacties ;-)

En wat huishouden betreft vind ik bij het opruimen van mijn boekenplanken deze 'vakliteratuur', vorig jaar gekregen van Sint en sindsdien niet meer ingekeken... Huishouden met een glimlach, daar heb ik wel iets mee; voor een rustig moment op de bank (en daarna aan de slag natuurlijk ;-)

appeltjes, Hundertwasser en konijn

Wat zijn we verwend door de pakjespiet! Al onze schoenen staan bij de voordeur en in die van mij zitten mini-appeltjes! De meiden krijgen allebei splinternieuwe glitterbretels en zoon een pot wax die niet kan wachten tot pakjesavond (want op). Manlief krijgt een avocado in z'n schoen. Piet heeft ingeslagen bij de kringloop en was voor de 3 meiden in dit huis klaar voor 60 cent ;-)

Er wordt door oudste nog druk gezwoegd op een surprise, een schoenendozenbouwwerk dat maar niet naar de zin wil worden en de verf bladdert af... Met het Sintfeest op school over 4 dagen bedenken we snel een alternatief. Klasgenoot waarvoor de surprise wordt heeft op z'n verlanglijst vermeld dat hij later architect wil worden; daar weten we wat op; we gaan een Hundertwasserhuis maken, Hundertwasser was immers architect én kunstenaar. Ook nog eens heel leuk om te doen!

Een bananendoos staat nog wel op zolder! De hele middag wordt er gewerkt én gezongen (een goed teken!) en er ontstaat een prachtig bouwwerk;

doen we ;-)

De openingen in de doos beplakken we met vliegerpapier, hier zie je het huis voordat het beplakt werd met glimmende daken. Ik moet zeggen; deze stad is súper! Het fijne van Hundertwasser is dat je het niet verkeerd kunt doen, leef je lekker uit!

In een rustig hoekje in de kamer ligt konijn ondertussen bij te komen van een rondje in de wasmachine... Heerlijk op de warme houtkachel, hij heeft het goed bekeken ;-)