lopende band werk en lekker vegetarisch; Pizza!

Hier bij mij thuis is het soms net een fabriek! Het is nog net geen lopende band werk maar als de kinderen de smaak te pakken hebben is er geen houden meer aan! Een pakje ronde vouwblaadjes, een paar scharen en het productiewerk begint! (Dat belooft nog wat voor toekomstige baantjes...) Nou moet ik zeggen; het is ook wel heel erg leuk en dan vooral de verrassing als je de blaadjes terugvouwt; terwijl je knipt weet je niet wat het eindresultaat zal zijn, al worden ze wel steeds vindingrijker; hartjes, sterretjes, na heel vaak knippen weet je precies hoe je die tevoorschijn moet toveren... Al eerder knipten we er een heleboel, dat zie je hier. De foto hieronder is een deel van de productie nú...

Deze knipexplosie valt precies samen  met de kerstkaartentijd! En dat bracht mij op een idee! Gisteren stapte ik op de fiets en kocht 100 van deze kleine taartrandjes (maatje cupcake). Dat kostte bij elkaar 58 cent. Als we nou eens het nuttige met het aangename verenigen... dan hebben we dit jaar prachtige kerstwensen die niet misstaan als kerstknipsels in een kerstboom!

even lamineren... wordt vervolgd!

's Ochtends krijg ik de vraag; ga je weer eens pizza maken? Goed idee! De bodem maak ik zelf op de volgende manier; 

500 gr meel

7 gr droge gist (oplossen in 250cc lauw water met een schepje suiker)

eetlepel olie

flink strooien met de oregano

mespuntje zout

deeg van kneden en op de bakplaat 

tijdens het maken van het pizzabeleg staat de bodem in de oven op 50 graden te rijzen.

Het pizzabeleg is vegetarisch. Ik laat een half zakje  macaronimix wellen en verwarm dit met een blikje tomatenpuree in de koekenpan, dat smeer ik op de bodem, de bodem gaat weer in de oven om verder te rijzen. Dan fruit ik een flinke ui in ringen, dat gaat op de bodem, een bakje champignons, die gaan ook op de plaat, een aantal tomaten in plakjes erop en kaas eroverheen. Tussendoor ook nog weer flink strooien met de oregano.

De pizza in de oven, ik denk zo'n 45 minuten, dat moet je zelf even uitproberen, ik prik een keer in de korst en bepaal dan of ie nog langer moet. 

eet smakelijk!

kerstappeltjes en andere overdenkingen

Heldergroene ballen hangen er in deze boom... of toch niet? Ik loop over het grasveld naar de boom en zie daar geweldige, prachtige appels hangen! Wat is dat voor ras wat half december nog zulke frisse, gezonde appels draagt, ze niet heeft laten vallen? Dat is nog eens wat anders dan ze steeds rimpeliger zien worden op zolder. Zou de boom op openbare grond staan dan zou ik direct mijn plukzak halen. Maar deze boom staat in iemands tuin. Voor iemand zoals ik, waarvoor oogsten haar tweede, nee haar eerste natuur is is het heel bijzonder dat al die kilo's daar gewoon nog hangen... al moet ik zeggen; mooi is het wél! 

Een eindje verder, hetzelfde pad, ontwaren we deze boom! Ieder jaar hangen hier ballen zo groot als appels, en nog groter! Elk jaar denk ik weer; hoe zal dat gaan als het een keer hard waait? Wel grappig om binnen 100 meter deze 2 foto's te kunnen maken ;-)

En een mens kan niet de hele dag met zijn hoofd in de wolken (bomen) lopen. Kijk je eens omlaag dan zie je daar opeens dit deksel. Daar ben ik al vaak overheen gelopen zonder er aandacht aan te schenken. Het zijn prachtige symmetrische vormen, het deksel ziet er bijzonder uit. Dat sleutelgat maakt het spannend. Ik bedenk dan hoe gek het eigenlijk is dat er onder het pad wat wij zien van alles schuil gaat. Een wereld van kabels, leidingen die ons leven makkelijk en aangenaam maken. Tegelijk ligt daar een afhankelijkheid van dingen waar we geen weet van hebben. Het stapje voor stapje onafhankelijker worden is voor mij een grote uitdaging!

Zo, genoeg overdenkingen voor vandaag ;-). Aan de slag! Er ligt een lijst met 'to-do-dingen' op mijn aanrecht waar ik aan het eind van de dag een flink aantal van wil hebben doorgestreept! 

zelf frietjes maken en daar is de zon...

Mooi plaatje toch? Je ziet hier de aardappelen uit de moestuin van mijn ouders. Ze zijn verrukkelijk, vraag me niet wat het ras is maar zelfs de 'hou-niet-zo-van-aardappelen' huisgenoten eten ze graag. 

Die aardappelen zijn vandeweek onderwerp van een experiment geworden. Van Sinterklaas kregen we deze frietsnijder! Hoera, nu kunnen we zélf frietjes maken! Wat Sint bij de aanschaf van het apparaatje (in de kringloopwinkel) even was vergeten (of had verdrongen ;-) is dat het dan wel handig is een frituurpan te hebben. De kip werd daarvoor vandeweek een aantal euro's lichter en onze kast tóch weer een electrisch apparaat rijker ;-( Maar we zijn er heel blij mee! De aardappels werden frieten, na een zout dompelbad, even voorbakken en daarna afbakken waren de frietjes werkelijk onovertroffen!

Als je dan toch af en toe frietjes eet is het, voor mij, toch fijner om ze zelf te maken. Ik ken de aardappelen, ik weet wat ik eet, het is een leuke activiteit om samen te doen en uiteindelijk besparen we er natuurlijk toch euro's mee. 'Zelfvoorzien' met de mogelijkheden van nu...

Dit plaatje is een beetje in scene gezet... bij het leeghalen van de wasmachine hoorde ik iets tikken. In het zilver van de trommel zag ik niet zo gauw wat het was. Dit zonnetje dus... Op een donkere dag als vandaag is ieder zonnetje meegenomen, bij deze!

Leuk dat ik mensen blij kan maken met de pompoenpitten! Trudy, Sjouke en Annemarie, mailen jullie even je adresgegevens naar het mailadres wat je hiernaast ziet? Dan kan ik ze naar jullie toesturen ;-) en dank voor de tv-doosaanbieding... aardig! Maar de handzamere exemplaren hebben mijn voorkeur en die haal ik in de supermarkt...

kom, we gaan pompoenen verbouwen!

Gisteren hebben we met de beheerder van een Zutphens volkstuincomplex de tuintjes bekeken die vrij zijn of zeer waarschijnlijk vrij komen het komende jaar. Ik viel als een blok voor een driehoekig tuintje van 60 m2. Over een aantal weken is duidelijk of wij in dat tuintje kunnen beginnen met tuinieren! 60m2 is natuurlijk niet veel maar de overgang van niets naar 60 is wél veel! Daarbij wil oudste heel graag weer een schooltuintje volgend jaar en dubt zoon nog of hij ook een schooltuintje wil. Mijn overweging voor een kleine volkstuin is ook dat, op het moment van oogsten, er ook overal in de stad geraapt en geplukt kan worden (zie www.plukdestad.nl) en het maken van sappen en jammen is dan ook best bewerkelijk. Hoe concreter het wordt hoe meer ik  me begin te verheugen op een eigen moestuin!

En zo liep ik langs mijn drogende pompoenpitten op zolder... Veel te veel om in één tuin te verbouwen en er komen er nog meer want de pompoenen zijn nog niet op. Zojuist heb ik alvast 6 zakjes gevuld met pompoenpitten. In de zadenzakjes die je in de winkel kunt kopen zitten er vaak zo'n 10. In deze zakjes zitten er 20! Ik wil ze graag weggeven aan lezers van mijn blog die het leuk zouden vinden pompoenen te verbouwen. Het is een makkelijke plant, hij heeft alleen wat ruimte nodig. Wil je een zakje ontvangen? Laat het even weten, dan stuur ik je een zakje toe.

Let op... in het verleden behaalde resultaten bieden géén garantie voor de toekomst ;-)

soms of vaak of meestal...

Als 's morgens de kinderen zich 'over de computer ontfermen' en 's middags hun moeder zelf vertrekt naar een afspraak met een vriendin kan het zomaar gebeuren dat er geen blogje verschijnt. Of toch wel... deze foto  maakte ik van een stoeptegel in Zwolle, wandelend van de trein naar de binnenstad. Daar lekker gegeten en bijgepraat...

soms of... vaak of... meestal?

de eerste boom, Hundertwasser en een potje sjoelen

Gisteren was ik aanwezig bij een prachtig moment! Mijn maatje van Pluk de Stad is lang bezig geweest de mogelijkheden van het nieuw leven inblazen van de oude Stadsboomgaard aan het Bongerdspad te verkennen. Gisteren was het dan zover; de eerste fruitboom ging de grond in, volgende week zullen er nog een flink aantal volgen en dan is de reconstructie van de oude Stadsboomgaard een feit! Gewéldig!

Vandaag had ik, met jongste, mijn vijfde Hundertwasserles. Dat tekenen op karton vind ik een ontdekking; het werkt plezierig, het tekent en schildert fijn. Deze les lag het accent op het tekenen van een gezicht. Ik kan je vertellen dat, op het moment dat ik de eerste streep op het papier zet ik geen idee heb hoe het af zal lopen. Je doet, en doet en kijk; dan wordt het zoiets als dit... beetje vreemd maar... leuk om te doen!

Vanavond hebben manlief en ik gekaasfonduet en de kinderen een broodje vegetarische 'shoarma' gegeten. Na het eten hebben we ouderwets gesjoeld. De televisie en de computer hebben grote aantrekkingskracht maar als dan de sjoelbak op tafel wordt gelegd ben ik blij te zien dat de kids dat ook heel erg leuk vinden. Ik vind het zelf ook leuk om te doen (al gooi ik niet de score die mijn moeder af en toe weet te gooien; 148!)

sieraad voor de tuin, slofjes op ski's en een 'crisis'kadootje

Kennen jullie dit geweldige stukje aardewerk? Het is een rabarberpot, ik vind het een sieraad in de tuin! Vandeweek heb ik hem weer geinstalleerd, hij staat op de knop van de rabarberplant (of wat daar nog van over is). Het geeft vroeg in het jaar oogstbare rabarberstengels. Die groeien al voordat de rabarber normaal gesproken zou beginnen uit te lopen. Zodra de stengels de bovenkant van de pot hebben bereikt haal je het deksel eraf. Op dat moment begint de plant dan pas blad te maken. Nog afgezien van het feit dat je vroeg rabarber kunt oogsten vind ik de pot zelf gewéldig! Het heeft wat voeten in de aarde gehad er ééntje te vinden en ter plaatse te krijgen. Veel tuincentra kennen de pot helemaal niet óf versturen ze niet ivm breekgevaar. Uiteindelijk is deze aangeschaft in het Hoge Noorden en door mijn ouders hier naartoe vervoerd... Naast de compostbak hebben we 3 rabarberplanten staan; compost daar zijn ze gek op!

Deze breisels hebben de ski's al onder gebonden, daar moest ik aan denken toen ik de foto maakte. Het is een heerlijk breiprojectje waar de kleine bolletjes sokkenwol een bestemming mee krijgen. Het is weer warme voetentijd... én tijd om de oplossing daarvoor te breien!

En dan nog een 'crisis' kadootje (oftewel een kadootje van 0 euro). Elke keer als we pompoensoep maken bewaar ik de dikste zaden uit de pompoen en leg ze te drogen. Voor iemand die met pensioen gaat en met een moestuin gaat beginnen heb ik, naast een donatie in een pot, dit kadootje gemaakt om bij het handenschudden ook iets te kunnen geven. Doosjes in allerlei maten heb ik altijd in een grote la liggen. Die komen altijd van pas als er iets verstuurd moet worden of voor een kadootje als dit. Het doosje is gevuld met prachtig gedroogde pompoenpitten. Het kaartje erbij vond ik eens in een boomerang kaartenrek. De pompoen tekende ik erop met de aquarelstiften van oudste. Ik zou dit zelf een heel leuk kadootje vinden, met die gedachte hoop ik er iemand anders blij mee te maken!

een échte nepper en ander moois!

Zien we dat goed? Ja jullie zien het goed; onze kerstboom is een 'nepper'! Jarenlang hadden we een echte kerstboom die aan het eind van de Kerst nooit meer opgelapt wilde worden. De kerstbomen kostten ons handenvol geld, dat moest anders... Op Marktplaats (waar zouden we zijn zonder Marktplaats?) vond ik jaren geleden een tweedehands nepper voor 10 euro. Het mooie van deze boom is dat hij ook gewoon 'naalden' verliest, of dat een goed of juist een slecht teken is weet ik niet ;-) Als je zo'n boom helemaal vol hangt met van alles en nog wat trekt dat de aandacht, een kniesoor die let op het echtheidsgehalte.

Om de lampjes schuiven we al jaren oranje lampionnetjes van de physalis. Dat geeft een prachtige oranje gloed. Ieder jaar krijgt de boom weer een ander aanzien. De drie overleggen over wie wat ophangt en op welke manier. Kinderachtige versieringen mogen natuurlijk níét meer in de boom ;-) dus geen eigen maaksels, alleen 'echte' versieringen. In de afgelopen jaren kwamen allerlei kleuren slingers ons huis binnen (uit de kringloop). Die gecombineerd met hetzelfde aantal kleuren ballen maakt dat we weer heel trots zijn op onze boom!

En wat we allemaal ook elk jaar weer prachtig vinden zijn deze 2 opengewerkte sterren! De bovenste komt op de foto niet helemaal uit de verf. De weerspiegeling in het raam, zó ziet ie er in het echt uit.

Heerlijk dat kerstsfeertje!
Op het aanrecht zijn ondertussen de kiemen klaar voor consumptie! Een typisch geval van mooi, gezond én lekker! De volgende zaden staan klaar in een schaaltje met water...

eet smakelijk!

opschonen en veranderen

Het onder de loep nemen van onze vaste uitgaven smaakt naar meer, vanochtend ben ik weer eens gaan zitten, nu is het onderwerp; abonnementen. Ook daar  kan opgeschoond worden, op termijn gaat het toch weer euro's schelen. Wat voor mij ook plezierig voelt is dat de stapel 'moet ik nog lezen' op het randje van mijn aanrecht zal slinken. Dan krijg ik tijd voor dingen die ik óók graag wil lezen (een ander stapeltje ;-).

Van Sinterklaas kreeg ik vandeweek het tijdschrift Prana. Dit was het themanummer 'verandering'. Een artikel van Ervin Laszlo 'zorg voor een betere wereld' trok mijn aandacht. Op de een of andere manier zet ik steeds weer een stapje als ik artikelen lees over kleine veranderingen die een grote verandering kunnen veroorzaken in de wereld. Wat op het ene moment nog niet zo bij mij binnenkomt is het volgende moment precies wat logisch voelt. Vandaag heb ik me aangemeld voor een volkstuin. Nog wel op de wachtlijst weliswaar maar toch... 

En om alvast een beetje in de stemming te komen ;-) oogst ik vandaag een portie spruiten op de Bioakker. Daarna door naar de bieb en op de fietstocht terug naar huis valt mijn oog op deze 'bladkorven'. Wat ziet dat er goed uit! De klimmers zijn beschermd tegen de vrieskou, er is gaas voor gespannen waar bladeren in zijn verzameld, grappig!

gevulde kip maar dan duurzaam

Dat noem ik nog eens lef hebben... de kip heeft recepten op haar lijf in de wetenschap dat zijzelf niet het lijdend voorwerp zal worden. Ze staat op ons aanrecht en herinnert ons steeds aan de tekst 'klein, het nieuwe groot'. Zijzelf is een 'gevulde kip'; In haar binnenste geen eieren maar euro's. Het is een 'duurzaamheidskip', niet omdat ze scharrelt maar omdat we met de euro's die zij bewaakt duurzame dingen aanschaffen; zo kochten we eens een goede (dure) koekenpan (na de zoveelste goedkope te hebben weggedaan), de solarcooker, de screens voor een aantal van onze ramen, dat soort dingen. De euro's die ik verdiende met duurzame acties zoals het geven van sokkenbreiles gingen er in, nu vult de kip zich ook als ik sokken of slofjes heb verkocht. Ik verkocht een aantal elektrische apparaten die we niet meer willen gebruiken; die geldbedragen gingen ook in de kip! Op een lijstje in de kip hou ik bij welke duurzame aankopen zijn gedaan... Steeds als er genoeg inzit kunnen we weer iets duurzaams aanschaffen.

Deze kip ervaart geen crisis, we zien haar graag en proberen haar regelmatig te 'voeden' (met euro's). Maar het woord crisis is niet van de lucht, ook de kinderen hebben het erover op school. Toen een rekening op de mat viel voor een verzekering was dat voor mij het startsein de papierwinkel eens tevoorschijn te halen. Het is absoluut niet mijn hobby, zachtjes uitgedrukt, maar het kritisch bekijken van onze uitgaven ben ik toch wel verplicht als ik op mijn aanrecht veel kleinere bedragen in onze kip stop... en bij de supermarkt zegeltjes koop voor een 'mooie rente'.  En dat was zeer zinvol kan ik zeggen. Eén verzekering hebben we nu gehad, anderen gaan zeker volgen!

kiemen update, zonnetje van klei én zelf erwtensoep maken

Op het aanrecht wordt ondertussen rustig gekiemd, rood en geel door elkaar, dat wordt straks een kleurig geheel. Dagelijks krijgen de ontkiemende zaden schoon water, nét tot aan het roostertje, hier en daar verschijnt al een klein worteltje...

Was het gisteren buiten nog wit, nu is het nat... Tot het middaguur wordt in pyjama's gelopen en de krijgsels van Sint worden uitgeprobeerd. Door steeds een ander kleurtje op je bolletje te rollen krijg je toverballen, leuk om ze daarna in plakjes te snijden

En als de zon dan écht niet tevoorschijn wil komen, dan maak je hem toch gewoon zelf? ;-)

Nu ik naar buiten kijk schijnt toch opeens de zon (een kwartiertje geleden gingen we wandelen en zijn we terug gevlucht naar huis... het weer is zo veranderlijk als het weer!) Met het 'snertweer' van zojuist was ik, thuisgekomen, begonnen met het maken van een ouderwetse pan snert, het recept vind je hier (ik heb ongeveer een kwart van de ingredienten genomen, anderhalve liter soep vind ik genoeg ;-). De knolselderij uit de diepvries krijgt zo eindelijk z'n bestemming en de groentela is dan nu eindelijk écht leeg! De pan met groente, bouillon en spliterwten heeft 10 minuutjes gekookt en staat nu in de hooikist. Dat geeft op een ander moment weer rust; het eten is dan al klaar (waarschijnlijk morgen voorafgaand aan het sporten van oudste).

the day after...

Pakjesavond was fijn! Nu alle kinderen kunnen lezen waren er veel gedichtjes, ook oudste had haar best gedaan. Fijn om te merken dat Sinterklaas óók inkopen doet bij de kringloopwinkel... Door de gedichten werden het kadootje van 30 cent, van 1 euro en van 3 euro opeens tópkadoos! Ikzelf vind deze letters erg leuk, ze verwijzen voor mij naar de inhoud van mijn blogje; leven is 'ja'. De letters hebben een plaatsje gekregen op een plankje in het kleinste kamertje, dichtbij alle andere levenswijsheden.

                                      

Na afloop van 'het avondje' konden we nog lekker spelen met de nieuwe spulletjes. Manlief deed Carcassonne met oudste, ik deed Mathable met zoonlief, jongste ging slapen. Alle spanning naar pakjesavond toe had zijn tol geeist; ze was moe... heel moe!                      

Vandaag is er gesleed en nu, na een beker warme choco, draait Ice Age 4. De zuurkool gaart in de hooikist, kruidige koekjes (het recept vind je hier) komen uit de oven en het winkelhaakje is weer verdwenen (het bloemetje rolde gisteren van een haarspeldje en heeft een nieuwe functie gekregen). De 5 decemberspulletjes verdwijnen weer naar zolder en de kerstspulletjes... daar wachten we nog even mee; even bijkomen...;-)

                                     

buiten is het koud, binnen is... een hartje! (buiten trouwens ook!)

Al pratend over koetjes, kalfjes en andere dingen die het leven betreffen ben ik druk bezig het lege koffieblik weer te vullen. Vriendin en ik zien tegelijk hetzelfde...

Die houden we erin vandaag! Buiten is het koud, een pan soep gaat op het vuur, de sleetjes staan klaar in de schuur. Vanavond eten we vroeg want... Sinterklaas heeft beloofd pakjes te brengen!

Ik wens jullie een fijne dag, geniet van de sneeuw en daarna met een beker warme choco bij de warme kachel...

afvaluitdaging, stoofpeertjes en HARTige taart

Zie je hem (of haar) daar staan tussen de reuzen? Ons vuilnisemmertje! In Zutphen is het allemaal prima geregeld wat het ophalen van huisvuil betreft. Plastic wordt apart opgehaald, net als papier, drinkpakken, blik en glas. Een aantal jaren geleden startte in Zutphen het per aanbieding betalen van het legen van de groene en grijze kliko. Zo kon je invloed krijgen op wat je moet betalen door je afval te verminderen en je kliko's minder vaak aan de weg te zetten. Je kon kiezen voor een grote of een kleine kliko (240 of 140 liter) en de aanschaf van compostvaten werd gepromoot met bijbehorende lesavond 'composteren'. We kozen voor een kleine grijze en een kleine groene container. We schaftten een compostvat aan, en later nog één en volgden de cursus. Het is een sport ons afval zoveel mogelijk te scheiden, voor het milieu én voor onze portemonnee! De groene kliko gaat nooit meer aan de weg. Dat komt door de 2 compostvaten. De grijze kliko ging in 2011 9x aan de weg. Hoeveel dat dit jaar zal zijn gaan we zien op de jaarafrekening. De grijze vuilnisemmer is onze plasticbak én extra stoel voor bezoek. De gele bak is onze papierbak én extra stoel voor bezoek. Het vuilnisbakje heb ik even naar gezocht, er moest namelijk een broodzak in passen, die heb ik namelijk altijd op voorraad ;-)

Op dit moment ruikt het in de keuken naar stoofpeertjes! Gisteravond heb ik ze geschild en een nacht in de pan laten staan met rietsuiker. Af en toe omgeschud en zo stonden ze vanochtend al aardig in hun eigen vocht. Een scheut water erbij en in de snelkookpan heb ik ze zonet 4 minuten (!) op druk gekookt (in het kookboek staat 2 tot 3 uren koken, dat scheelt nogal ;-). Resultaat; ze zijn heerlijk gaar en ruiken zo mogelijk nóg lekkerder! Helemaal iets voor vandaag met die sneeuw... 

Gisteravond maakt ik deze 'de-groentela-moet-leeg-HARTige-taart'. De bodem van bladerdeeg bestrooid met havermout en daarop geroerbakte prei/wortel/bleekselderij/lenteui/bloemkool. Een bekertje creme fraiche losgeklopt met 2 eieren, 2 teentjes knoflook, een half zakje geraspte kaas erbij en erover gegoten. Daar een tzatziki salade van 2 komkommers bij die ook nog in de koelkast lagen (yoghurt, knoflook als dressing). Zo hebben we heerlijk gesmikkeld en is er weer ruimte in de koelkast!

supergezonde kiemen, Hundertwasser en variabele afzender

Vandaag heb ik mijn 'kiemspulletjes' weer eens tevoorschijn gehaald. Vorig jaar kocht ik een kiemschaaltje na de goeie berichten die ik hoorde over hoe gezond het is kiemen te eten. Je kent vast taugé en alfalfa maar er zijn nog véél meer varianten! En die kun je allemaal thuis, heel gemakkelijk, zelf kweken. Mijn kiemschaaltje kocht ik in een tuincentrum met een kruidenafdeling. Daar hadden ze ook allerlei zaden voor kiemgroente (of groentespruiten). In de natuurvoedingswinkel kwam ik nog meer varianten tegen. Ondertussen heb ik een hele voorraad zaden op voorraad; alfalfa, zonnebloemkers, rode radijs, daikon (érg lekker), radijskers, broccolikers, taugé, lenteui, mosterdkers, en rucolakers. Nu het weer koud wordt en er weinig sla meer in mijn tuin groeit is dit een fijn alternatief! En het staat nog gezellig in de keuken ook.

In dit boekje wat ik eens vond in de kringloop las ik alles over achtergronden en lekkere recepten. Maar ik gebruik de kiemen maar voor 2 dingen; op een boterham met ander lekkers (kaas/tomaat, wat je maar wilt) en door sla. Waar ik van onder de indruk was is de uitleg over het gezonde van kiemen; Tijdens de kiemfase komen er stoffen in de kiemen voor die vantevoren niet in het zaad zelf aanwezig waren en ook daarna, als de plant groter wordt, niet meer voorkomen. Als ondertitel heeft dit boekje; 'gezonde voeding voor weinig geld', ook niet onbelangrijk! Op dit moment zie je in het kleine schaaltje de zaden van Daikon en Rode Radijs in water staan. Ze gaan een dag wellen om morgen op het schaaltje verder te gaan met ontkiemen. De zaden die ik heb gekozen zijn ongeveer even dik, dat is nodig omdat de kiemen anders op verschillende momenten klaar zijn. Ik zal jullie op een later moment laten zien wat het resultaat is.

En dan nog iets anders; dit werkstuk van oudste vind ik leuk om te laten zien; Hundertwasseren op een bananendoos... (andere reclamedozen heb ik vandaag meegenomen uit de winkel. Handig voor een ander moment...)

welkom in bananenstad!

En dan moet ik nog iets herroepen wat ik gisteren schreef; het idee van het opsturen van een Veluwse Appelcake wilde ik vandaag gelijk maar ten uitvoer brengen. Ik belde de bakker even om het toch nog even te checken en wat blijkt; ze versturen helemaal geen cakes!  Ik kan wel terughalen hoe ik aan dat idee ben gekomen. Destijds complimenteerde ik de bakker met zijn verrukkelijke cakes! Hij nam de complimenten blij in ontvangst en vertelde toen dat de cakes over de hele wereld worden verstuurd... ik had daaraan gekoppeld 'door de bakker zelf'. Dat blijkt dus niet het geval te zijn (wat niets afdoet aan hoe lekker ie is, verstuurd wordt ie maar de afzender is dus variabel ;-)

knapperige appeltaart, consumindersokken en Sintvitaminen!

Met nog één ziek (al weer wat beter) kind thuis valt het allemaal nog best een beetje mee gelukkig! De kopjes thee, veel slapen en vitamientjes eten hebben hun vruchten afgeworpen. De boekbespreking gaat vandaag gewoon gedaan worden op school. Moeder en oudste doen het vandaag thuis nog een beetje rustig aan.

Op de foto een appeltaart, niks nieuws natuurlijk al is het leuk om te vertellen dat ik iets nieuws heb uitgeprobeerd bij het bakken ervan. Bij de bakker in de stad kopen we wel eens Veluwse Appelcake, die cake is wereldberoemd want wordt over de hele wereld verstuurd door de bakker. En dat is niet voor niks; hij is ver-ruk-ke-lijk! Wat mij betreft is er één ding wat die cake zo lekker maakt en dat is de besuikerde onderkant. Ik denk dat de cakes, als ze gebakken zijn, allemaal warm op een plaat kristalsuiker worden gezet. Met dat idee heb ik het bakblik, voordat het deeg erin ging, bestrooid met rietsuiker. Grappig; de korreltjes zijn wel in de taart verdwenen maar geven een knapperig resultaat als je de taart eet. Die houden we erin! Iets anders is dat ik de voorgeschreven hoeveelheid boter (in dit geval 175 gram) vervang door vloeibare boter. De verdeelsleutel is daarvoor altijd; 2/3 vloeibare boter gebruiken. Er ging in deze taart 120 gram vloeibare boter. De taart is dus minder vet en het gebruikte vet is vloeibaar en dat is minder slecht voor je gezondheid...

Voor de Kerstmarkt in de Sint Martinuskerk in Baak (aankomende zondag 9 december van 11.00 tot 17.00 uur) heb ik al mijn breisels weer eens tevoorschijn gehaald. Naast de babyslofjes zullen ook deze gebreide sokken er te koop worden aangeboden. Deze sokken zijn eigenlijk 'consumindersokken'. Ze zijn allemaal gebreid van restanten sokkenwol. Als je wel eens sokken breit dan ken je dat wel; aan het eind van het sokkenpaar heb je nog een bolletje sokkenwol over, te weinig voor nog een volwassen paar. Een tijdje geleden kocht ik via Marktplaats een flinke doos met restjes sokkenwol van iemand voor een klein prijsje. Die bolletjes heb ik, samen met mijn eigen restjes, gesorteerd op kleur. Elk bolletje heb ik daarna gesplitst in 2 bolletjes en daarvan heb ik vervolgens 2 sokken gebreid die ongeveer identiek werden.

Zo, het is weer tijd voor vitamientjes! Ik wens jullie nog een fijne dag en succes met alle Sint voorbereidingen!

'dominogriep' en surprises maken

Ja hoor, hij is gearriveerd; de dominogriep! De één na de ander 'valt om' en ligt zich belabberd te voelen. De slingers van vandaag zien er dan ook als volgt uit; thermometer, pittenzak, kopje thee, warme sokken, dekbed, gordijnen dicht, kopje thee, nog een kopje thee. Gezien mijn oude vak zou ik in mijn element moeten zijn maar dat is niet het geval; ik ben er lekker naast gekropen...

Eén ding is natuurlijk heel belangrijk; woensdag moeten er 2 surprises en 2 gedichten klaar zijn voor school. De kadootjes hebben we gelukkig al in huis. Zo wordt er vandaag in pyjama en met rode wangen geknutseld aan een laptop en een snoephuisje. De boekbespreking en de spreekbeurt laten we even voor wat ze zijn. Daar gaan we weer mee verder als de koorts is geweken!

Iets anders hebben we gelukkig ook kunnen regelen... we hebben aan Piet geschreven dat we pakjesavond graag vrijdagavond willen vieren. Vannacht heeft Piet al een brief terug geschreven. Dat is prima! Dan heeft hij het woensdagavond iets minder druk!

jampotmetamorfose en lekker vegetarisch; pasta met walnotensaus!

De jampotten hebben een metamorfose ondergaan... Zo tijdens het werken aan tafel ontdekken we dat die knikkers en steentjes maken dat er te weinig licht op de tafel valt en het kijken naar de lampen als ze aan zijn doet zeer aan de ogen. De oplossing moet dus zijn; de bodem moet leeg, de zijkanten moeten versierd! Dat is niet tegen dovemansoren gezegd; papier en schaartjes komen op tafel en ik duikel ons voorraadje vliegerpapier weer op. En zie hier het resultaat; het ziet er heel gezellig uit en het licht op tafel is veel beter! 

Het is heel gemakkelijk om te doen, een  A4tje in de lengte dubbel vouwen en in diezelfde richting nog een keer dubbelvouwen, daarin aan 2 kanten inkepingen knippen en dan weer openvouwen. Je zou dit in de lengte door kunnen knippen voor 2 identieke lampjes. Wij lieten een vouw zitten en schoven daar een recht stuk vliegerpapier tussen. Het geheel in de pot schuiven, pot aan de deksel schroeven en klaar is je lamp. Met 3 kinderen hebben we 3 mooie knipsels, dat betekent met 2 lampen dat er gerouleerd gaat worden...

's Avonds eten we een verrukkelijk, heel gemakkelijk pastarecept. Met walnoten!

Dat gaat als volgt; 

1 boterham zonder korst in stukjes

scheutje melk erbij zodat het brood net onder staat

2 teentjes knoflook erbij

10 gepelde walnoten

half zakje geraspte kaas

klein bekertje creme fraiche

Dit alles fijn maken met de staafmixer.

het geheel even verwarmen in een pannetje 

en eten met spaghetti of andere pasta

maak er een frisse salade naar keuze bij

samen tekenen en weekenddingen...

Gisteren mocht jongste mee naar Hundertwasser tekenles. Ik had voor haar geen speelafspraak kunnen regelen en dat was helemáál geen probleem! De oudste twee bleven over op school en jongste en ik aten samen een broodje. Daarna gingen we naar les en maakte jongste een Hundertwasserhuis en mama een Hundertwasserstad! Thuisgekomen zijn de pieten gelijk aan de slag gegaan, ze probeerden op het huis te klimmen en dat is gelukt! Sinterklaas durfde niet, die staat bij de voordeur. 

Het is zó leuk om te werken op ribbelkarton. Een doos helemaal opengemaakt en achter de missende delen andere stukken karton geplakt. Dat geeft diepte in je werk. Streepjescodes en andere tekst kun je een rol laten spelen in je werk. Door te werken op wit en donkerder karton en glitterpapier toe te voegen ontstaan er grappige lichteffecten.

Vandaag was dit een deel van de ochtend mijn uitzicht; zoon had een voetbalwedstrijd, wat was het koud! 

Daarna heb ik een tijd dit gezien; met pakjesavond voor de deur heeft Sint mij gevraagd of ik hem een beetje wil helpen. Tuurlijk!

Deze raamversieringen heb ik al heel vaak zien hangen, ik vindt ze móói! Een foto heb ik niet eerder durven maken, toch een beetje raar van iemands ramen een foto maken. Maar nu waren de gordijnen dicht... 

symmetrie in de stad...